Η μάχη του Βερολίνου - Το Βαγκνερικό φινάλε του Γ΄ Ράιχ.

Απρίλιος του 1945 : Οι άλλοτε υπερήφανες στρατιές της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας υποχωρούν σε όλα τα μέτωπα, οι πολεμικές σημαίες του Γ’ Ράιχ πλέον κυματίζουν μόνο στο 1/3 της γερμανικής επικράτειας. Ο τραγικός επίλογος της Άριας Αυτοκρατορίας θα γραφόταν στο Βερολίνο. Δυστυχώς για την Γερμανία ο ηρωισμός, η αυταπάρνηση και η απελπισμένη πίστη στα Ιδανικά και τις Αξίες του Εθνικοσοσιαλισμού δεν μπορούσε να μετατραπεί σε πολεμικό υλικό, καύσιμα και εμπειροπόλεμες μεραρχίες.


Απ’ το Νότο ο Κόνιεφ πλησίαζε τη Δρέσδη. Στα ανατολικά ο Ζούκωφ είχε περάσει τον ποταμό Όντερ, σταθεροποιώντας το προγεφύρωμά του, καταλαμβάνοντας την πόλη του Κυστρίν. Ο Ροκοσόφσκυ είχε καταλάβει το Ντάντσιχ και πλέον προήλαυνε στη Δυτική Πρωσσία. Ενώ στο έτερο μέτωπο, οι στρατιές του Αϊζενχάουερ είχαν περάσει τον Ρήνο, το τελευταίο φυσικό ανάχωμα πριν την καρδιά της Γερμανίας.


Πώς άραγε θα αντιμετώπιζε το Γ’ Ράιχ την επερχόμενη καταστροφή ;


Θα μπορούσε άραγε ο Χίτλερ να δώσει για άλλη μια φορά την ελπίδα και τη νίκη ; Το μέλλον της χώρας ήταν εξ ολοκλήρου στα χέρια του! Και δεν ήταν καθόλου ελπιδοφόρο πλέον !

21 Απριλίου 1945. Ο Αδόλφος Χίτλερ αναλαμβάνει την στρατιωτική διοίκηση του Βερολίνου. Πρώτο του μέλημα είναι η οχύρωση της πόλης. Το Βερολίνο και τα προάστιά του χωρίζονται σε 8 τομείς αμύνης. Ο έλεγχος των 7 εσωτερικών τομέων βαραίνει τον στρατηγό Βάϊλτιγκ, ενώ τον εσωτερικό και κρισιμότερο τομέα με την κωδική ονομασία Ζ αναλαμβάνει ίσως ο τελευταίος πιστός στον Χίτλερ στρατηγός των SS, Μόνκε. Παρ’ όλη την θεωρητική προετοιμασία των αμυντικών γραμμών, η πραγματικότητα κάνει το γερμανικό επιτελείο να ανατριχιάζει εν όψει της επερχόμενης τελικής επιθέσεως των Ρώσσων !

Οι μόνες διαθέσιμες δυνάμεις για την υπεράσπιση του Βερολίνου είναι η 18η και η 20η μεραρχία Πανζερογρεναδιέρων, η τεθωρακισμένη μεραρχία των SS Νόρντλαντ (αποτελούμενη από Νορβηγούς εθελοντές SS) , ένα τάγμα πεζικού της διαλυμένης μεραρχίας των SS Kαρλομάγνος (αποτελούμενο από Γάλλους εθελοντές SS) , κατάλοιπα της μεραρχίας Αζούλ (αποτελούμενο από Ισπανούς εθελοντές SS) , ενώ παράλληλα με τις τακτικές δυνάμεις, υπάρχουν 8 τάγματα αμφίβολης μαχητικής αξίας της Volk Sturm (Λαϊκή Ορμή, οργάνωση παλλαϊκής άμυνας των Γερμανών που περιελάμβανε στις τάξεις της ακόμη και υπερήλικους πολίτες-οπλίτες) και μερικές χιλιάδες πλημμελώς εξοπλισμένων μελών της Χιτλερικής Νεολαίας.

Για να μπορέσει να κρατηθεί το Βερολίνο και να αποκρουσθεί η κομμουνιστική λαίλαπα σύμφωνα με τον στρατηγό Ρέϋμαν, χρειάζονταν 18 πλήρεις μεραρχίες. Αντ’ αυτών οι Γερμανοί διέθεταν μόνο 2 πλήρεις μεραρχίες, 3 μεραρχίες οι οποίες είχαν κονιορτοποιηθεί στο μέτωπο του Όντερ και μερικά τάγματα παιδιών ηλικίας 12-17 ετών, τα οποία δεν είχαν επαρκή εκπαίδευση και ήταν ψυχικά και σωματικά ανέτοιμα για μία μάχη απέναντι στα εμπειροπόλεμα στρατεύματα του Ρώσου στρατάρχη Ζούκωφ.


Παρ’ όλη όμως την τραγικότητα της καταστάσεως, ο Γερμανικός Λαός συνέρρεε στα κέντρα εκπαιδεύσεως της «Λαϊκής Ορμής» για να προμηθευτεί όπλα, αγνοώντας τους ανελέητους βομβαρδισμούς, γυναίκες, παιδιά και στρατιώτες έσκαβαν χαρακώματα και έστηναν αντιαρματικά κωλύματα στους δρόμους της πόλης, στα κυριότερα σημεία του Βερολίνου είχαν ήδη στηθεί πολυβολεία, ενώ οι τοίχοι της πόλης είχαν γεμίσει φλογερά και απελπισμένα συνθήματα :


ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ. ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΕΠΕΣΑΝ , ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ ΟΜΩΣ ΟΧΙ. ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟΝ ΧΙΤΛΕΡ , ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗ ΝΙΚΗ , ήταν μερικά απ’ αυτά που γέμιζαν πίστη και ελπίδα τους λιγοστούς υπερασπιστές της καρδιάς του Ράιχ.22 Απριλίου του 1945, οι ρωσικές προφυλακές φθάνουν στο Βερολίνο, αλλά είναι μόνο μία μικρή σταγόνα μπροστά στον χείμαρρο των οκτώ στρατιών του Ζούκωφ και των 7 στρατιών του Κόνιεφ. Συνολικά οι ρωσικές δυνάμεις που βαδίζουν προς το Βερολίνο ανέρχονταν σε 1.285.000 στρατιώτες, 14.600 πυροβόλα και 2.130 άρματα μάχης και μόνο ένα θαύμα θα μπορούσε να τις σταματήσει. Το απόγευμα της 22ας Απριλίου το 3ο σώμα τεθωρακισμένων του στρατηγού Ρυμπάλκο διαλύει κυριολεκτικά τις δυνάμεις των 5 πρώτων τομέων αμύνης του στρατηγού Βάϊλτιγκ προελαύνοντας 60 χιλιόμετρα σε λίγες μόνο ώρες. Τα νότια προάστια του Βερολίνου φλέγονται, καθώς οι ορδές των αποκτηνωμένων Ρώσων καταστρέφουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Ενδεικτικό της κτηνωδίας των μπολσεβίκων είναι η σφαγή 400 γυναικόπαιδων στο καταφύγιο της Χοεντζόλερρνστράσσε.

Αρχικά βίασαν όλες τις γυναίκες, μετά τα παιδιά και στο τέλος εκτέλεσαν τους πάντες, ακόμη και την βουλευτή του γερμανικού κομμουνιστικού κόμματος Ράνσους, η οποία βρισκόταν στο καταφύγιο κι αντί να λυτρωθεί από τους ομοϊδεάτες της, λυτρώθηκε από τη ζωή ! Οι γερμανικές δυνάμεις πλέον υποχωρούν στο εσωτερικό του Βερολίνου, πυκνώνοντας τους τομείς Η και Ζ. Άνδρες κατάκοποι από τις συνεχόμενες μάχες πολεμούν πλέον με τη δύναμη που τους δίνει η απελπισία. Ο Χίτλερ ελπίζει ακόμα, πιστεύει ότι αν η στρατιά του στρατηγού Βενκ φύγει απ’ τον ποταμό Έλβα και στραφεί στο Βερολίνο, ο Ζούκωφ θα συντριβεί. Εκδίδει ημερήσια διαταγή καλώντας τον Βενκ να βαδίσει στην πόλη, καταφέροντας ένα αποφασιστικό πλήγμα στους μπολσεβίκους. Την διαταγή Χίτλερ επιδίδει στον Βενκ ο ίδιος ο στρατάρχης Κάιτελ. Δυστυχώς για τους Γερμανούς, εκτός από τους Ρώσους την Γερμανία θα κτυπήσει και η προδοσία.

Ο αρχηγός της Λουφτβάφφε και δεύτερος στην ηγεσία του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Χέρμαν Γκαίρινγκ, όχι μόνο δεν στέλνει τις ενισχύσεις που είχε υποσχεθεί στον Φύρερ, αλλά στη θέση τους αποστέλλει ένα τηλεγράφημα με το οποίο δηλώνει προκλητικά ότι δεδομένου του εγκλωβισμού του Χίτλερ στο Βερολίνο, ο ίδιος αναλαμβάνει την ηγεσία του Ράιχ, ώστε να προσπαθήσει να συνάψει συνθηκολόγηση με τους συμμάχους. Η αντίδραση του Χίτλερ είναι άμεση, διατάζει τον Μπόρμαν να συλλάβει τον Γκαίρινγκ αμέσως. Όμως η προδοσία όταν η ήττα είναι κοντά, είναι ασταμάτητη, σαν τη φωτιά στην καρδιά του δάσους.Πριν προλάβει ο Μπόρμαν να συλλάβει τον Γκαίρινγκ, γίνεται γνωστή η προδοσία του αρχηγού των SS Χάινριχ Χίμλερ. Την συγκεκριμένη προδοσία προς την Πατρίδα του και τον Εθνικοσοσιαλισμό, προς όφελος του σιωνισμού, διαδέχεται η συνάντηση με τον κόμη Μπερναντόττε στο σουηδικό προξενείο όπου προτείνει μία ατιμωτική για την Γερμανία ειρήνη. Πέρα όμως από το διπλωματικό επίπεδο και τις μηχανορραφίες της ηγεσίας των SS, η μάχη στο Βερολίνο είχε ανάψει για τα καλά.


Ο ρωσικός οδοστρωτήρας συντρίβει με την καταιγιστική υπεροχή πυρός του, τις έσχατες εστίες αντίστασης των Γερμανών. Το Βερολίνο στηρίζονταν πλέον στα 2 αεροδρόμια για τον ανεφοδιασμό του, στο Γκάτοφ το οποίο είχε κυκλωθεί και πλέον ήταν αδύνατη η προσγείωση ή η απογείωση αεροσκαφών και στο Τέμπελχοφ, στον τομέα Άμυνας D, τον οποίο υπεράσπιζαν δυνάμεις της μεραρχίας SS Νόρντλαντ και της μεραρχίας Μύνχενμπεργκ, όπου η κατάσταση ήταν τραγική. Με 6 άρματα μάχης και 850 στρατιώτες προσπαθούσαν να αποκρούσουν τις αλλεπάλληλες εφόδους του ρωσικού πεζικού. Οι ορδές των καφεντυμένων σλάβων υπανθρώπων αδιαφορούσαν για τον θάνατο, ορμούσαν λυσσασμένα στις γερμανικές γραμμές. Τα ρωσικά πυροβόλα είχαν ισοπεδώσει όλα τα κτίρια και χιλιάδες γυναικόπεδα του Βερολίνου σαν φοβισμένο κοπάδι ψυχών προσπαθούν να γλυτώσουν βαδίζοντας προς το κέντρο της πόλης.Τα ρωσικά πυροβόλα κροταλίζουν και γυναίκες που κρατούσαν τα μωρά τους στην αγκαλιά, έπεφταν στον συντριμιασμένο δρόμο. Σπαρακτικές κραυγές αντηχούσαν στον ουρανό του Βερολίνου, ο θάνατος βασίλευε παντού. Τα πρώτα ρωσικά άρματα Τ-34 φθάνουν στην Αλεξάντερπλάτς, σχεδόν στο κέντρο της πόλης.

Πλέον δεν υπάρχουν γραμμές άμυνας, βετεράνοι των SS, παιδιά της Χιτλερικής Νεολαίας και τραυματίες προσπαθούν να σταματήσουν την καταστροφή με την αυταπάρνηση που αρμόζει σε πραγματικούς άνδρες της Αρίας Φυλής. Ο μύθος του θρυλικού Siegfried ενέπνεε όμως ακόμα τους λιγοστούς υπερασπιστές της πόλης.


Η ΦΡΟΥΡΑ ΠΙΠΤΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ.


Στην περιοχή του Ολυμπιακού σταδίου μια μικρή ομάδα 36 παιδιών της Χιτλερικής Νεολαίας, η οποία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην άμυνα, εκπλήσσοντας πολλές φορές τους πάντες για την μαχητικότητα και τον ηρωισμό που επέδειξε καθηλώνοντας εμπειροπόλεμα στρατεύματα του εχθρού, συγκρατεί 4 ρωσικά τάγματα για 18 ώρες, καταστρέφοντας 12 ρωσικά άρματα μάχης. Στο Χάλεσες Τορ ο Λόθαρ Λόουε, ένας 14χρονος Γερμανός της Νεολαίας, μαζί με έναν ανάπηρο Γερμανό αξιωματικό καταστρέφουν 2 ρωσικά άρματα Τ-34. Για την πράξη τους αυτή, ανταμοίβονται με τον σιδηρού σταυρό απ’ τον Ταγματάρχη Μπέχτνε. Οι ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας των μαχητών του Βερολίνου δεν είχαν τελειωμό, όσο οι Ρώσοι προχωρούσαν το πλήρωναν με ποταμούς αίματος. Όμως η συντριπτική τους αριθμητική υπεροχή, τους επέτρεπε να συνεχίζουν αδιαφορώντας για τις απώλειες.

Τα 24ωρα περνούν καθώς το αίμα και τα κορμιά νεαρών στρατιωτών στολίζουν απόκοσμα την φλεγόμενη πόλη. Το βράδυ της 27ης Απριλίου, οι Ρώσοι απέχουν μόλις 8 χιλιόμετρα απ’ την Καγγελαρία. Η νύχτα έχει φωτιστεί σαν σε παραμύθι και οι φλόγες χορεύουν στον ρυθμό των ρωσικών πυροβόλων.Στην Πλατεία Φρανκφούρτης και στην Μπελ Αλλιάνεπλατς συγκεντρώνονται τα τελευταία γερμανικά στρατιωτικά υπολείμματα, στην προσπάθειά τους να ανακόψουν στους Ρώσους τον δρόμο προς την Καγκελαρία. Υπό την διοίκηση του Ταγματάρχη Μπάρενφέγγερ πολεμούν λυσσασμένα εναντίον 2 μεραρχιών του Στρατηγού Τσιούκωφ. Πολεμούν μέχρις εξαντλήσεως των πυρομαχικών και όταν αυτά τελειώνουν επιτίθενται με τις ξιφολόγχες εναντίον των Ρώσων. Πλέον η μάχη γίνεται σφαγή. Αποκομμένα τμήματα SS μάχονται υπερασπιζόμενα την περιοχή της Ποντσντάμερ, προσπαθώντας να κρατήσουν τους κομμουνιστές μακρυά απ’ την περιοχή των καταφυγίων όπου υπήρχαν χιλιάδες άμαχοι, προσπάθεια όμως που αποτυγχάνει, παρ’ όλο το σθένος το οποίο επέδειξαν.Ο δρόμος για την περιοχή των καταφυγίων γέμισε με εκατοντάδες ρωσικά πτώματα, πριν οι άντρες των γαλλικών SS υποχωρήσουν.

Τα τέρατα της στέππας θα κάνουν ένα όργιο σφαγής και κτηνωδίας με την ανοχή των αξιωματικών τους, εις βάρος των αμάχων οι οποίοι φοβισμένοι είχαν στοιβαχθεί στα καταφύγια. Οι μπολσεβίκοι υπάνθρωποι έφθασαν μέχρι του σημείου να βιάσουν καρκινοπαθείς στο νοσοκομείο του Χούμπολντ ! Παρ’ όλες όμως τις νοσηρές πράξεις και τις θηριωδίες του Κόκκινου Στρατού, ο ρυθμός αντίστασης των Γερμανών ήταν άκαμπτος. Από τις 23 έως τις 27 Απριλίου είχαν χάσει 230 άρματα και 9.500 στρατιώτες κι αν συνέχιζαν να χάνουν άρματα με αυτό το ρυθμό, θα έπρεπε να σταματήσουν την επίθεσή τους, δίνοντας πολύτιμο χρόνο στην παραπαίουσα Γερμανία. Αυτή ακριβώς ήταν η ελπίδα του Χίτλερ, δεν θα παραδινόταν ποτέ. Δίνει τότε εντολή στον Μόνκε για την έσχατη αντεπίθεση με κατεύθυνση επίθεσης την λεωφόρο Ούντερ ντερ Λίντερ και την Μπελ Αλλιάνς. Ένα από τα περίεργα της τελευταίας γερμανικής αντεπίθεσης ήταν το γεγονός ότι οι μαχητές που συμμετείχαν, ανήκαν στην πλειοψηφία τους στις τάξεις των εναπομεινάντων Γάλλων, Ισπανών και Σκανδιναυών Εθελοντών των SS – μία έμπρακτη απόδειξη του Πανευρωπαϊκού Οράματος που κήρυσσε και κηρύσσει ο Εθνικοσοσιαλισμός, ενάντια στις εμφύλιες διχόνοιες που σπέρνει στους αιώνες των αιώνων ανάμεσα στους Λαούς της Ευρώπης ο μοχθηρός Ιουδαίος.

Η Γερμανική αντεπίθεση ήταν επικότατη, μα και καταδικασμένη στην αποτυχία. Οι λιγοστές εκατοντάδες ελαφρά οπλισμένων πεζικάριων διαλύθηκαν κυριολεκτικά απ’ τα ρωσικά άρματα και τους κατέχοντες πλέον άριστη κάλυψη Ρώσους. Πλέον είχε έρθει η σειρά των μπολσεβίκων για την δική τους τελική επίθεση. Οι επίλεκτες δυνάμεις της 150ής και 108ης μεραρχίας μετά από ένα τρομερό μπαράζ πυροβολικού επιτίθενται στην ίδια την Καγκελαρία, το Ράιχσταγκ. Η επίθεσή τους είναι φοβερή, αδιαφορώντας για τον καταιγισμό των πυρών από τους υπερασπιστές της Καγκελαρίας, υπερπηδούν την αντιαρματική τάφρο με τρομερές απώλειες. Μα συνεχίζουν, πλέον μπαίνουν στο ίδιο το κτίριο της Καγκελαρίας, μα τότε οι Γερμανοί στρέφουν τα αντιαεροπορικά πολυβόλα εναντίον τους, αναγκάζοντάς τους σε υποχώρηση.


Δεν ήταν γραφτό η μισητή σημαία με το σφυροδρέπανο να ανεμίσει στη Ράιχσταγκ όσο ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ζωντανός.


Ο Χίτλερ θα αυτοκτονήσει μερικά λεπτά αργότερα από την απόκρουση της ρωσικής εφόδου. Παρ’ όλο το θάνατο του Ηγέτη τους, όμως, η άμυνα δεν είχε σταματήσει ακόμα. Τα ρωσικά κανόνια θα γκρεμίσουν σύντομα τον εξωτερικό τοίχο της εισόδου της Καγκελαρίας και τα πυροβόλα των Τ-34 θα σπείρουν τον θάνατο στους γενναίους Μαχητές των SS που υπερασπίζονταν ακόμα το κτίριο.Η δεύτερη ρωσική επίθεση κατά της Καγκελαρίας πέτυχε τον σκοπό της. Τάχιστα το κτίριο γέμισε Ρώσους στρατιώτες οι οποίοι αλαλάζοντας αποτελείωσαν τους τελευταίους τραυματισμένους Γερμανούς που ήταν ζωντανοί ή δεν είχαν αυτοκτονήσει.


ΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ ΗΤΑΝ ΟΙ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.


Σε τοπικό επίπεδο ήταν η εθνική αναμέτρηση του σοβιετικού βαρβαρισμού με το τελευταίο κομμάτι αντίστασης του Γερμανικού Έθνους, που τον 20ό αιώνα ηγήθηκε της πιο Κοσμογονικής Επαναστάσεως ενάντια στην εβραιοκαπιταλιστική τυραννία και την εβραιομαρξιστική σκλαβιά. Σε γενικό επίπεδο, ήταν ο προσωρινός επίλογος της σύγκρουσης μεταξύ Χρήματος και Ξίφους, μεταξύ της χρηματιστικής δουλείας των τόκων και των υπολειμμάτων ενός κόσμου που στηριζόταν στις πραγματικές αξίες του Αίματος και της Φυλής. Το Όραμα των Εθνικοσοσιαλιστών όμως για έναν φυσικό, υγιή και ρωμαλέο κόσμο δεν είχε καμία θέση στην παρηκμασμένη κοινωνία που οραματίστηκαν οι σιωνιστές, οι αμερικανοί πλουτοκράτες και οι ανέκαθεν κομπλεξικοί βρετανοί, ούτε οι μπολσεβίκοι συνοδοιπόροι τους.

Ο κόσμος τους κέρδισε το Βερολίνο, και τώρα εμείς βιώνουμε τις συνέπειες της αντιφυσικής τους νίκης. Για πόσο ακόμη ; Έως ότου εγερθούν και πάλι με επαναστατική ορμή τα Λάβαρα της Φυλής, έως ότου αφυπνισθούν και πάλι ρωμαλέοι Άριοι Άνδρες και συγκροτήσουν μάχιμες φάλαγγες αγώνος και μάχης, δίνοντας τέλος στον βιολογικό και πνευματικό εκφυλισμό που τόσο μεθοδικά προωθούν οι εβραϊκές τράπεζες, οι τοκογλύφοι και οι μαστροποί αυτής της ολοκληρωτικά σαπισμένης κοινωνίας.

Θα έρθει ξανά η Μέρα , που θα λάβει σάρκα και οστά ο προφητικός όσο και έσχατος εκείνος λόγος του Γιόζεφ Γκαίμπελς :

ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΤΕ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ !!!

Το Γερμανικό σχέδιο της εισβολής στην Τουρκία “GERTRUDE”.

Το παρακάτω απόσπασμα αναφέρεται στο άγνωστο σχέδιο του Τρίτου Ράιχ σύμφωνα με το οποίο η Γερμανία μαζί με άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις θα εισέβαλε στην Τουρκία μετά το τέλος του Β’ ΠΠ με σκοπό να απαλλάξει τις νοτιοανατολικές Ευρωπαϊκές χώρες , αναμεσά τους και την Ελλάδα από την Τουρκική απειλή.

Έτσι ρίχνεται φως σε μια εντέχνως αποσιωπημένη πτυχή των σχεδίων του Ράιχ που εντάσσονταν στο ευρύτερο πλάνο για την αναμόρφωση όχι μόνο της Γερμανίας , αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.


Το Γερμανικό σχέδιο της εισβολής στην Τουρκία “GERTRUDE”.

Μέλη της Αρμενικής - Γερμανικής και Γεωργιανικής - Γερμανικής Ένωσης συνάντησαν τον Άλφρεντ Ρόζενμπερκ το 1941 , και τους υποσχέθηκε ότι «όταν η Αρμενία και η Γεωργία ελευθερώνονταν από τον μπολσεβίκικο ζυγό , ο Αρμενικός και ο Γεωργιανός στρατός με την υποστήριξη της Γερμανίας θα ξεκινούσαν έναν Ιερό πόλεμο εναντίων της Τουρκίας , στον οποίο επίσης θα συμμετείχαν δυνάμεις της Wehrmacht , των Waffen SS , καθώς επίσης μεραρχίες του Ελληνικού και του Βουλγαρικού στρατού θα επιτήθονταν στην Τουρκία ταυτόχρονα».

Είναι βέβαιο ότι η επιχείρηση αυτή θα λάμβανε χώρα, καθώς κατά την διάρκεια του Β’ ΠΠ η Τουρκία δεν ήταν σύμμαχος του Τρίτου Ράιχ και επίσης υπάρχει το όνομα της επιχείρησης που μπορεί να ελεγχθεί. Αμέσως μετά την απελευθέρωση της , η Αρμενία θα γίνονταν σύμμαχος της Γερμανίας. Αυτή η εξέλιξη έχει εγκριθεί προσωπικά από τον Αδόλφο Χίτλερ.

Το 1942 , ο Φύρερ υπέγραψε την εντολή για την δημιουργία των τεσσάρων Καυκάσιων Λεγεώνων.

Στρατιωτικές δυνάμεις από την Ευρώπη που θα περιλάμβαναν μεραρχίες του Ελληνικού στρατού , της Wehrmacht αλλά και των Waffen SS , προορίζονταν να βοηθήσουν τις Αρμενικές και Γεωργιανές δυνάμεις να εισβάλουν στην Τουρκία.

Την κατάλληλη στιγμή , η Αρμενία και η Γεωργία θα έπρεπε να προσφέρουν στον Γερμανικό στρατό δύναμη της τάξεως των 100.000 στρατιωτών που θα χρησίμευε στην επικείμενη εισβολή στην Τουρκία. Το σχέδιο κατοχής της Τουρκίας , άρχισε να καταστρώνεται το 1942 υπό το κωδικό όνομα “Gertrude”.

Σύμφωνα με τα αρχεία που βρέθηκαν στο Υπουργείο για τις υπό κατοχή ανατολικές περιοχές, οι ηγέτες του Τρίτου Ράιχ γνώριζαν πολύ καλά ότι αργά ή γρήγορα ο Παντουρανισμός θα αποτελούσε κίνδυνο για την Γερμανία εάν επέτρεπαν στην Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν να ενωθούν.

Ο κίνδυνος της ένωσης της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν υπό την σκέπη μίας μεγάλης «Παντουρανικής» ιδέας ήταν ουσιαστικά ένας ορατός κίνδυνος για τους ηγέτες του Ράιχ κατά το 1942 και 1943. Έτσι η ιδέα της Μεγάλης Αρμενίας και της πραγματοποίησής της αποτελούσε το αντίβαρο στις Τουρκικές φιλοδοξίες στην περιοχή του Καυκάσου.

Ένας χάρτης του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ που παρουσίαζε την προγραμματισμένη εισβολή του Ράιχ στην Τουρκία (Kommissariat Armanien) , ανακαλύφθηκε ανάμεσα στα απόρρητα αρχεία που βρέθηκαν από την σοβιετική υπηρεσία στρατιωτικής αντικατασκοπίας “SMERSH” στο τέλος του πολέμου.

Φυλετισμός : Το απόλυτο κακό ή κάτι άλλο ;

Ακούγοντας κάποιος τις λέξεις «ρατσισμός» ή «ρατσιστής» σε μία συζήτηση στα Μ.Μ.Ε, σε δημόσιες εκδηλώσεις ή ακόμα και σε στενό κύκλο ανθρώπων, είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάποιος θα τις χρησιμοποιεί ως ύβρεις, ενώ ο δέκτης της «ύβρεως» θα σπεύδει ν’ αποκυρήξει αυτόν τον χαρακτηρισμό πιστεύοντας ότι προσβάλλεται βαθύτατα. Είναι η απόλυτη κατηγορία. Οι χαρακτηρισμοί ομοφυλόφιλος, ανήθικος, ναρκωμανής, νταβατζής, ακόμα και η κατηγορία του προδότη ωχριούν μπροστά στον χαρακτηρισμό κάποιου ως ρατσιστή! Είσαι ρατσιστής; Την έβαψες, που λέει κι ο λαός μας. Καλύτερα να ήσουν gay (sic), αρνητής στράτευσης, έμπορος ναρκωτικών, κλέφτης ή οτιδήποτε άλλο παρά ρατσιστής!

Ποιός, όμως, είναι ο ρατσιστής ; Ρατσιστή λένε κι αυτόν που δεν θέλει τους λαθρομετανάστες στην περιοχή του διότι έχασε την εργασία του,ρατσιστή λένε κι αυτόν που υβρίζει τους ξένους, ρατσιστή λένε κι αυτόν που υβρίζει ή ειρωνεύεται τους ομοφυλόφιλους -κοινωνικός ρατσισμός(!)-, ρατσιστή τέλος πάντων «κατηγορούν» οποιονδήποτε υβρίζει ή κατηγοριοποιεί αρνητικώς κάποιον άλλον.

Ρατσισμός είναι η ξενόγλωσσος απόδοση στα ελληνικά του όρου «φυλετισμός». Προέρχεται από την «ράτσα» η οποία εννοεί την φυλή (φύω=γεννώ). Φυλή είναι ένα σύνολο ανθρώπων που συνδέονται μεταξύ τους δια συγγένειας (όμαιμον), δηλαδή έχουν κοινή καταγωγή. Τα άτομα της ίδιας φυλής έχουν όμοια σωματικά και ψυχικά χαρακτηριστικά, τα οποία κληρονομούνται στους απογόνους τους. Συνεπώς, φυλετισμός είναι η θεωρία που αποδέχεται την ύπαρξη διαφορετικών φυλών μεταξύ των ανθρώπων -και γενικότερα όλων των ζώντων οργανισμών- και υποστηρίζει ότι οι φυλές υπόκεινται στον «νόμο της ανισότητας» και στον «νόμο της ποικιλίας των ειδών».

Είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο ότι υπάρχουν πολλές φυλές ανθρώπων και φυσικά άνισες μεταξύ τους. Η ύπαρξη ολόκληρου επιστημονικού κλάδου, της Βιολογίας, επιβεβαιώνει την ύπαρξη και την διαφορετικότητα των φυλών (κάτι αυτονόητο,όμως,συνεχώς επαναλαμβόμενο λόγω της τεράστιας μαύρης προπαγάνδας των αντιρατσιστών). Πλήθος ξένων επιφανών επιστημόνων και καθηγητών έχουν κάνει σημαντικότατες μελέτες για τον άνθρωπο και γενικότερα όλους τους ζωντανούς οργανισμούς: Βάϊσμαν, Μπλούμενμπαχ, Ρέτσιους, Β.Γιόχανσεν, Λινναίος, Γουσταύος Λε Μπόν, Έγελος, Γκομπινώ, Ε.Καντ, Γ.Μέντελ, H.S.Chamberlain καθώς και πολλοί άλλοι. Εδώ και χιλιάδες χρόνια οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν και πίστευαν, φυσικά, σ’ αυτήν την πραγματικότητα, σ’ αυτόν τον Φυσικό Νόμο (βλέπε Ορφικά-«Νεμέσεως Ύμνον», «Αργοναυτικά», «Ηθικά Ευδήμεια» του Αριστοτέλη, καθώς και πληθώρα άλλων αρχαίων κειμένων). Στην αρχαία Ελλάδα, μάλιστα, δεν επιτρεπόταν ούτε η ταφή των βαρβάρων σε ελληνικό έδαφος!

Επιστημονικές μελέτες κατηγοριοποιούν τις ανθρώπινες φυλές με βάση διάφορα χαρακτηριστικά. Το σχήμα της κεφαλής, το ανάστημα, το στόμα, το σχήμα της μύτης, η φύση των τριχών και πολλά άλλα ανατομικά χαρακτηριστικά διαφοροποιούν και κατηγοριοποιούν τις φυλές. Όμως, η βασική διάκριση των φυλών γίνεται με βάση το χρώμα της επιδερμίδος: Λευκή, Κίτρινη, Ερυθρά και Μαύρη. Έτσι, προκύπτουν και οι τέσσερις μεγάλες ομάδες φυλών: η Καυκασοειδής, η Μογγολοειδής, η Αμερικανο-ινδική και η Νεγροειδής, οι οποίες υποδιαιρούνται σε πολλές μικρότερες φυλές.

Κάθε φυλή έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Οι φυλές ξεχωρίζουν μεταξύ τους λόγω εξωτερικών (σωματικών) και εσωτερικών (πνευματικών) διαφορών. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά είναι πασιφανέστατα. Η σύγκριση μεταξύ ενός Σουηδού και ενός Γκανέζου ή ενός Κινέζου και ενός Ινδιάνου είναι περιττή. Δεν διαφέρουν μόνο στο χρώμα της επιδερμίδος, αλλά σε όλα τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά. Μία σύντομη και μόνο ενασχόληση με την Βιολογία (Γενετική, Ανθρωπολογία κ.τ.λ) θα σας παρουσιάσει πληθώρα ανατομικών διαφορών που ούτε καν φαντάζεστε. Είναι, όμως, τουλάχιστον, ανόητο να πιστεύουμε ότι ενώ οι φυλές έχουν τόσες πολλές εξωτερικές διαφορές, δεν έχουν καμμία εσωτερική διαφορά! Το DNA, τα γονίδια και τα χρωμοσώματα δεν επηρεάζουν μόνο την εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου, αλλά και την εσωτερική φύση του. Η διαφορετικότητα των πνευματικών χαρακτηριστικών δεν είναι τόσο εμφανής όσο των σωματικών και γι’ αυτόν τον λόγο οι κάθε λογής αντιρατσιστές προσπαθούν να μας πείσουν ότι στο μόνο που διαφέρουν οι ανθρώπινες φυλές είναι στο χρώμα της επιδερμίδος τους !

Δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κάποιος τον διαφορετικό βαθμό ευφυίας μεταξύ των φυλών, αρκεί βέβαια να μην έχει δεχτεί τόση αντιρατσιστική προπαγάνδα, ώστε να έχει χάσει την δική του ευφυία! Και είναι, κυρίως, αυτά τα πνευματικά χαρακτηριστικά που δημιουργούν την ανισότητα μεταξύ των φυλών. Οι φυλές αξιολογούνται βάσει της ικανότητάς τους να δημιουργούν ή ν’ αφομοιώνουν πολιτισμό. Αυτό και μόνον εννοούμε όταν ισχυριζόμαστε ότι οι φυλές είναι άνισες.[Οι φυλές εξετάζονται και συγκρίνονται ως συνολικά μεγέθη, η σύγκριση δεν αφορά, φυσικά, μεμονομένα άτομα.]. Κατ’ αυτόν τον τρόπο διακρίνουμαι, γενικώς, τρεις κατηγορίες φυλών: τις ανώτερες, τις μεσαίες και τις κατώτερες. Ανώτερες φυλές είναι αυτές που μπορούν να δημιουργήσουν δικό τους πολιτισμό (εννοείται πολιτισμός άξιος αναφοράς και όχι οι λασποκαλύβες), μεσαίες φυλές είναι αυτές που αδυνατούν να δημιουργήσουν δικό τους πολιτισμό, αλλά μπορούν ν’ αφομοιώσουν εύκολα ή δύσκολα έναν ξένον και, τέλος, οι κατώτερες φυλές που αδυνατούν ακόμα και ν’ αφομοιώσουν έναν άλλον πολιτισμό και ζούν σε σχεδόν πρωτόγονες συνθήκες.

Η θεωρία του Φυλετισμού δεν υποστηρίζει ότι κάποια συγκεκριμένη φυλή είναι ανώτερη από κάποια άλλη, υποστηρίζει όμως,ότι σίγουρα υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες -πολιτισμικά πάντοτε- φυλές. Η ιστορική παρατήρηση, μελέτη και σύγκριση των φυλών αναδεικνύει ως ανώτερη φυλή την Λευκή. Είναι, μήπως, ψέμματα ότι τον πολιτισμό στην γη τον δημιούργησαν οι λευκοί και, κυρίως, οι Έλληνες; Ποιές είναι οι πολιτισμικές δημιουργίες των Μαύρων και των Ινδιάνων; Είκοσι εκατομμύρια Ελλήνων έχουν να επιδείξουν έναν τεράστιο πολιτισμό και δύομισι δισεκαττομύρια Ινδών και Κινέζων ωχριούν μπροστά στους Έλληνες και μόνον!

Διαβάζοντας κάποιος τα γραφόμενά μου θα μπορούσε ν’ αναρωτηθεί: «Και επειδή οι Λευκοί είναι ανώτεροι από τις άλλες φυλές πρέπει να τις καταπιέζουν;» Φυσικά και όχι. Η εκμετάλλευση των Μαύρων της Αφρικής, καθώς και άλλων φυλών από τους «Λευκούς» δεν έγινε, βέβαια, για φυλετικούς λόγους, αλλά για καθαρά καπιταλιστικούς και αποικιοκρατικούς λόγους. Το δουλεμπόριο των Μαύρων δεν έγινε για να επιβεβαιώσουν οι Λευκοί την ανωτερότητά τους, αλλά για να πλουτίσουν οι μεγαλοκαπιταλιστές της εποχής. Συνεπώς, είναι ανόητο, αν όχι ύποπτο και επικίνδυνο, να λέγεται ότι οι Λευκοί καταπίεσαν τους Μαύρους. Οι απάνθρωποι και κτηνώδεις μεγαλοκαπιταλιστές μαζί με τις ελεγχόμενες κυβερνήσεις τους καταπίεσαν τους Μαύρους. Ότι ακριβώς, γίνεται και σήμερα με τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών, τους οποίους εκμεταλλεύονται οι εργολάβοι, οι επιχειρηματίες και γενικότερα όσοι προσπαθούν να κερδίσουν περισσότερα χρήματα και μόνον.

Ο Φυλετισμός δεν επιζητά την εξαφάνιση των κατώτερων φυλών, αντιθέτως πρεσβεύει ότι οι φυλές πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν όπως ακριβώς δημιουργήθηκαν από τον Δημιουργό τους -για άλλους τον Θεό και για άλλους την ίδια την Φύση- και γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχουν οι φυλετικές διακρίσεις ως μέτρα προστασίας των φυλών και όχι όπως υποστηρίζουν συκοφαντικώς οι επαγγελματίες αντιρατσιστές ως μεθόδοι καταπίεσης. Η καταπίεση άλλων λαών δεν είναι θέμα φυλετισμού, αλλά καπιταλισμού και αποικιοκρατίας.

Από ποιούς, όμως, συκοφαντείται ο φυλετισμός ; Μόνον από τους αναρχικούς ; Μόνον από τους αριστεριστές ; Μόνον από τους κομμουνιστές ; Μόνον από τους σοσιαλιστές ; Μόνον από τους φιλελεύθερους δεξιούς ; Μα φυσικά απ’ όλους μαζί. Το κοινό όλων αυτών είναι ο αντιρατσισμός! Μην απορείτε, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, του διεθνή σιωνισμού. Τι σχέση έχουν οι μεγαλοκαπιταλιστές της Benetton και της Nike με τους αναρχοαριστερούς των Εξαρχείων, που όλοι τους έχουν βαλθεί να μας κάνουν διεθνιστές και αντιρατσιστές; Μα και οι δύο ομάδες πολιτικής και συμφερόντων πηγάζουν από την ίδια πηγή. Την ίδια «στιγμή» που οι αναρχοαριστεροί διοργανώνουν αντιρατσιστικά φεστιβάλ με κρατική χρηματοδότηση, όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις διατυμπανίζουν από τις διαφημίσεις την πολυπολιτισμικότητα και τον σιωνιστικό αντιρατσισμό. Δεν μπορούν να καταλάβουν οι αντιρατσιστές ότι υποστηρίζοντας την είσοδο και άλλων λαθρομεταναστών ουσιαστικά τους οδηγούν στην εκμετάλλευση από τους καπιταλιστές και από την αντεθνική κυβέρνηση που αναζητά τρόπους για να σώσει τα ασφαλιστ(ρ)ικά ταμεία από την κατάρρευση ;


Όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί και διαφορετικοί. Όλες οι φυλές είναι μοναδικές και διαφορετικές. Ο Δημιουργός επέλεξε να δημιουργήσει πολλές φυλές ανθρώπων, γιατί εμείς προσπαθούμε να τις αλλοτριώσουμε όλες και ν’ αφομοιωθούμε σ’ έναν σύγχρονο «Πύργο της Βαβέλ» ;


Στην εποχή μας, η Λευκή Φυλή κινδυνεύει όσο ποτέ άλλοτε. Είμαστε «πληθυσμιακή μειονότητα» στον πλανήτη και η δυσαναλογία αυτή, συνεχώς, διογκώνεται. Όλες οι μελέτες δείχνουν ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα οι Μαύροι της Αμερικής θα ξεπεράσουν αριθμητικά -ξέχωρα από τις άλλες φυλές- τους Λευκούς, ενώ στην Ευρώπη αυξάνονται δραματικά τα ποσοστά των μη Λευκών. Οι μεικτοί γάμοι αυξάνονται ανησυχιτικά, αφού η αντιρατσιστική προπαγάνδα μας έχει κάνει, πλέον, «πλύση εγκεφάλου». Μας θέλουν «πολίτες του κόσμου», χωρίς εθνολογική ταυτότητα και συνείδηση. Μόνο να καταναλώνουμαι και να τους υπακούμε πειθήνεια. Ακόμα και τον τρόπο επανάστασης μας καταδεικνύουν υποδώρεια, διαφημίζοντάς μας το πρότυπο του «ατίθασου» νεαρού που ντύνεται «χύμα», ακούει punk,grunge,hip hop,reggae ή οτιδήποτε άλλο διαφημίζει το MTV, έχει αφίσες και μπλούζες με τον Τσε και εκτονώνεται που και που σπάζοντας και καμμιά βιτρίνα ή αυτοκίνητα.

Συνεπώς, το μήνυμα του Φυλετισμού παραμένει επίκαιρο και μοιάζει, πλέον, ως επιτακτική ανάγκη. Ο Φυλετισμός είναι πραγματικά ανθρωποκεντρικός, διότι αποτελεί Φυσικό Νόμο και όχι θεωρητικό δημιούργημα. Είναι έμφυτο χαρακτηριστικό των ανθρώπων να υπερασπίζονται τον εαυτό τους, την οικογένειά τους και την φυλή τους. Πρέπει να υπάρχουν πολλές και καθαρές βιολογικά φυλές για την διατήρηση των ιδιαίτερων μορφολογικών και πνευματικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων και την ανάπτυξη των ανθρωπίνων δυνατοτήτων και του πολιτισμού. Κάθε παραβίαση των νόμων της Φύσης επιφέρει πάντοτε καταστροφικές συνέπειες στον άνθρωπο.


«Η Φυλετική μείξη, οδηγεί σχεδόν πάντοτε σε ανωμαλία, λόγω του καταστροφικού συνδυασμού ασυμβιβάστων κληρονομικών παραγόντων και της διαλύσεως εξισορροπημένων γονιδιακών ενώσεων». (Διαπίστωση της Αμερικανικής Ευγονικής Εταιρείας)


«Τα χειρότερα αποτελέσματα από την διασταύρωση ετερογενών φυλών, πέραν του εκφυλισμού και της φυσικής διαστρεβλώσεως, έχομε στην διάσπαση και στην εσωτερική αντίφαση, δηλαδή στην καταστροφή της εντός του ανθρωπίνου όντος ενοικούσης οντότητος». (Ιούλιος Έβολα)


«Η Ιδέα του Έθνους πρέπει μέσα μας να ξαναπάρει ακέραια την αυθεντική, την πιο βαθειά Ελληνική της εκδοχή, ως μίας κοινωνίας κατά βάθος ομοαίματων ανθρώπων, συνδεδεμένων με το ίδιο χώμα, με την ίδια γλώσσα και με τους ίδιους μακρινότατους ιστορικούς αγώνες...». (Άγγελος Σικελιανός)


«...Ψυχή εστί Φυλή ορώμενη εκ των έσω...». (Αλφρέδος Ρόζενμπεργκ)


«Φημί γαρ το μεν Ελληνικόν γένος αυτό αυτώ οικείον είναι και συγγενές, τω δε βαρβαρικόν οθνείον τε και αλλότριον». (Πλάτων)


«Λαοί σχηματισθέντες από ανάμειξη αργότερα εξαφανίζονται τελείως». (Στράβων)


«Οι λευκοί είναι ανώτεροι από τους νέγρους, όπως και οι νέγροι από τους πιθήκους και οι πίθηκοι από τα στρείδια». (Βολταίρος)

Savitri Devi «Η Αστραπή και ο Ήλιος».

Η Savitri Devi είναι μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες, μυστηριώδεις και πολυσχιδείς φυσιογνωμίες της Πανάριας ιδεολογικής κοινότητας. Ελληνίδα στην καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της, Αγγλίδα από τη μητέρα της, μεγαλωμένη στη Γαλλία, και σύζυγος Ινδού βραχμάνου, η ζωή της καθορίστηκε από την αναζήτηση της Πατρίδας, τον επαναπροσδιορισμό της ευρωπαϊκής της ταυτότητας πέρα από τον ιουδαϊσμό και τον χριστιανισμό, την ανακάλυψη μιας ζωντανής άριας θρησκείας στην Ινδία, και εν τέλει την ταύτισή της με τον Εθνικοσοσιαλισμό και τη λατρεία στο πρόσωπο του Αδόλφου Χίτλερ. Η φιλοσοφική φαρέτρα της Devi περιλαμβάνει ιδέες οι οποίες γνωρίζουν στις μέρες μας νέο ενδιαφέρον και ανταπόκριση στους κύκλους του οικολογικού / πράσινου κινήματος, και η ίδια, προσωπική λατρεία ως πρόδρομος ενός νέου, δικαιότερου και ισορροπημένου κόσμου. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουμε σήμερα αποσπάσματα από το έργο της «Η Αστραπή και ο Ήλιος».



Οι ιδέες


Οι ιδέες της Devi αποτελούν ένα αμάλγαμα Ελληνικής φιλοσοφίας, τευτονικών δοξασιών και ινδουιστικής πνευματικότητας. Έχοντας μελετήσει στο πανεπιστήμιο Βολταίρο και Καντ, Έλιοτ και Λεκόντ ντε Λίλ, Καϊρη και Ιουλιανό, η Devi σχηματοποιεί τα πιστεύω της σε μια ελκυστική στιχομυθία ρομαντισμού και μαχητικότητας, ρασιοναλισμού και εσωτερικής λατρείας, ενδεδυμένη μια μουσική αποθέωση της Ομορφιάς και της Νεότητας. Στη βάση της φιλοσοφίας της συναντούμε έναν φυλετικό μανιχαϊσμό βασισμένο στην αντίθεση του Αρείου με το Σημιτικό, του συλλογικού με το ατομικό, της αρμονίας με το χάος.Το κέντρο του ενδιαφέροντός της είναι η αιώνια Τάξη της Φύσης, ο προαιώνιος Κόσμος της ύπαρξης του οποίου ο άνθρωπος αποτελεί μέρος και όχι το κέντρο. Η Devi καταδικάζει την κρεοφαγία, την εκμετάλλευση των ζώων, τις ταυρομαχίες, το κυνήγι, τη θανάτωση και το εμπόριο της σάρκας τους, ως ανάξια του ανθρώπινου Λογικού. Είναι επίσης ένθερμη φυλετιστής. Υποστηρίζει πως ο ρατσισμός είναι οικολογικά επιβεβλημένος προκειμένου να επιβιώσει η Φύση. Ως εκ τούτου απορρίπτει τον χριστιανικό γιουνιβερσαλισμό, και την τελεολογική του θεολογία, πέραν της ιουδαϊκής καταγωγής του, και υιοθετεί την κυκλική πορεία της Ιστορίας που ακολουθεί τον απόλυτο φυσικό νόμο, «τον χορό» όπως τον ονομάζει, της γέννησης, του θανάτου και της γέννησης…Ο κόσμος της Devi είναι ένας κόσμος ομορφιάς και δύναμης, όπου σκοπός της ύπαρξης είναι η συνείδηση του Ωραίου και του Αληθινού, και η ταύτιση με το ρυθμό του Σύμπαντος. Αυτή η θεώρηση του θεϊκού, ξεπερνά τα στενά όρια του ενός εξ αποκαλύψεως θεού που φροντίζει και αγαπά τους ακολούθους και δημιουργούς του όπως συμβαίνει στον ιουδαϊσμό, τον χριστιανισμό και τον μωαμεθανισμό, και τοποθετεί στη θέση τους την αέναη τάξη του Σύμπαντος ως απόλυτη έκφραση της θεότητας.


Κύρια έκφραση του θεϊκού στον κόσμο είναι ο ίδιος κόσμος και λατρεία του η λατρεία του Ηλιακού δίσκου ως αστείρευτης, ανιδιοτελούς και ζωοποιού Ενεργείας.


Το βιβλίο


Έχοντας ξεδιπλώσει η ίδια την πορεία της σε προηγούμενα βιβλία της όπως «Η Λίμνη με τους Λωτούς» (1940), το «Προειδοποιώ τους Ινδούς» (1939), «Το Αιώνιο Μήνυμα του Ακενατών» (1940), και «Ο γιος του Θεού» (1946), «Η Αστραπή κι ο Ήλιος» αποτελεί την πληρέστερη καταγραφή της Αριοναζιστικής φιλοσοφίας της. Γραμμένο στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια στην Ευρώπη, είναι ένας συγκερασμός των έμφυτων προσωπικών πιστεύω της, του θαυμασμού της για τον Αδόλφο Χίτλερ και της θλίψης της απέναντι στον Εθνικοσοσιαλισμό που δεν μπόρεσε να υπηρετήσει όπως θα ήθελε, καθώς και παγανιστικών και Ινδουιστικών στοιχείων που θεωρούσε τα τελευταία ζωντανά σπαράγματα της πανάρχαιας Άριας παράδοσης. Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε στην Καλκούτα το 1958. Η συγγραφή του ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1948 στο Εδιμβούργο όπου εργαζόταν στην ιματιοθήκη ενός περιοδεύοντος χορευτικού συγκροτήματος, συνεχίστηκε στη Γερμανία στη φυλακή του Βερλ, το καλοκαίρι του 1949, στη γενέθλια Λυών μεταξύ 1951 και 1952, και κατά το προσκύνημά της στη Γερμανία ως το 1956.


Η Αστραπή και ο Ήλιος


Στο βιβλίο αυτό η Savitri Devi αναπτύσσει τη θεωρία της σύμφωνα με την οποία όλοι οι κύκλοι της ιστορίας ξεκινούν με μια Χρυσή Εποχή που καταλήγει στην πτώση και την αναγέννηση σε έναν νέο ιστορικό κύκλο. Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα ιστορικών φυσιογνωμιών που χαράσσουν το ιστορικό γίγνεσθαι φέρνει τον άριας καταγωγής βασιλιά Ακενατών της Αιγύπτου (Φαραώ Αμένοφις Δ΄, 14ος π.Χ. αιώνας), που απαρνήθηκε τους αιγυπτιακούς θεούς και ανέπτυξε μιαν ηλιακή λατρεία μη βίας. Αυτός ήταν, κατά τον χαρακτηρισμό της Devi, μόνον «ήλιος». Ακολουθεί ο μογγόλος κατακτητής Τζένκις Χαν (1167-1227), εγωιστής και αποστασιοποιημένος από τις αιώνιες δυνάμεις και τους νόμους του σύμπαντος. Αυτός ως δύναμη καταστροφής ήταν «αστραπή». Και τέλος, ο Αδόλφος Χίτλερ, ένας ηγέτης συνδεδεμένος με τις αιώνιες Αλήθειες και πρόθυμος να χρησιμοποιήσει τη Δύναμη προκειμένου να τις υλοποιήσει ήταν μαζί «αστραπή και ήλιος».


Οι ηγέτες χωρίζονται σε τρεις ομάδες. Είναι αυτοί που βρίσκονται «Μέσα στο Χρόνο», οι δυνατοί δηλαδή και αδίστακτοι που ενεργούν σύμφωνα με το δικό τους στενό συμφέρον και που, παρά την περιστασιακή ευμάρεια, κάνουν τον Κόσμο να γερνά, παραβιάζοντας τους νόμους του, και εξαντλώντας τον μέχρι να φθάσει στο τέλος του κύκλου. Όσοι βρίσκονται «Πέρα από το Χρόνο», είναι αυτοί που αναγνωρίζουν τη θεμελιώδη ενότητα του θείου. Αυτοί είναι οι πνευματικοί ηγέτες της Εποχής της Αλήθειας “Σάτια Γιούγκα”, κατά την οποία επικρατεί πλήρης τελειότητα και δικαιοσύνη. Αυτούς η Devi τους αποκαλεί «εξόριστους του Χρυσού Αιώνα στην εποχή του Σκότους», που ζουν στο δικό τους εσωτερικό σύμπαν αρνούμενοι τον πραγματικό κόσμο που βρίσκεται γύρω τους. Αυτοί οι ηγέτες, στους οποίους κατατάσσει μεταξύ άλλων τον Χριστό και το Βούδα, δεν είναι σε θέση να δημιουργήσουν εκ νέου τη Χρυσή Εποχή. Τέλος, η τρίτη κατηγορία ηγετών είναι όσοι στέκονται «Eνάντια στον Χρόνο». Είναι αυτοί που παίζουν τον καθοριστικό ρόλο στο στον αγώνα για τον ερχομό της Χρυσής Εποχής καθώς η “Κάλι Γιούγκα” πλησιάζει στο τέλος της. Σε αυτούς κυριαρχούν τα ηλιακά χαρακτηριστικά και ιδανικά των ηγετών «Πέρα από το Χρόνο», είναι όμως έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν τις βίαιες πρακτικές του ηγέτη «Μέσα στο Χρόνο» προκειμένου να υλοποιήσουν τη συλλογική αναγέννηση του κόσμου. Οι άνθρωποι που στέκονται «Ενάντια στο Χρόνο» συνδυάζουν τις αρετές της «Αστραπής» και του «Ήλιου» και είναι οι πραγματικοί ήρωες της Ιστορίας, οι χτίστες και οι υπερασπιστές που αφιερώνουν τη ζωή τους στην πραγμάτωση μιας νέας βιώσιμης πραγματικότητας πάνω στο πρότυπο του οράματός τους για την Αλήθεια. Είναι αυτοί οι σπάνιοι μύστες που επιταχύνουν την αναπόφευκτη πτώση, υποσχόμενοι ταυτόχρονα τον ερχομό της Χρυσής Εποχής. Ο κύριος εκπρόσωπος της κατηγορίας αυτής, ο πιο σημαντικός άνθρωπος «Ενάντια στο Χρόνο» είναι ο Αδόλφος Χίτλερ. Ο Χίτλερ είναι, κατά το ινδουιστικό πρότυπο που χρησιμοποιεί η Devi, ο αβατάρ, ο διάμεσος μεταξύ του θεϊκού και του ανθρώπινου, αυτός που, όπως υπόσχεται o Κρίσνα στη Μπαγαβαζίτα «Όταν η δικαιοσύνη συντρίβεται, όταν το κακό θριαμβεύει, τότε επανέρχομαι. Για την προστασία του καλού, για την καταστροφή όσων απεργάζονται το κακό, για την εγκαθίδρυση της βασιλείας της Δικαιοσύνης, γεννιέμαι ξανά και ξανά, σε κάθε εποχή».


Για τον σύγχρονο κόσμο


«Το άτομο που ζει κάτω από το σιδερένιο κι ατσάλινο καθεστώς της σύγχρονης «προόδου» μπορεί να φαει ό,τι του κάνει κέφι (σε μεγάλο βαθμό, τουλάχιστον), να παντρευτεί όποιον του αρέσει (δυστυχώς!), και να πάει όπου του αρέσει (τουλάχιστον στην θεωρία). Αλλά αναγκάζεται να δεχθεί σε όλα τα ζήτημα που ξεπερνούν το άτομό του, στα ζητήματα που έχουν πραγματικά σημασία, τα πιστεύω, τη στάση ζωής, την κλίμακα των αξιών και, σε μεγάλο βαθμό, τις πολιτικές απόψεις που τείνουν να ισχυροποιήσουν το ισχυρό κοινωνικοοικονομικό σύστημα εκμετάλλευσης στο οποίο ανήκει (ή μάλλον στο οποίο εξαναγκάζεται να ανήκει προκειμένου να είναι σε θέση να επιζήσει), και στο οποίο είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Και μάλιστα, τον κάνουν να πιστεύει ότι είναι προνόμιό του να είναι ένας τροχός σε έναν τέτοιο οργανισμό, ότι τα ασήμαντα ζητήματα στα οποία αισθάνεται πως είναι κύριος του εαυτού του είναι, αντίθετα, τα πιο σημαντικά, τα μόνα πραγματικά σημαντικά. (…) Κι ακόμη, του λένε, στις δημοκρατικές χώρες τουλάχιστον, ότι είναι ελεύθερος από κάθε άποψη, ότι είναι ένα άτομο που δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν εξόν στη δική του συνείδηση - μετά από χρόνια έξυπνης διαμόρφωσης έπλασαν την «συνείδησή του» κι ολόκληρη την ύπαρξή του τόσο βαθιά, σύμφωνα με το σχέδιό τους, που δεν είναι πλέον σε θέση να αντιδράσει διαφορετικά».


Η εποχή της πτώσης


«Δεν υπάρχει ελπίδα να «διορθωθούν τα πράγματα» σε μια τέτοια εποχή. Είναι μια εποχή κατά την οποία από τη διαφθορά των γυναικών επέρχεται η σύγχυση των φυλών. Από τη σύγχυση των φυλών, η απώλεια της μνήμης. Από την απώλεια της μνήμης, η έλλειψη κατανόησης. Και από αυτήν όλα τα δεινά. Είναι η εποχή κατά την οποία το ψέμα βαπτίζεται «αλήθεια» και η αλήθεια καταδιώκεται ως ψέμα ή λοιδορείται ως παραφροσύνη, στην οποία οι απολογητές της αλήθειας, οι θεόπνευστοι ηγέτες, οι αληθινοί φίλοι της φυλής τους και του συνόλου της ζωής, οι θεϊκοί άνδρες, ηττώνται και οι οπαδοί τους ταπεινώνονται και η μνήμη τους συκοφαντείται, ενώ οι άρχοντες του ψεύδους χαιρετίζονται ως «σωτήρες», η εποχή στην οποία κάθε άνδρας και γυναίκα βρίσκεται σε λάθος θέση κι ο κόσμος κυριαρχείται από κατώτερα υποκείμενα, μπασταρδεμένες φυλές και φαύλες δοξασίες, όλα τους κομμάτι μιας σύμφυτης ασχήμιας πολύ χειρότερης από την απόλυτη αναρχία».


Για τις θρησκείες


Το πρακτικό αποτέλεσμα των μεγάλων θρησκειών απόδρασης από τους περιορισμούς του χρόνου, το πρακτικό αποτέλεσμα των διδαχών των μεγάλων ανδρών “Πέρα από το Χρόνο” μετά τον Ακενατών, είναι η πτώση του φυλετικού επιπέδου και κατά συνέπειαν της ποιότητας των ίδιων τους των πιστών και, μέσω αυτών και των προσήλυτων τους, της ανθρωπότητας γενικότερα, όχι – δυστυχώς - μια γενεά από sadhus (σ.σ. ινδοί ασκητές) και ρεμβάζοντες αγίους, ακολουθούμενων από έναν πλανήτη χωρίς ανθρώπους (χωρίς αμφιβολία ομορφότερου απ΄ ό,τι είναι εδώ και καιρό ) αλλά, μάλλον, διασταυρώσεις Αρίων με Μογγόλους, ή Αριου και Εβραϊκού αίματος (…) Οι υπερκόσμιες διδασκαλίες σύμφωνα με τις οποίες ο άνθρωπος θεωρείται πριν απ΄ όλα “ψυχή”, ενήργησαν υπέρ σχημάτων άδικης παγκόσμιας κυριαρχίας από την ίδια τη χριστιανική εκκλησία και από έναν μεγάλο αριθμό χριστιανών κυβερνητών. (…) Με άλλα λόγια, υπάρχει σ΄ αυτήν τη σκοτεινή εποχή, χώρος μόνο για θρησκείες “ενάντια στο χρόνο”, εκτός από τις ψεύτικες θρησκείες “μέσα στο χρόνο”. Στον ειλικρινή, νοήμονα και απολύτως συνεπή οπαδό μιας διδασκαλίας που είναι εκατό τοις εκατό “πέρα από το χρόνο”, εκατό τοις εκατό ενάντια στη βία, δεν απομένει παρά μία οδός: η εξαφάνιση. Δεν ανήκει σε αυτόν τον πλανήτη, αυτήν την εποχή. Πρέπει να φύγει και να μην επιστρέψει. Η μη βία δεν είναι μόνον ασύμβατη με την ύπαρξη οποιουδήποτε κράτους, οιασδήποτε συλλογικής ζωής, μα είναι αταίριαστη με την ίδια τη ζωή.


Για τον Εθνικοσοσιαλισμό


Στην ουσία, η Εθνικοσοσιαλιστική ιδέα ξεπερνά όχι μόνο τη Γερμανία και την εποχή μας, αλλά και την Αρία φυλή και την ίδια την ανθρωπότητα σε κάθε εποχή, [γιατί] εκφράζει την μυστηριώδη και αλάνθαστη σοφία σύμφωνα με την οποία η Φύση ζει και δημιουργεί. Την απρόσωπη σοφία του αρχέγονου δάσους, του απύθμενου ωκεανού και των σφαιρών στα σκοτεινά πεδία του διαστήματος. Και είναι προς δόξαν του Αδόλφου Χίτλερ ότι δεν επέστρεψε απλώς σε εκείνη τη θεϊκή σοφία – επικρίνοντας τον ανόητο ενθουσιασμό του ανθρώπου για τη “διανόηση”, την παιδαριώδη υπερηφάνεια του για την “πρόοδο”, και την εγκληματική προσπάθειά του να υποδουλώσει τη Φύση -, αλλά την κατέστησε τη βάση μιας πρακτικής αναγεννητικής στρατηγικής παγκόσμιας εμβέλειας, ακριβώς τώρα, στον υπερφορτωμένο πληθυσμιακά, πολιτιστικά και τεχνολογικά κόσμο μας, στο τέλος ακριβώς των σκοτεινών χρόνων.

(…)


Ο Εθνικοσοσιαλισμός θα αναγεννηθεί γιατί είναι αληθινός [και σύμφωνος με] την συμπαντική πραγματικότητα, και γιατί αυτό που είναι αληθινό είναι αξεπέραστο.
Για τους πιστούς


Λίγοι αντιστέκονται και παραμένουν, πιο δυνατοί καθώς η πλημμύρα απλώνεται και βρυχάται τριγύρω τους, σαν νικηφόροι βράχοι, σαν ανίκητοι βράχοι, στη μέση της εξαπλούμενης πλημμυρίδας. (…). Δεν ξεχνούν τίποτε, δε συγχωρούν τίποτε, και μαθαίνουν όσα μπορούν. Κρατούν μες στις καρδιές τους και ανταποκρίνονται [με τη ζωή τους] στις εντολές της νέας θρησκείας της Άριας υπερηφάνειας και της συμπαντικής αλήθειας όπως την εξέφρασε ο Μάρτυρας Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ: “Θα είστε γενναίοι, δεν θα κάνετε κακό. Θα αγαπάτε τον Θεό σε όλα τα ζωντανά πλάσματα, ζώα και φυτά. Θα κρατήσετε το αίμα σας καθαρό…”. Συγκεντρώνονται πότε, πότε, όποτε μπορούν, και διαβάζουν τα έργα του Νίτσε και του Ρόζενμπεργκ και του Φρέμσεν, μα ιδιαίτερα το “Ο αγών μου” του Αδόλφου Χίτλερ. Και σχολιάζουν τα αιώνια λόγια [του]. Θυμούνται και λένε στα παιδιά τους το μήνυμα της ελπίδας, το μυστικό του αήττητου, το κάλεσμα στη δύναμη, μια από τις τελευταίες προτάσεις στο βιβλίο του Φύρερ: “Ένα κράτος που στην εποχή της φυλετικής μίανσης αφοσιώνεται στη φροντίδα των καλυτέρων φυλετικών του στοιχείων, δεν μπορεί παρά μια μέρα να γίνει ο κυρίαρχος της γης”. Εργάζονται. Περιμένουν. Ζουν. Είναι, σ΄ αυτούς τους όλο και πιο σκοτεινούς χρόνους, το αναλλοίωτο στοιχείο “ενάντια στο χρόνο”. Σταδιακά ένας μικρός αριθμός μυημένων αποκτούν πλήρη συνείδηση του εαυτού τους και της σημασίας τους και της αποστολής τους, σαν αυτόν που μου είπε, στις 28 Οκτωβρίου 1953: “Μέχρι το 1945 ήμασταν ένα Κόμμα. Από το 1945 έχουμε γίνει ο πυρήνας μιας μεγάλης νέας πίστης. Ανακαλύψαμε ποιοι είμαστε, και Ποιος είναι ο Φύρερ μας ”.


Για τον Αδόλφο Χίτλερ


“Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η μνήμη του ενός - πριν- τον- τελευταίο και πιο ηρωικού από όλους τους άνδρες μας “Ενάντια στο Χρόνο”, του Αδόλφου Χίτλερ, θα επιζήσει, τουλάχιστον στα τραγούδια και τα σύμβολα. Θέλουμε να ελπίζουμε πως οι κύριοι του χρόνου, άνθρωποι του ίδιου αίματος και της ίδιας πίστης μ΄ αυτόν, θα του αποδώσουν τιμές θεού, με τελετές πλήρεις νοημάτων και δυνάμεως, στη δροσερή σκιά των ατελείωτων αναγεννημένων δασών, στις ακτές, ή απάνω στις ανέγγιχτες κορυφές των ορέων, αντικρίζοντας τον ανατέλλοντα ήλιο”.

Γκαίμπελς - Μονογραφίες

Είναι χωρίς αμφιβολία ο μεγαλύτερος προπαγανδιστής που έφερε η νέα εποχή. Όλα στον Γκαίμπελς και γύρω του ήταν διανόηση, σκέψη και ακριβής υπολογισμός. Μια φορά επισκέφθηκα το Μπρέσλαου μαζί του και τον περιφερειακό διοικητή Μπρούκνερ από την Σαξωνία. Ο Γκάιμπελς θα μιλούσε σε μια συγκέντρωση οπαδών μας. Κατά την διαδρομή με ρώτησε: "Σε τι είδους κοινό θα μιλήσω, ποιόν "δίσκο" να τοποθετήσω; Τον εθνικό, τον κοινωνικό, ή τον συναισθηματικό;" Μας κοίταξε επιβλητικά και χαμογελώντας είπε: "Τους έχω όλους στο τσεπάκι μου". Όττο Στράσσερ Αξιωματούχος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Stratiotiki_Istoria_-_Monografies_-_Goebells_o_magos_tis_propagandas

Αδόλφος Χίτλερ : Η Πολιτική μου Διαθήκη.

Περισσότερα από τριάντα έτη έχουν περάσει από το 1914 , όταν είχα τη μικρή συμβολή μου , ως εθελοντής , στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος επιβλήθηκε στο Ράιχ. Σε αυτές τις τρεις δεκαετίες η αγάπη και η πίστη στους ανθρώπους μου έχουν καθοδηγήσει όλες τις σκέψεις μου, τις ενέργειες και τη ζωή μου. Μου έδωσαν τη δύναμη για να λάβω τις δυσκολότερες αποφάσεις με τις οποίες θα μπορούσε να έρθει αντιμέτωπος ένας θνητός άνθρωπος. Σε αυτές τις τρεις δεκαετίες έχω ξοδέψει τη δύναμή μου και την υγεία μου.
Είναι αναληθές ότι εγώ ή οποιοδήποτε άλλος στη Γερμανία θέλησε τον πόλεμο το 1939. Ήταν επιθυμητός και προκλήθηκε από τους διεθνείς πολιτικούς , είτε εβραϊκής προέλευσης , είτε εργαζόμενους για τα εβραϊκά συμφέροντα. Έχω υποβάλει πάρα πολλές προσφορές για τον περιορισμό και τον έλεγχο των εξοπλισμών, που οι επόμενες γενιές δεν θα είναι τόσο άνανδρες για να μην τις λάβουν υπόψη, ώστε να αποδοθεί η ευθύνη για το ξέσπασμα αυτού του πολέμου σε εμένα. Ούτε ποτέ είχα επιθυμήσει , ότι, μετά από τον τρομερό πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, θα υπήρχε έστω ένα δευτερόλεπτο ενάντια είτε στην Αγγλία , είτε την Αμερική.

Οι αιώνες θα περάσουν, αλλά από τα ερείπια των πόλεων και των μνημείων μας , το μίσος θα αυξηθεί εκ νέου , ενάντια στους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι και θα πρέπει να ευχαριστήσουμε για όλο αυτό : τον διεθνή εβραϊσμό και τους υποτελείς του.Τρεις ημέρες πριν από το ξέσπασμα του γερμανο-πολωνικού πολέμου πρότεινα μια λύση του γερμανο-πολωνικού προβλήματος στο Βρετανό πρεσβευτή στο Βερολίνο : διεθνή έλεγχος όπως στην περίπτωση του Σάαρ. Αυτή η προσφορά δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Απορρίφθηκε επειδή η κυβερνούσα κλίκα στην Αγγλία ήθελε τον πόλεμο, εν μέρει για εμπορικούς λόγους και εν μέρει επειδή επηρεάστηκε από την προπαγάνδα που έγινε από τον διεθνή εβραϊσμό.

Έχω καταστήσει επίσης αρκετά σαφές ότι, εάν τα έθνη της Ευρώπης πρόκειται πάλι να θεωρηθούν ως μετοχές που αγοράζονται και που πωλούνται από τους διεθνείς συνωμότες του κεφαλαίου, κατόπιν οι Εβραίοι, που είναι ο πραγματικός εγκληματίας αυτής της δολοφονικής προσπάθειας, θα φέρει την ευθύνη.Επίσης δεν άφησα σε κανέναν την αμφιβολία ,ότι αυτή τη φορά , εκατομμύρια των παιδιών της Ευρώπης θα πεθάνουν της πείνας, εκατομμύρια ανδρών θα φτάσουν στο θάνατο και εκατοντάδες χιλιάδες γυναικών και παιδιών θα καούν και θα βομβαρδιστούν στις πόλεις μας, χωρίς τον πραγματικό εγκληματία να επανορθώσει για την ενοχή του. Μετά από έξι έτη πολέμου , παρά όλες τις οπισθοδρομήσεις, μια μέρα θα αναφερόμαστε στην ιστορία ως μία λαμπρή και ηρωική εκδήλωση της προσπάθειας ενός έθνους για την ύπαρξή του.

Δεν μπορώ να εγκαταλείψω την πόλη που είναι η πρωτεύουσα του Ράιχ. Δεδομένου ότι οι δυνάμεις μας είναι πενιχρές για να αντισταθούμε στην επίθεση του εχθρού , επιθυμώ να μοιραστώ τη μοίρα μου με αυτήν εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων που έχουν πάρει επίσης την απόφαση να παραμείνουν σε αυτήν την πόλη. Περαιτέρω, δεν θα περιέλθω στα χέρια του εχθρού , που απαιτεί ένα νέο θέαμα , το οποίο θα παρουσιαστεί από τους Εβραίους, για την παρεκτροπή των υστερικών μαζών.Επομένως έχω αποφασίσει να μείνω στο Βερολίνο και εκεί να επιλέξω το θάνατο εθελοντικά όταν καθορίσω ότι η θέση του Fuhrer και της καγκελαρίας δεν μπορεί πλέον να διατηρηθεί.

Πεθαίνω με μια χαρούμενη καρδιά με τη γνώση των ανυπολόγιστων πράξεων , των επιτευγμάτων των αγροτών και των εργαζομένων μας και μιας συμβολής μοναδικής στην ιστορία της νεολαίας μας , που φέρει την επωνυμία μου.Ότι είμαι βαθιά ευγνώμων σε όλους αυτούς είναι τόσο αυτονόητο όπως είναι η επιθυμία μου ότι δεν θα εγκαταλείψουν την προσπάθεια , αλλά ότι οπουδήποτε και αν βρεθούν , θα συνεχίσουν να παλεύουν ενάντια στους εχθρούς της πατρικής γης, πιστοί στα ιδανικά του μεγάλου Clausewitz. Μέσω των θυσιών των στρατιωτών μας και της δικιάς μου ακολουθίας τους στο θάνατο , ένας σπόρος έχει σπαρθεί στη γερμανική ιστορία που μια ημέρα θα αναγγείλει τη λαμπρή αναγέννηση του εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος σε αληθινά Ηνωμένα Έθνη.

Πολλοί από τους γενναιότερους άνδρες και γυναίκες μας έχουν ορκιστεί να δεσμεύσουν τις ζωές τους μέχρι το τέλος. Έχω ικετεύσει, και έχω διατάξει τελικά , να μην γίνει έτσι , αλλά να παιχτεί ο ρόλος τους στην περαιτέρω προσπάθεια του έθνους. Ζητώ από τους ηγέτες του στρατού, του ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας να ενισχύσουν το εθνικοσοσιαλιστικό πνεύμα αντίστασης των στρατιωτών μας με όλα τα πιθανά μέσα, με πρόσθετη έμφαση στο γεγονός ότι εγώ ο ίδιος, ως ιδρυτής και δημιουργός αυτού του κινήματος , ότι προτιμώ το θάνατο από τη δειλή παραίτηση ή ακόμα και από τη συνθηκολόγηση. Ο Μάιος θα γίνει ένα σημείο αναφοράς των μελλοντικών Γερμανών στρατιωτών , όπως είναι ήδη στο ναυτικό μας , ότι η παράδοση μιας περιοχής ή μιας πόλης θα είναι αδύνατη και ότι, πριν από όλους τους άλλους , οι διοικητές πρέπει να είναι ένα λαμπρό παράδειγμα της πιστής αφοσίωσης και του καθήκοντος ως το θάνατο .

Πριν από το θάνατό μου, αποπέμπω τον Reichs-Marshal Hermann Goring από το κόμμα και αποσύρω όλα τα δικαιώματα που του παρήχθησαν από το διάταγμα της 29ης Ιουνίου 1941 και από τη δήλωση μου στο Reichstag της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 . Στην θέση του διορίζω το ναύαρχο Donitz ως Πρόεδρο του Ράιχ και ανώτατο διοικητή των Ένοπλων Δυνάμεων.Πριν από το θάνατό μου, αποπέμπω τον Reichsfuhrer των S.S. και Υπουργό εσωτερικών Heinrich Himmler από το κόμμα και από όλα τα ανώτερα κρατικά αξιώματα που κατέχει.

Στη θέση του διορίζω τον Gauleiter Karl Hanke ως Reichsfuhrer των S.S. και ως επικεφαλής της γερμανικής αστυνομίας, και τον Gauleiter Paul Giesler ως Υπουργό εσωτερικών.Εκτός από τη συνολική ανυπακοή τους σε εμένα , ο Goring και ο Himmler έχουν φέρειανεπανόρθωτη ντροπή σε ολόκληρο το έθνος με το να διαπραγματευτούν κρυφά με τον εχθρό , χωρίς να είναι εν γνώση μου και ενάντια στη θέλησή μου, και επίσης με το να προσπαθήσουν να πάρουν παράνομα τον έλεγχο του κράτους.

Προκειμένου να δοθεί στους Γερμανούς μια κυβέρνηση αξιότιμων ατόμων που θα εκπληρώσουν το στόχο της συνέχισης του πολέμου με όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους , εγώ , ως Fuhrer του έθνους , διορίζω τα ακόλουθα μέλη της νέας κυβέρνησης :

Πρόεδρος του Ράιχ : Donitz
Καγκελάριος του Ράιχ: Dr Goebbels
Υπουργός του Κόμματος: Bormann
Υπουργός Εξωτερικών: Seyss-Inquart
Υπουργός Εσωτερικών: Gauleiter Giesler
Υπουργός Αμύνης: Donitz
Ανώτατος διοικητής του στρατού: Schorner
Ανώτατος διοικητής του ναυτικού: Donitz
Ανώτατος διοικητής της Πολεμικής Αεροπορίας: GreimReichsfuhrer των S.S.
και επικεφαλής της γερμανικής αστυνομίας: Gauleiter Hanke
Εμπορίου : Funk
Γεωργίας : Backe
Δικαιοσύνης : Thierack
Πολιτισμού : Dr Scheel
Προπαγάνδας : Dr Naumann
Οικονομικών : Schwerin-Crossigk
Εργασίας : Dr Hupfauer
Πυρομαχικών : Saur
Αρχηγός του γερμανικού μετώπου εργασίας και Υπουργός χωρίς χαρτοφυλάκιο: Dr Ley.

Αν και τα διάφορα αυτά άτομα, συμπεριλαμβανομένου του Martin Bormann, του Δρ Goebbels και άλλων μαζί με τις συζύγους τους , με ακολούθησαν με την ελεύθερη θέλησή τους, μην επιθυμώντας να αφήσουν την πρωτεύουσα κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις και έχουν προετοιμαστεί να πεθάνουν μαζί μου, τους εκλιπαρώ να αποδεχτούν την αίτηση μου τοποθετώντας την ευημερία του έθνους πάνω από τα συναισθήματά τους.

Με την εργασία και την πιστή συντροφικότητα τους θα παραμείνουν τόσο κοντά σε εμένα ακόμα και μετά από το θάνατό μου, όσο ελπίζω ότι το πνεύμα μου θα συνεχίσει να κατοικεί μεταξύ τους και να τους συνοδεύει πάντα. Αφήστε τους να είναι αυστηροί αλλά ποτέ άδικοι και μην τους αφήσετε ποτέ, να επιτρέψουν στο φόβο να οδηγεί τις ενέργειές τους. Πρέπει να τοποθετούν την τιμή του έθνους πάνω από όλα που υπάρχουν στη γη.Το Μάιο, πάντα να θυμόσαστε ότι ο στόχος μας, η σταθεροποίηση ενός εθνικού σοσιαλιστικού κράτους, αντιπροσωπεύει την εργασία των αιώνων που θα έρθουν, έτσι ώστε κάθε άτομο πρέπει να υποτάσσει το προσωπικό συμφέρον του στο κοινό καλό.

Ζητώ από όλους τους Γερμανούς , από όλους τους εθνικοσοσιαλιστές , από τους άνδρες και τις γυναίκες και όλους τους στρατιώτες της Wehrmacht , να παραμείνουν πιστοί και υπάκουοι στη νέα κυβέρνηση και τον Πρόεδρό της , ως το θάνατο .

Προ πάντων, διατάσσω την κυβέρνηση και τους ανθρώπους να διατηρήσουν τους φυλετικούς νόμους και να αντισταθούν στον ανελέητο δηλητηριαστή όλων των εθνών , τον διεθνή εβραϊσμό.


Βερολίνο, 29 Απριλίου 1945 , 4 π.μ. Adolf Hitler

Μάρτυρες: Dr Joseph Goebbels , Wilhelm Burgdorf , Martin Bormann , Hans Krebs.

ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΓΗ - WALTHER DARRE

«Η Φυλετική μείξη, οδηγεί σχεδόν πάντοτε σε ανωμαλία, λόγω του καταστροφικού συνδυασμού ασυμβιβάστων κληρονομικών παραγόντων και της διαλύσεως εξισορροπημένων γονιδιακών ενώσεων». Διαπίστωση της Αμερικανικής Ευγονικής Εταιρείας ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΓΗ - WALTHER DARRE-BLUT_UND_BODEN

ΣΑΒΙΤΡΙ ΝΤΕΒΙ : Η Μεγαλύτερη Μεταπολεμικά Εθνικοσοσιαλίστρια Φιλόσοφος.

Σαν χθες 30 Σεπτεμβρίου γεννήθηκε η Ελληνίδα Εθνικοσοσιαλίστρια Σαβίτρι Ντέβι, η οποία έμελλε να γίνει η μεγαλύτερη μεταπολεμικά Εθνικοσοσιαλίστρια φιλόσοφος και να αφιερώσει την ζωή της ολοκληρωτικά στον Εθνικοσοσιαλισμό και στην απελευθέρωση της Αρίας Φυλής…!

"Απολογία" Rudolf Heß

Ο Ρούντολφ Ες, ο μαχητής της "ειρήνης" αποτελεί έναν μάρτυρα της Ευρώπης. Αυτά είναι τα τελευταία ανατριχιαστικά λόγια της απολογίας του.

Αγκυλωτός Σταυρός - Ενα ηλιακό σύμβολο αρχέγονα Ελληνικό

Αγκυλωτός Σταυρός, ένα πανάρχαιο σύμβολο που αγαπήθηκε, τιμήθηκε αλλά και μισήθηκε όσο ίσως κανένα άλλο στον κόσμο, ένα σύμβολο - σημάδι της θε'ι'κής εύνοιας και παρουσίας ως δυνάμεων που επικουρούν την φυλή μας, αιώνες τώρα αποτέλεσε σημείο αναφοράς την γνήσιων Ελλήνων - Αρίων απο τα βάθη του χρόνου.
Προσπερνώντας της υστερικές κραυγές των αναρχοδιεθνιστών και των φιλελεύθερων συνοδοιπόρων τους που επιδιώκουν να γράψουν Ιστορία προσαρμοσμένη κατά προκρούστειο τρόπο στα εβρα'ι'κά μέτρα και σταθμά (.......)

Ο συμβολισμός του Αγκυλωτού Σταυρού εντοπίζεται πρώτιστα και κύρια σε αντικείμενα και παραστάσεις που έχουν Θρησκευτικό - λατρευτικό προορισμό και χαρακτήρα. Αγκυλωτούς Σταυρούς συναντούμε στο δάπεδο του ΑΣΚΛΗΠΕΙΟΥ στην Κώ, στην μετώπη του Ναού του Ασκληπειού στην Επίδαυρο, στην Τελετουργική ασπίδα του Φιλίππου του Β΄, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η οποία εξετίθετο στο αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και σήμερα στην Βεργίνα,σε κρατήρες και κυκλικές καθώς και σε αγγεία που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Κεραμικού, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών, αναγόμενα κυρίως στην Γεωμετρική περίοδο, σε ψηφιδωτά στην Ιερή Πόλη Δίον κ.α.

Ο Αγκυλωτός Σταυρός επίσης εμφανίζεται σε βραχογραφίες του Παγγαίου όρους, οι δε Θράκες απέδιδαν στο σύμβολο αυτό ιδιαίτερη σημασία, διαπίστωση η οποία προκύπτει από την ευρεία απεικόνισή του σε θράκικα νομίσματα..

Πρόγραμμα των 25 σημείων του N.S.D.A.P

 1. Απαιτούμε την ένωση ολόκληρης της Γερμανίας σε μια Μείζονα Γερμανία πάνω στη βάση του εθνικού αυτοπροσδιορισμού.

2. Απαιτούμε ισότητα δικαιωμάτων του Γερμανικού Λαού στις σχέσεις του με άλλα Έθνη και την κατάργηση των συνθηκών των Βερσαλλιών και του Σεν Ζερμέν (Saint-Germain).

3. Απαιτούμε γη και χώρο (αποικίες) για τη διατροφή του λαού μας και την εγκατάσταση του πλεονάζοντος πληθυσμού.

4. Μόνο μέλη του Έθνους μπορούν να είναι πολίτες του Κράτους. Μόνον αυτοί με γερμανικό αίμα, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων, μπορούν να είναι μέλη του Έθνους. Συνεπώς, κανείς Εβραίος δεν μπορεί να ανήκει στο Έθνος.

5. Οι μη πολίτες μπορούν να ζουν στην Γερμανία ως επισκέπτες και πρέπει να υπόκεινται στην περί ξένων νομοθεσία.

6. Του δικαιώματος του εκλέγειν την Κυβέρνηση και τα νομοθετικά όργανα του Κράτους πρέπει να απολαμβάνουν οι πολίτες του Κράτους και μόνον. Απαιτούμε, κατά συνέπεια, όλα τα δημόσια αξιώματα, οιουδήποτε τύπου, είτε εντός του Ράιχ είτε σε ελάσσονες περιοχές, να μην αποδίδονται σε άλλους ει μη σε πολίτες του Κράτους. Είμαστε αντίθετοι προς την διεφθαρμένη κοινοβουλευτική τακτική της πλήρωσης κρατικών θέσεων σύμφωνα με κομματικές πεποιθήσεις και χωρίς αναφορά στον χαρακτήρα ή στις ικανότητες.

7. Απαιτούμε το Κράτος να εκπληρώσει το πρωταρχικό του καθήκον για να εξασφαλίσει τα προς το ζην σε όλους τους πολίτες του. Αν αποδειχθεί αδύνατη η διατροφή ολόκληρου του πληθυσμού, οι μη πολίτες πρέπει να απελαθούν από το Ράιχ.

8. Η μετανάστευση όλων των μη Γερμανών προς την χώρα πρέπει να απαγορευθεί. Απαιτούμε όλοι οι μη Γερμανοί, που εισήλθαν στην χώρα μετά τις 2 Αυγούστου 1914, να κληθούν να εγκαταλείψουν άμεσα την Γερμανία.

9. Όλοι οι πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

10. Πρέπει να είναι πρωταρχικό καθήκον κάθε πολίτη να εκτελεί χειρωνακτική ή νοητική εργασία. Οι δραστηριότητες κάθε ατόμου δεν πρέπει να έρχονται σε σύγκρουση με το γενικό συμφέρον, αλλά πρέπει να συμπλέουν με το γενικό πλαίσιο της κοινότητας και για το καλό του συνόλου. Κατά συνέπεια, απαιτούμε: την κατάργηση της υποδούλωσης στους τόκους.

11. Την κατάργηση εισοδημάτων που δεν προέρχονται από εργασία.

12. Με την προοπτική των τρομακτικών θυσιών ζωών και περιουσιών που απαιτεί από κάθε έθνος ένας πόλεμος, ο ατομικός πλουτισμός από τον πόλεμο πρέπει να θεωρείται ως έγκλημα κατά του Έθνους. Απαιτούμε, κατά συνέπεια, την άμεση κατάσχεση όλων των κερδών που προήλθαν από τον πόλεμο.

13. Απαιτούμε την εθνικοποίηση όλων των εταιρειών που έχουν συμπήξει ενώσεις σχηματίζοντας τραστ.

14. Απαιτούμε την διανομή των κερδών μεγάλων βιομηχανικών εταιρειών.

15. Απαιτούμε εκτεταμένη ανάπτυξη της ασφάλισης των ατόμων μεγάλης ηλικίας.

16. Απαιτούμε την δημιουργία και διατήρηση υγιούς μεσαίας τάξης, την άμεση κοινωνικοποίηση των μεγάλων πολυκαταστημάτων και την παραχώρησή τους, με φθηνό αντίτιμο, σε μικρεμπόρους και ότι ο υπέρτατος σεβασμός θα επιδειχθεί στους μικρεμπόρους με την πρόταξη των Κρατικών και Κοινοτικών διαταγμάτων.

17. Απαιτούμε αναδιανομή της γης σύμφωνα με τις απαιτήσεις του Έθνους μας και την ψήφιση νόμου για την απαλλοτρίωση γαιών με σκοπό την κοινοτική τους χρήση χωρίς αντάλλαγμα, την κατάργηση της εκμίσθωσης γης και την απαγόρευση κάθε κερδοσκοπίας από τη χρήση γης.

18. Απαιτούμε την αμείλικτη δίωξη όσων οι δραστηριότητες θίγουν το δημόσιο συμφέρον. Οι κοινοί εγκληματίες, οι τοκογλύφοι, οι κερδοσκόποι κλπ., πρέπει να τιμωρούνται με θάνατο, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων ή φυλετικής καταγωγής.

19. Απαιτούμε το Ρωμαϊκό Δίκαιο, το οποίο υπηρετεί μια υλιστική παγκόσμια τάξη, να αντικατασταθεί από το κοινό Γερμανικό Δίκαιο.

20. Το Κράτος πρέπει να αναλάβει εκτεταμένη ανασυγκρότηση του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος (με σκοπό να καταστεί αυτό προσβάσιμο σε κάθε ικανό και σκληρά εργαζόμενο Γερμανό, δίνοντάς του τη δυνατότητα ανώτερης εκπαίδευσης και επιτυγχάνοντας, έτσι, πρόοδο). Το αναλυτικό πρόγραμμα όλων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων οφείλει να ευθυγραμμιστεί με τις πρακτικές απαιτήσεις της καθημερινής ζωής. Το σχολείο οφείλει να παράσχει στον μαθητή, εκκινώντας από την πρώτη ένδειξη ευφυίας του, την κατανόηση του Έθνους και του Κράτους (μέσω της μελέτης των πολιτικών υποθέσεων). Απαιτούμε η μόρφωση χαρισματικών παιδιών από φτωχές οικογένειες, ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη ή το επάγγελμά τους, να αναλαμβάνεται από το Κράτος.

21. Το Κράτος πρέπει να διασφαλίσει ώστε τα επίπεδα υγείας του Έθνους να ανέλθουν, προστατεύοντας μητέρες και παιδιά, απαγορεύοντας την παιδική εργασία, ενισχύοντας την φυσική δύναμη μέσω νομοθεσίας για υποχρεωτική γυμναστική και άθληση και με την εκτεταμένη υποστήριξη συλλόγων εμπλεκομένων στην φυσική αγωγή των νέων.

22. Απαιτούμε την κατάργηση του μισθοφορικού στρατού και την δημιουργία ενός λαϊκού στρατού.

23. Απαιτούμε σύννομη διαμάχη της σκόπιμης πολιτικής ψευδολογίας και της διασποράς της μέσω του Τύπου. Για την δημιουργία ενός Εθνικού Γερμανικού Τύπου απαιτούμε:

    Όλοι οι εκδότες και συντάκτες/συνεργάτες των Γερμανόφωνων εφημερίδων να ανήκουν στο Έθνος
    Ότι καμία μη Γερμανική εφημερίδα δεν μπορεί να κυκλοφορήσει χωρίς εκπεφρασμένη έγκριση του Κράτους. Δεν πρέπει να τυπώνεται στην Γερμανική γλώσσα
    Οι μη-Γερμανοί πρέπει να εμποδίζονται από τον Νόμο να συμμετέχουν οικονομικά ή να επηρεάζουν Γερμανικές εφημερίδες και η ποινή για παράβαση αυτού του Νόμου πρέπει να είναι η απαγόρευση έκδοσης της εφημερίδας και η άμεση απέλαση των εμπλεκομένων μη-Γερμανών. Η έκδοση εφημερίδων που δεν προωθούν την εθνική πρόοδο πρέπει να απαγορεύεται. Απαιτούμε την δια Νόμου δίωξη όλων των τάσεων της τέχνης και της λογοτεχνίας που διαφθείρουν την εθνική ζωή και την απαγόρευση πολιτιστικών εκδηλώσεων που παραβιάζουν αυτή την απαίτηση.

24. Απαιτούμε ελευθερία όλων των θρησκευτικών δογμάτων ανά την Επικράτεια, υπό την προϋπόθεση ότι δεν απειλούν την ύπαρξή της και δεν προσβάλλουν το δημόσιο αίσθημα της Γερμανικής φυλής. Το Κόμμα υποστηρίζει το χριστιανικό δόγμα, αλλά δεν προσαρτά εαυτό σε κανένα συγκεκριμένο δόγμα. Αντιμάχεται την Ιουδαϊκή - υλιστική νοοτροπία, εσωτερική και εξωτερική, και είναι πεπεισμένο ότι το Έθνος μας μπορεί να επιτύχει την αέναη υγεία μόνο επί τη βάσει της εξής αρχής: Το κοινό συμφέρον είναι υπεράνω του ατομικού συμφέροντος.

25. Για να υλοποιηθούν όλα τα σημεία αυτού του Προγράμματος, απαιτούμε την δημιουργία ισχυρής κεντρικής διακυβέρνησης του Ράιχ, την άνευ όρων εξουσία του πολιτικού Κεντρικού Κοινοβουλίου σε ολόκληρο το Ράιχ και τις οργανώσεις του και τον σχηματισμό Ενώσεων βασισμένων σε κοινωνικά και επαγγελματικά κριτήρια για την εκτέλεση των Νόμων που ψηφίζονται από το Ράιχ σε όλα τα επιμέρους Γερμανικά κρατίδια.

Οι ηγέτες του Κόμματος υπόσχονται να εργαστούν ακατάπαυστα - μέχρι και να θυσιάσουν την ζωή τους - για να υλοποιήσουν το παρόν Πρόγραμμα

“Ρατσισμός”, Φυλετισμός και προπαγάνδα

Όλοι γνωρίζουμε, λίγο έως πολύ, την κλασσική εικόνα του "ρατσιστή", όπως αυτός εμφανίζεται σε αναρίθμητες ταινίες και ντοκιμαντέρ σχετικά, κυρίως, με την Κου Κλουξ Κλαν. Φλεγόμενοι σταυροί και μαύροι εκδουλευμένοι ή κρεμασμένοι. Στα χωράφια μια σαφής χρωματική αντίθεση μεταξύ του λευκού βαμβακιού και των μαύρων σκλάβων. Άσπρες κουκούλες και η καλύβα του μπάρμπα-Θωμά να φλέγεται. Αυτά όλοι τα έχουν δει σε ταινίες του Χόλιγουντ. Λίγοι, όμως, έως ελάχιστοι γνωρίζουν πως αυτές οι εικόνες ουδεμία σχέση έχουν με οποιαδήποτε μορφή πραγματικού φυλετισμού. Ακόμα και το Εθνικοσοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Γερμανίας (NSDAP), το απόλυτο "κακό", όπως προπαγανδίζουν, μέσω τηλεοράσεων και τύπου, οι εκπρόσωποι της δημοκρατίας, είχε καταδικάσει τις εν λόγω εικόνες, όχι για λόγους μικροπολιτικής, αλλά λόγω βαθέους ιδεολογικού και φιλοσοφικού χάσματος που χώριζε αυτές τις εικόνες με την Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Ίσως σε κάποιους αυτό να φαντάζει παράδοξο. Λογικό είναι, αφού το βάρος της μαύρης μεταπολεμικής προπαγάνδας των νικητών του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου είναι πραγματικά μεγάλο. Ίσως να το βρουν παράδοξο και μερικοί επίδοξοι "εθνικοσοσιαλιστές", όψιμοι "υπερεπαναστάτες". Καλύτερα, για να διαφανεί πλήρως η άγνοια ή η ιδιοτέλεια τους. Στη συνέχεια θα παρατεθούν αποσπάσματα, φωτογραφίες και ιστορικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο φυλετισμός του Γ' Ράιχ δεν είχε, ούτε θα μπορούσε να έχει ουδεμία σχέση με τον, Χολιγουντιανής παραγωγής, "ρατσισμό".

"Άρθρο 4ο: Δεν μπορούν να είναι Γερμανοί πολίτες παρά μόνον όσοι αποτελούν μέρος του Γερμανικού Λαού. Και δεν μπορούν να θεωρούνται ως αποτελούντες μέρος του Γερμανικού Λαού παρά μόνο όσοι έχουν γερμανικό αίμα"

Θα ξεκινήσουμε παραθέτοντας μερικά άρθρα του επισήμου προγράμματος του NSDAP, όπως αυτό ψηφίστηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 1920 και ίσχυσε μέχρι την πτώση του Γ' Ράιχ. Το πρόγραμμα αυτό εφαρμόστηκε στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, με λάθη, σε κάποιες στιγμές, αλλά χωρίς παρεκκλίσεις. Ξεκινάμε με το άρθρο 4, το οποίο δείχνει ότι η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία ήταν υπέρ του δικαίου του Αίματος, έναντι του δικαίου του εδάφους, σχετικά με την πολιτογράφηση. Το δίκαιο του Αίματος καθιστά κάποιον πολίτη ενός κράτους αν και μόνο αν αυτός έχει κοινή καταγωγή με τους υπόλοιπους πολίτες αυτού του κράτους. Το δίκαιο του Αίματος εφαρμόζεται ακόμα σε μεγάλο μέρος της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και οι μόνες φωνές που του εναντιώνονται είναι οι φωνές της παγκοσμιοποίησης.

"Άρθρο 8: Κάθε νέα μετανάστευση μη Γερμανών στη χώρα, πρέπει να απαγορευθεί. Απαιτούμε, όλοι οι μη Γερμανοί που έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία από τις 2 Αυγούστου του 1914 να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν αμέσως το Ράιχ."

Τέλη Ιουλίου του 1914 οι φλόγες του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου τυλίγουν την Ευρώπη και προκαλούν σοβαρές μεταβολές στο χάρτη της, καθώς αυτοκρατορίες καταρρέουν και νέα κράτη εμφανίζονται στο προσκήνιο. Πολλοί μελετητές, μάλιστα, τοποθετούν τα αίτια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου στο καλοκαίρι του 1914. Το ζήτημα, όμως, που απασχολεί στην προκειμένη περίπτωση την αναζήτηση μας είναι το άρθρο 8 του επίσημου προγράμματος του NSDAP, το οποίο ρητά αναφέρει ότι όσοι ξένοι ζουν σε Γερμανικό έδαφος από πριν την κήρυξη του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου είναι ελεύθεροι να συνεχίσουν απρόσκοπτα τη διαμονή τους, με κανόνες που θα εξηγήσουμε παρακάτω. Οι λόγοι για την εν λόγω πολιτική εδράζονται, όχι μόνο στο φυλετικό επίπεδο, αυτό άλλωστε θα καλυφθεί από την νομοθεσία που διέπει την διαμονή των ξένων, αλλά και σε καθαρά εργασιακούς λόγους, αφού η Γερμανία εκείνη την περίοδο γνώριζε εξαιρετικά μεγάλους δείκτες ανεργίας και η οικονομική κρίση του 1929 δεν είχε αρχίσει καν να διαφαίνεται στον ορίζοντα. Η εφαρμογή αυτού του άρθρου σε συνδυασμό, φυσικά, με την αναπτυξιακή πολιτική του Γ' Ράιχ είχε ως αποτέλεσμα την ριζική και άμεση καταπολέμηση της ανεργίας, πριν ακόμα ξεσπάσει ο πόλεμος.

Αυτό το άρθρο και η αντίστοιχη νομοθεσία, η οποία το πραγμάτωσε, δείχνουν το πρώτο ιδεολογικό χάσμα μεταξύ φυλετισμού και χολιγουντιανού "ρατσισμού". Η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, σε αντίθεση με τις νότιες Αμερικανικές επαρχίες, απέλασε και δεν εκδούλευσε τους ξένους. Προτίμησε να δώσει δουλειά στους Γερμανούς εργάτες και να αφήσει τους ξένους να αναζητήσουν την τύχη τους ελεύθερα στις χώρες προέλευσης τους. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι σε όσους ζούσαν για καιρό στην Γερμανία, τους επιτράπηκε να μείνουν.

Τι όριζε, όμως, η νομοθεσία που προαναφέραμε σχετικά με την διαμονή των ξένων στην Γερμανία; Πρώτον απ' όλα όριζε ότι μόνο Γερμανοί πολίτες θα μπορούσαν να αναλάβουν δημόσια αξιώματα, διασφαλίζοντας ότι κανείς και τίποτα εντός του κρατικού μηχανισμού δεν θα ενδιαφέρεται για συμφέροντα τρίτων, χωρών ή μη. Δεύτερον περιόριζε την απονομή πολιτικών δικαιωμάτων στους Γερμανούς πολίτες, δηλαδή στους Γερμανούς στο αίμα, που, επιπροσθέτως, έχουν προσφέρει έστω τα ελάχιστα στην Κοινωνία και την Πατρίδα τους, διασφαλίζοντας έτσι ότι μόνο ο γηγενής πληθυσμός θα έχει λόγο στην λήψη αποφάσεων, που αφορούν την χώρα. Τρίτον, και "ρατσιστικότερον" απαγόρευσε ρητά την φυλετική επιμιξία, γεγονός που ναι μεν είναι φυλετιστικό, όμως αποτελεί και έναν σαφή Ιδεολογικό διαχωριστικό τοίχο μεταξύ του φυλετιστή και του δουλοκτήτη που βιάζει την μαύρη που έχει στην δούλεψη του.

"Μια και μόνη επιτυχία αξίζει να αναγνωριστεί στους αποικιστές: Όπου και εάν πήγαν, κατάφεραν να εγείρουν το μίσος, ένα μίσος που ωθεί τους λαούς αυτούς σε αφύπνιση από τη νάρκη τους, να εγερθούν και να μας εκδιώξουν."
Adolf Hitler - "Η πολιτική μου διαθήκη"

Μια από τις μεγαλύτερες ιστορικές αδικίες είναι η λήθη ή μάλλον καλύτερα η σκόπιμη απόκρυψη των αιτιών και των πηγών του "ρατσισμού", όπως αυτός προλέχθηκε. Συνηθίζεται δε να αποδίδονται ιστορικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά των νικητών του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου στους ηττημένους, με σκοπό την αγιοποίηση των πρώτων και την δαιμονοποίηση των δεύτερων. Η κύρια πηγή που τροφοδοτούσε τα σκλαβοπάζαρα της Αμερικής ήταν οι γαλλικές και αγγλικές αποικίες. Υπήρχαν βέβαια και γερμανικές, προεθνικοσοσιαλιστικές προφανώς, αποικίες οι οποίες όμως ήταν μια σταγόνα στον ωκεανό, εμπρός στην Βρεταννική Αυτοκρατορία. Αυτό βέβαια και παρά το γεγονός ότι η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία τάχθηκε ευθύς εξαρχής εναντίον της αποικιοκρατίας έκανε τον Αδόλφο Χίτλερ να χρησιμοποιήσει την έκφραση "να μας εκδιώξουν", πιθανώς αναφερόμενος και στον σύμμαχο- βαρίδι, την Ιταλία, την οποία κατακεραυνώνει σχετικά με την αποικιακή πολιτική της, στην πολιτική του διαθήκη.
"Αφού ο αποικισμός δεν είναι μια δραστηριότητα που αρμόζει σε Γερμανούς, η Γερμανία δεν θα έπρεπε να συμπράξει σε κοινό μέτωπο με έθνη που ακολουθούν αποικιακή πολιτική και πάντοτε οφείλει να απέχει από την προάσπιση των αποικιστικών φιλοδοξιών τους."
Adolf Hitler - "Η πολιτική μου διαθήκη"

Ποια ήταν όμως η αιτία που οδήγησε τις αποικίες να γίνουν "ορυχεία" σκλάβων; Μα, φυσικά, η ιδέα πως όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται που είναι στον ιδεολογικό πυρήνα των υλιστικών κρατών, όπως τα καπιταλιστικά και τα κομμουνιστικά, στους δύο συμμάχους δηλαδή του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι απεμπόλησαν την δουλεία, μόνο όταν οι οικονομικές συνθήκες ανέδειξαν την κακοπληρωμένη εργασία, ως πιο προσοδοφόρα. Αυτό, βέβαια, που μονίμως αποκρύπτεται, σε σχέση με το εμπόριο δούλων, είναι η πραγματική εθνικότητα των δουλεμπόρων και το γεγονός ότι οι πρώτοι που πωλούσαν μαύρους σκλάβους ήταν οι μαύροι φύλαρχοι, άλλων φυλών. Κάπως έτσι η ανθρώπινη ζωή έγινε άλλο ένα εμπόρευμα θυσιασμένο στο βωμό του χρήματος και το ηρωικό πνεύμα του πολεμιστή- κατακτητή έγινε ένας νωθρός, πλιατσικολόγος, μεταπράτης ψυχών που, από πολεμικής απόψεως, έχανε μάχες ακόμα και από ιθαγενείς με τόξα, πόσο μάλλον από έναν κανονικό στρατό.

"Η υπερηφάνεια για την δική μας Φυλή, χωρίς να υποτιμούμε ή να περιφρονούμε οιαδήποτε άλλη Φυλή, αποτελεί ένα ορθό και υγιές από κάθε άποψη συναίσθημα."
Adolf Hitler - "Η πολιτική μου διαθήκη"

Κάπως έτσι οι δουλοκτήτες και οι δουλέμποροι γίνανε "αντιρατσιστές" και οι αντιαποικιοκράτες μετατράπηκαν στο "απόλυτο κακό". Βέβαια δεν είναι η μόνη περίπτωση που εγκλήματα των νικητών και των ιδεολογικών τους απογόνων φορτώνονται στους ηττημένους. Αυτό συμβαίνει και σήμερα με την Μέρκελ να παρουσιάζεται ως "ναζί", με την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να παρουσιάζεται ως "ναζί", οι αντιναζί γίνονται ναζί κατά το δοκούν, ακόμα και με τους Εβραίους να παρουσιάζονται ως "ναζί". Φυσικά όλα αυτά γίνονται από ανθρώπους ιδιοτελείς, που έχουν πλήρη ιδεολογικά και ηθικά μεσάνυχτα και έναν σαφή σκοπό να διέπει τις πράξεις τους: την εξυπηρέτηση συμφερόντων.

"Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να επαναλαμβάνουμε, με επιμονή και πειθώ, ότι ο Γερμανικός φυλετισμός δεν αξιολογεί, ούτε απαξιώνει τις άλλες φυλετικές ομάδες... Παρά μόνον αναγνωρίζει, επιστημονικά, ότι υπάρχουν διαφορές."
Dr. Walter Gross - Επικεφαλής του Τμήματος Φυλετικής πολιτικής του NSDAP

Σ' ένα άρθρο περί της φυλετικής πολιτικής του Γ' Ράιχ, δεν θα μπορούσαν, φυσικά, να λείπουν οι Εβραίοι, θα ήταν λειψό, πραγματικά, ένα τέτοιο άρθρο χωρίς αυτούς. Βέβαια, για να είναι κάποιος δίκαιος, επί του θέματος, οφείλει, φυσικά, να δει και την προϊστορία του. Επειδή, προφανώς, το ζήτημα αυτό καθ' αυτό είναι τεράστιο θα παρατεθούν κάπως τηλεγραφικά κάποιες σκέψεις και θα παρατεθεί κατάλληλη βιβλιογραφία και παραπομπές σε έγκυρες ιστοσελίδες.

"Ο εθνικοσοσιαλιστικός φυλετισμός ήταν πιστός στην γερμανική Φυλή και σεβόταν απολύτως τις άλλες Φυλές. Και στο σημείο αυτό έρχεται η φωνή: "Και τότε γιατί ο αντιεβραϊκός φυλετισμός;" Και μπορεί κανείς να απαντήσει: "Και τότε γιατί ο εβραϊκός αντιχριστιανικός φυλετισμός;"."
Leon Degrelle - "Η ιστορία των Waffen SS"

Το παραπάνω απόσπασμα, από το βιβλίου του Βαλλόνου Λέον Ντεγκρέλ, φανερώνει τον λόγο, για τον οποίο υπήρξε αυτή η διαφορά πολιτικής, όσον αφορά τους Εβραίους. Οι λόγοι αυτοί ήταν ότι οι Γερμανοί πολίτες τον καιρό της μεγάλης δυστυχίας τους είδαν ως κύριους υπεύθυνους τους Εβραίους, που συνολικά ευημερούσαν, έχοντας θώκους κυβερνητικούς και δημοσιογραφικούς, με τον ένα θώκο να "λιβανίζει" τον άλλο. Οι λόγοι αυτοί καθώς και πολλοί άλλοι μπορούν να βρεθούν στο, γενικότερης φύσεως, βιβλίο του Εβραίου Bernand Lazare με τον τίτλο "Αντιεβραϊσμός", καθώς και σε άλλα βιβλία που καταδεικνύουν την σιωνιστική επιρροή στο βάθος των αιώνων, ακόμα μέχρι και σήμερα. Όπως αναφέρεται και σε απόρρητο έγγραφο του προκατόχου του Χίτλερ, dr. Heinrich Bruning, και μας αποκαλύπτει σε βιβλίο του ο έγκριτος Ιστορικός David Irwing, στην εποχή της μεγάλης ύφεσης υπήρχε μόνο μία γερμανική τράπεζα που δεν ελεγχόταν από Εβραίους και τα στοιχεία για την ανεξέλεγκτη διαφθορά τους έμεναν απόρρητα λόγω φόβου "πρόκλησης αντισημιτικών ταραχών".

Υπάρχουν, όμως, ακόμα και σε αυτό ιστορικά στοιχεία, τα οποία έχουν σκοπίμως αποκρυφτεί από τον κόσμο, με φανερό σκοπό την χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Το πρώτο από αυτά είναι τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής που αποδεικνύουν πως πρώτη η Ιουδαία κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία και όχι το αντίθετο. Αυτό έγινε πριν από οτιδήποτε μπορούσε να χαρακτηριστεί ως casus belli. Έγινε, παραδείγματος χάριν, πολύ πριν την περίφημη "Νύχτα των Κρυστάλλων". Το δεύτερο είναι ότι υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο για άμεση απέλαση των Εβραίων και για την δημιουργία κράτους του Ισραήλ στη Μαδαγασκάρη ή οπουδήποτε αλλού, πλην φυσικά της Παλαιστίνης. Το σχέδιο αυτό απερρίφθη από τους σιωνιστές, γιατί για αυτούς μόνο η Παλαιστίνη ήταν αποδεκτή λύση. Το τρίτο είναι το έργο των ιστορικών του αναθεωρητισμού, η αλήθεια του οποίου αποδεικνύεται όχι μόνο από τα αδιάσειστα στοιχεία, αλλά και από το γεγονός ότι η μόνη "επιχειρηματολογία" εναντίον τους είναι οι ύβρεις και τα σκοταδιστικά νομοθετήματα, που απαγορεύουν ακόμα και την ιστορική έρευνα, επί του ζητήματος.

"Ωστόσο αυτό που πρέπει να τονιστεί στον Εθνικοσοσιαλισμό είναι ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φυλής ή πολιτισμού, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον δέοντα σεβασμό. Πράττοντας το αντίθετο είναι σε ευθεία αντίθεση με την ηθική του Εθνικοσοσιαλισμού, ο οποίος βασίζεται στην έννοια της Τιμής."
Rudolf Hess- "Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός"

Οι πραγματικοί ιδεολογικοί, και όχι μόνο, απόγονοι αυτών που απεικονίζονται στις πάσης φύσεως "αντιρατσιστικές" ταινίες ως "ρατσιστές", είναι ακριβώς αυτοί που φτιάχνουν αυτές τις ταινίες και τα αφεντικά τους. Αυτοί που θέλουν να απαλείψουν από προσώπου γης τις διαφορετικές φυλές και τους διαφορετικούς πολιτισμούς. Αυτοί που θέλουν να αντικαταστήσουν την δημιουργία της Φύσης με μια άφυλη κοινωνία μιγάδων, από έναν κόσμο άβουλων εργατών- καταναλωτών. Η φυλετική θεώρηση βρίσκεται αντιδιαμετρικά τους και δηλώνει σαφώς υπέρ του φυλετικού διαχωρισμού και της φυλετικής καθαρότητας, όμως δηλώνει κατά της επιμειξίας και της εκμετάλλευσης. Στην περίπτωση της σημερινής Ελλάδας ένας φυλετιστής σαφώς δηλώνει ενάντιος της λαθρομετανάστευσης, όπως και αντίθετος με και με "φραουλοχώραφα". Η θέση ενός φυλετιστή (συνεπώς εθνικιστή και αναγκαστικώς σοσιαλιστή) είναι υπέρ του "κάθε λαός στον τόπο του και με τον πολιτισμό του".

"Ενώ οι λαοί μας της Ευρώπης, προς μεγάλη δόξα και τιμή του Υψίστου, έχουν διαποτισθεί από μια φυσική και ηθική λέπρα, οι σεβάσμιοι ιεραπόστολοι ξεχύνονται στην Κεντρική Αφρική και εγκαθιδρύουν αποστολές για τους νέγρους, σε τέτοιο βαθμό ώστε ο "υπέροχος πολιτισμός" μας να μεταβάλλει αυτούς τους υγιείς ανθρώπους, έστω και πρωτόγονους και καθυστερημένους, σε μια φάρα μπάσταρδων τεμπέληδων"
Adolf Hilter - "Ο Αγών Μου"

Βιβλιογραφία:
Δεύτερη Αναφορά Λόχτερ
Bernarnd Lazare - Αντιεβραϊσμός
Σίτσα Καραϊσκάκη - Εβραίοι και Κομμουνισμός
David Irwing - Ο Πόλεμος Του Χίτλερ

Η αξία του Φυλετισμού

«το ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα» (Ηρόδοτος, Ουρανία 144).

 Ο πρώτος ορισμός του Έθνους από τον Ηρόδοτο είναι και αξεπέραστος έως τώρα. Θέτει σε πρώτη προτεραιότητα το όμαιμον γιατί σημασία δεν έχουν μόνο τα γραφόμενα, αλλά και η σειρά τους, ιδιαιτέρως αν μιλάμε για κάποιον όπως ο Ηρόδοτος. Έτσι και για μας η Φυλή αποτελεί το πρώτιστο, προς διαφύλαξη αγαθό. Η Φυλή με την έννοια της, έστω και μακρινής, συγγένειας αποτελεί τον πρώτο και ισχυρότερο συνεκτικό δεσμό της κοινωνίας, την προϋπόθεση για πραγματική ευημερία και ανάπτυξη, όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά και του πολιτισμού. Το πραγματικά επικίνδυνο αυτές τις ημέρες είναι η προσπάθεια αναδιάταξης των εννοιών, από τους αποδομητές της κοινωνίας μας, σε μια προσπάθεια να χαθεί το πραγματικά σημαντικό σε αυτό τον ορισμό που είναι ακριβώς η σειρά με την οποία κατατάσσονται οι συνεκτικοί δεσμοί του Έθνους. Αυτό αποτελεί ένα ζήτημα διαφωνίας ανάμεσα στους πραγματικούς εθνικιστές και τους διάφορους ακροδεξιούς φελλούς. Κάπως έτσι φτάσαμε στην φρικαλέα περίσταση, από βήματος βουλής να λέγεται ότι “ Έλληνες είναι όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας”, γεγονός που ως μόνο συμπέρασμα μπορεί να έχει είναι ότι αυτός που το είπε, σύμφωνα πάντα με τον ορισμό που έδωσε ο ίδιος, οφείλει να αποβληθεί από το Έθνος άμεσα, εφόσον παράφρασε με τέτοιο βάναυσο και διεθνιστικό τρόπο, τον πλέον φυλετιστή Ισοκράτη, του “τους βαρβάρους ειλωτεύειν”. Κάποιοι άλλοι θεωρούν την θρησκεία ως ενδεικτικό εθνικότητας, με αποτέλεσμα αντίπαλες θρησκευτικές ομάδες να λεξιμαχούν σχετικά με το ποιος είναι Έλληνας και ποιος όχι, ενώ και των δύο οι απόψεις είναι αρκούντως μη Ελληνικές. Αυτά παρότι φαντάζουν προφανώς αστεία, στον μη υποψιασμένο, ο αναγνώστης που έχει παρακολουθήσει, έστω και ελάχιστα, την επικαιρότητα γνωρίζει ότι είναι δυστυχώς αληθινά. Η αλήθεια είναι ότι ο Ηρόδοτος έθεσε σε πρώτη προτεραιότητα το Αίμα γιατί είναι αυτό που συνεπάγεται όλα τα υπόλοιπα του ορισμού, χωρίς τα υπόλοιπα να συνεπάγονται αυτό, και ταυτοχρόνως είναι το μόνο που δεν μπορεί να αντικατασταθεί αν οι συνθήκες της ζωής και της κοινωνίας προκαλέσουν την αλλαγή του.

Το Αίμα, ορθώς, αποτέλεσε πρώτιστο παράγοντα στον ορισμό του Έθνους από τον Ηρόδοτο, γιατί μέσω αυτού και μόνο αυτού επάγονται και συνεπάγονται τα άλλα συστατικά του ορισμού, όπως οι κοινές παραδόσεις, η κοινή γλώσσα και η κοινή θρησκεία. Η αντίθετη συνεπαγωγή δεν ισχύει για να καταστήσει τις έννοιες ισοδύναμες, γεγονός που καταδεικνύει που ακριβώς στοχεύουν οι υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης. Οι Φυλετικές κοινότητες από την αρχή της σύστασης τους δημιούργησαν μία γλώσσα κοινή που αντικατόπτριζε ανά πάσα στιγμή την Φυλετική Ψυχή τους, μέση της μορφής της, του συντακτικού της και του λεξιλογίου της. Η κοινή ζωή της κοινότητας, η ευλογημένη από το πρωταρχικό συνεκτικό δεσμό του Αίματος, ανέπτυξε τα ήθη, τα έθιμα που αποτελούν την ανάπτυξη της συνήθειας σε μια κοινή ζωή. Οι κοινές ανησυχίες, μεταφυσικές και μη, των ανθρώπων της κοινότητας, τα ήθη τους, αλλά και η ίδια η Φύση που τους περιέβαλε σχημάτισαν τα αξιακά συστήματα τους που οδήγησαν στην Θρησκεία τους, η οποία, λόγω του ότι οι λόγοι δημιουργίας της ήταν κοινοί, ήταν και αυτή ίδια για όλους και με την σειρά της δημιούργησε νέα ή ανέλιξε τα παλαιά έθιμα σε τελετουργικά της. Σκεπτόμενοι αντίθετα θα βρούμε πολλά λογικά σφάλματα, αφού οι αντίθετες συνεπαγωγές, όπως είπαμε, δεν ισχύουν. Το γίγνεσθαι της Ιστορίας ανάγκασε πολλούς αδερφούς μας που βρίσκονται εκτός Ελλάδος να αλλάξουν γλώσσα, ενώ σε άλλους τους ανάγκασε να αλλάξουν κάποια από τα ήθη και τα έθιμα τους, όμως είναι απολύτως αληθές ότι αυτοί, λόγω Αίματος και μόνο, μπορούν, όταν έρθει η ώρα, να υιοθετήσουν τα υπόλοιπα σημεία του ορισμού, που έτσι και αλλιώς τους είναι οικεία, αφού πηγάζουν μέσα από την Φυλετική Ψυχή. Ακόμα και αν μια νέα Θρησκεία μπει στην ζωή της Λαϊκής Κοινότητας θα πρέπει εν τέλει να προσαρμοστεί στην Φυλή στην οποία απευθύνεται. Αυτό έγινε και στον Χριστιανισμό στην Ελλάδα, ο οποίος ερχόμενος στην Ελλάδα προσαρμόστηκε για να αντικατοπτρίζει τον Λαό. Έτσι είδαμε, εμφανώς, κάποια σημεία του δόγματος να καθίστανται “ανενεργά”, ενώ αντιθέτως κάποια άλλα σημεία γράφτηκαν στην πορεία, για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Κάπως έτσι ένα πολύ συγκεκριμένο δόγμα, όπως ο Χριστιανισμός, διαιρέθηκε σε διάφορες εκκλησίες και διαφορές μπορούν να βρεθούν ακόμα και σε εκκλησίες ομόδοξες. Ενδεικτικό αυτού που λέμε είναι ότι ενώ οι Αβρααμικές θρησκείες επικρατούν σε όλη σχεδόν την υφήλιο, ο σχετικός χάρτης θρησκειών, ομοιάζει σε πολλά σημεία με τον φυλετικό χάρτη, με τον Χριστιανισμό να βρίσκεται κατά κόρον στις περιοχές των Λευκών, το Ισλαμ να επικρατεί κυρίως στην μαύρη και την σημιτική φυλή και τον Ιουδαϊσμό να βρίσκεται περιορισμένο στους Εβραίους. 

Οι Έλληνες ανήκουν στην Λευκή Άρια Φυλή, της οποίας αποτέλεσαν το πιο λαμπρό παράδειγμα πολιτισμού. Αποτελούνται από συγκεκριμένα υποφύλα, όπως είναι οι Αχαιοί, οι Δωριείς, οι Δαναοί, οι Αιολείς, οι Μινωίτες, τα οποία αποτέλεσαν τον πυρήνα των πόλεων – κρατών και που γνώριζαν και αναγνώριζαν την κοινή τους καταγωγή, αυτοαποκαλούμενοι Έλληνες. Η φυλετική συνέχεια των σημερινών Ελλήνων από τους Αρχαίους δεν είναι κάτι που βεβαιώνεται μόνο από τις ανθρωπολογικές και γενετικές μελέτες. Αυτές είναι δεδομένες και τα αποτελέσματα τους αδιαμφισβήτητα. Όμως η φυλετική συνέχεια δεν φαίνεται μόνο από τα παραπάνω, αλλά και από τα παράγωγα της, δηλαδή την λαογραφία, την γλώσσα, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο έχει “στραφεί” η Ελληνική Ορθοδοξία. Δεν ανάγκασε κανείς τους σύγχρονους προγόνους μας να υιοθετήσουν ήθη και έθιμα της αρχαιότητας και να τα προσαρμόσουν στον νέο τρόπο ζωής τους. Αυτό γίνεται εμφανές ιδιαιτέρως στην επαρχία, όπου ο αστικός τρόπος ζωής δεν έχει απαλλοτριώσει τον άνθρωπο. Οι Έλληνες μέσω των αποικιών τους, αλλά και άλλων μετακινήσεων, όπως η κάθοδος των Δωριέων συνδέονται άρρηκτα με τον Λευκό Ευρωπαίο Αδερφό. Η σύνδεση αυτή γίνεται εμφανής με μια απλή ματιά στις θρησκείες των Ευρωπαϊκών Λαών, όπως και στην συνάφεια ηθών και εθίμων. Ενδεικτικά θα αναφέρω την πίστη των Βίκινγκς, αλλά και των υπολοίπων λαών της Ευρώπης για εκ των προτέρων καταγραφή της μοίρας, του πεπρωμένου, ρήση και πίστη που εμφανίζεται και στον Σωκράτη, τον Ηρόδοτο, τον Αισχύλο, τον Όμηρο, αλλά και σε άλλους. Αυτό αποτελεί μια συνάφεια, η οποία έχει σαφείς και προφανείς αντανακλάσεις στην κοσμοθέαση, στον τρόπο ζωής του εκάστοτε Λαού. Η ίδια ρήση εμφανίστηκε ως παροιμία και στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που για αιώνες αποτέλεσε μια καθαρά Άρια Αυτοκρατορία, της οποίας η φυλετική βάση και αριστοκρατία, ήταν η Ελλάδα και το Ελληνικό υποφύλο της Άριας Φυλής. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που αυτή εμφανίστηκε στην περιοχή που βρισκόντουσαν πολλές και σημαντικές Ελληνικές αποικίες.

Η φυλετική καθαρότητα δεν αποτελεί κάποιου είδους φετίχ μας, ούτε κάποιο φιλολογικό ενδιαφέρον που θέλουμε λόγω συντηρητισμού και φοβίας να διατηρήσουμε. Η Φύση δημιούργησε τις ανθρώπινες φυλές διαφορετικές και τις έβαλε σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές με προφανή σκοπό να ευημερήσουν σύμφωνα με τις ξεχωριστές και διαφορετικές βιολογικές ικανότητες. Εμείς σε αντίθεση με κάποιους “οικολόγους” δεν φροντίζουμε μόνο για την διατήρηση κάποιου υποείδους χελώνας, αλλά και για την διατήρηση των φυλών του ανθρώπινου είδους. Αυτός είναι και ο σκοπός της προσπάθειας διάδοσης του φυλετισμού, της έμφυτης προδιάθεσης μας, την οποία προσπαθούν να σπιλώσουν οι σωβινιστές και να αφαιρέσουν οι αντιρατσιστές. Αυτοί είναι που τρέφουν το πραγματικό μίσος, εμείς αντιθέτως πορευόμαστε από αγάπη και μόνο, αγάπη πρωτίστως για την Φυλή μας και την Φυσική δημιουργία. Η φυλετική καθαρότητα και συνεπαγωγικά η παρουσία του ισχυρότερου συνεκτικού δεσμού στην κοινωνία είναι η πρώτη προϋπόθεση για ανάπτυξη πραγματικού, και όχι εφήμερου, πολιτισμού. Στην Ιστορία της Ευρώπης δύο πολύ σημαντικά παραδείγματα όταν η Φυλή, ως πρώτιστος συνεκτικός δεσμός της κοινωνίας, αντικαταστάθηκε με οτιδήποτε άλλο. Και στις δύο περιπτώσεις, της Ρώμης και του Βυζαντίου δηλαδή, η παρακμή προχώρησε με γρήγορους ρυθμούς, όταν η κοινή θρησκεία αντικατέστησε την κοινή φυλή. Αυτός είναι και στόχος των παγκοσμιοποιητών σήμερα, για αυτό και βλέπουμε το ένα τους χέρι να ταρακουνά χώρες με σκοπό την δημιουργία μεταναστευτικών ρευμάτων και άλλο χέρι τους να ανοίγει τις κερκόπορτες στις χώρες- στόχους. Ο σκοπός είναι ο εκφυλισμός και η εν τέλει διάλυση των ανθρώπινων φυλών και η σύσταση μιας και μόνης “φυλής”- σούπας, η οποία δεν θα είναι ικανή ούτε για πολιτισμό, ούτε για αντίδραση στα σχέδια του κιληδωτή, μιας “φυλής” που στην ουσία θα είναι απλά και μόνο μια αγέλη καταναλωτών και εργατών, όπως ακριβώς το ονειρευόντουσαν από κοινού κομμουνιστές και καπιταλιστές. Εκεί στεκόμαστε εμείς, φρουροί του πραγματικού Έθνους και αποδομητές του Έθνους που ονειρεύονται οι πάσης φύσεως αιώνιοι ψεύτες, οι διεθνείς τοκογλύφοι και τα εκάστοτε τσιράκια τους. Οι πραγματικοί εχθροί του καπιταλισμού, αυτοί που αντιπαλευόμαστε και τον σκοπό και τα μέσα του.

“Ωστόσο, αυτό που πρέπει να τονιστεί στον Εθνικοσοσιαλισμό είναι ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φυλής ή πολιτισμού, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον δέοντα σεβασμό. Πράττοντας το αντίθετο είναι σε ευθεία αντίθεση με την ηθική του Εθνικοσοσιαλισμού, ο οποίος βασίζεται στην έννοια της Τιμής.”

Rudolf Hess

“Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νιώσω τον εαυτό μου άτομο. Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος.”

Ίων Δραγούμης

Βασικός πυλώνας της Ιδεολογίας μας πέρα από το Αίμα, είναι η Τιμή και η Αυτοβελτίωση, η προσπάθεια για θέωση της ίδιας μας της Φύσης. Θα ήταν βλάσφημο εκ μέρους μας, εκ μέρους των Πραγματικών Εθνικιστών να διαλέξουμε οποιονδήποτε δρόμο πέρα από τον πιο δυσβάσταχτο, τον πιο ανηφορικό, τον πιο δύσκολο. Είναι εύκολο να αρνηθεί κανείς το κάλεσμα του Αίματος, ιδιαίτερα όταν αυτό είναι βαρύ, όπως το Ελληνικό. Είναι εύκολο να επικαλείται την δική του ψευδεπίγραφη ελευθερία για παρακμή. Είναι εύκολο να απαρνείται τις λαμπρές ψυχές που πάλλονται μέσα στο ίδιο του το Αίμα. Εμείς από την πλευρά μας ακούμε μέσα μας να δονείται η θυσία του Λεωνίδα, να πάλλεται το πνεύμα του Πλάτωνα, να διαφαίνεται η γενναιότητα του Κολοκοτρώνη. Επιλέγουμε να ακολουθήσουμε αυτό το κάλεσμα, να προσπαθήσουμε να φανούμε αντάξιοι του και να παραδώσουμε στο γόνο μας την φοβερή εντολή να μας ξεπεράσει. Ζήτω Η Νίκη!

Οι γυναίκες στον Εθνικοσοσιαλισμό

Το σημερινό ερώτημα είναι το εξής: Ποια ήταν η θέση της γυναίκας στις Εθνικοσοσιαλιστικές κοινωνίες ανά τους αιώνες, σε σύγκριση πάντα με τις αντίστοιχες κοινωνίες που αναπτύχθηκαν στον ίδιο χρόνο; Ο Εθνικοσοσιαλισμός ήταν και είναι μία ιδεολογία επαναστατική και αυτό την κάνει πάντα επίκαιρη όταν εμφανίζεται. Η ίδια της αυτή η φύση είναι μια σαφής απάντηση προς όλους τους πουριτανούς. Η ίδια η ιστορία της είναι μια σαφής απάντηση στους φιλελεύθερους και τους δημοκράτες, μια ανωτερότητα που μόνο να την κρύψουν μπορούν. Θα μπορούσα να περιοριστώ σε μια στείρα ιστορική ανάλυση του θέματος, όμως προφανώς και δεν θα το κάνω. Το κυρίαρχο ερώτημα που υποβόσκει κάτω από κεντρικό ερώτημα που έθεσα είναι το εξής: Ποια ΘΑ είναι η θέση της γυναίκας σε ένα μελλοντικό Εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς; Αυτό είναι και το βασικό ερώτημα κάθε παραγράφου της Ιστορίας, δηλαδή τι θα γίνει άμα βρεθεί ο Κόσμος σε ανάλογες καταστάσεις όπως στο παρελθόν. Τα ερωτήματα σχετικά με τον Εθνικοσοσιαλισμό ,ειδικά ,είναι επείγοντα μιας και όλοι μπορούμε να δούμε ότι οι καταστάσεις έχουν αρχίσει και θυμίζουν 1932. Η οικονομική κρίση καλά κρατεί και τα Εθνικιστικά κινήματα έχουν αρχίσει και ορθώνονται σε όλη την Ευρώπη. Το καπιταλιστικό τέρας ευτυχώς για άλλη μία φορά νιώθει φοβερά σίγουρο για τον εαυτό του. Επιστρέφοντας στο θέμα μας να πω ότι θα ειπωθούν πράγματα που θα κάνουν τις φεμινίστριες να θυμώσουν, όχι γιατί ότι γραφεί θα είναι εναντίον των γυναικών με οποιονδήποτε τρόπο, αλλά γιατί θα είναι υπέρ των γυναικών σε μορφή που οι φεμινίστριες δεν θα μπορούσαν ποτέ ούτε να ψελλίσουν. Ιστορικά πρώτα και ιδεολογικά μετά θα προσπαθήσουμε μαζί να αφουγκραστούμε τον παλμό του παρελθόντος και τον απόηχο του στο μέλλον. Οι ιστορικές στάσεις που θα κάνουμε θα είναι δύο χάριν συντομίας και για να μην σας κουράζω άσκοπα. Η μία θα γίνει στην Σπάρτη του Λυκούργου και η άλλη θα γίνει στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σε δύο Πολιτείες που έχουν τόσα κοινά μεταξύ τους, όπως την συκοφαντία που έχουν δεχθεί και την σιωπή σχετικά με την πολιτική τους.


Σπάρτη

Η Σπάρτη μπορεί να μην ονόμαζε επισήμως το πολίτευμα της Εθνικοσοσιαλιστικό, όμως η πολιτική και η πνευματική της κληρονομιά είναι καθαρά Εθνικοσοσιαλιστική, όπως άλλωστε το παραδέχεται και το σύνολο των φιλολόγων. Ο Πλάτων στην "Πολιτεία" του είναι φανερά επηρεασμένος από την Λακεδαίμονα και μάλιστα ίσως και να φτάνει πιο κοντά στο Εθνικοσοσιαλιστικό ιδεώδες για την εποχή του, όμως φυσικά είναι πάντα πιο εύκολα τα λόγια από τις πράξεις, ακόμα και αν αυτά τα λόγια είναι του Πλάτωνα. Μια αρκετά ενδιαφέρουσα παρατήρηση του καθηγητή Λιαντίνη σχετικά με τον Πλάτωνα είναι ότι καταδικάστηκε από τους Αθηναίους γιατί ήταν φιλό-λάκων. Για να εξετάσουμε το ζήτημα της ζωής των γυναικών στην Αρχαία Σπάρτη θα πρέπει πρώτα από όλα να δούμε λιγάκι την θέση των γυναικών στις άλλες πόλεις κράτη και κυρίως στην Δημοκρατική Αθήνα. Στην Αρχαία Ελλάδα, λοιπόν, και στην Αθήνα του Περικλή ειδικότερα η γυναίκα αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο, καθώς δεν έχει δικαίωμα ούτε καν στην ύπαρξη. Ο άνδρας, είτε ο πατέρας της είτε ο σύζυγός της αργότερα, αποτελούσε τον άρχοντα της που είχε πλήρη δικαιοδοσία πάνω της ακόμα και στο αν θα ζήσει. Στην Δημοκρατία των Αθηνών η γυναίκα ήταν ένα στολίδι, ένα παιχνίδι για τον άνδρα και τίποτα παραπάνω και σε οποιαδήποτε περίπτωση δεν μπορούσε να έχει περιουσία ή δικαιώματα. Η εικόνα αυτή είναι ο κανόνας στην Αρχαία Ελλάδα. Η Σπάρτη αποτελεί την εξαίρεση, όπως άλλωστε σε όλα. Η γυναίκα στην Σπάρτη έχει δικαίωμα στην ιδιοκτησία, στον αθλητισμό, στην επιλογή του συζύγου της και στην πολυανδρία. Η πολυανδρία σήμαινε ότι μία γυναίκα μπορούσε να τεκνοποιήσει άμα ήθελε με κάποιον εκτός του συζύγου της. Είχε επίσης δικαίωμα να αλλάξει σύζυγο ή ακόμα και να πορευτεί μόνη της αν ο σύζυγος της πέθαινε. Ενδεικτικό της διαφοράς στα δικαιώματα των γυναικών ήταν ότι οι Σπαρτιάτισσες ήταν οι μόνες γυναίκες, με μοναδική ίσως εξαίρεση την Σαπφώ από την Λέσβο, στον αρχαίο κόσμο από τις τάξεις των οποίων προήλθαν Φιλόσοφοι και Ποιήτριες. Ενδεικτικός είναι ο διάλογος μεταξύ μίας Ελληνίδας μη Σπαρτιάτισσας με μία Λάκαινα όπου η δεύτερη απαντώντας στην ερώτηση της πρώτης που έλεγε ότι οι Σπαρτιάτισσες είναι οι μοναδικές γυναίκες στην Ελλάδα που εξουσιάζουν τους άνδρες τους απάντησε "Γιατί μόνον εμείς γεννάμε άνδρες". Αυτή η φράση, φυσικά, είναι ενδεικτική και της ανδρείας των Σπαρτιατών και της κοινωνικής δομής της Σπάρτης, μίας κοινωνίας που ήταν δομημένη με γνώμονα το κοινό και όχι το ατομικό καλό.





Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία

Βρισκόμαστε στο 1932 και η νίκη του NSDAP συγκλονίζει όχι μόνο την Γερμανία, αλλά ολόκληρο τον κόσμο, θετικά ή αρνητικά δεν έχει σημασία. Εκείνη η μέρα των εκλογών ήταν εξίσου σημαντική, βέβαια, και για τις γυναίκες της Γερμανίας. Η Γερμανία που τόσο εξευτελιστικά είχε υποστεί την συνθήκη των Βερσαλλιών μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έγινε παγκόσμια υπερδύναμη. Συνολικά η περίοδος λιτότητας τους ήταν το 1/20 από την λιτότητα στην οποία μας έχουν υποβάλει οι πολιτικοί στην Ελλάδα και αυτό αρκούσε για να ορθωθεί ένα Έθνος ικανό να πολεμήσει ενάντια σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι γυναίκες γίναν μάρτυρες μιας κοινωνικής και εργατικής πολιτικής που έκανε όλους τους εργάτες ανά τον κόσμο να ζηλεύουν τους Γερμανούς εργάτες. Για πρώτη φορά δόθηκαν πληρωμένες άδειες σε όλους τους εργαζόμενους και οργανώθηκαν προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, έτσι ώστε ο κάθε εργάτης να μπορεί να ταξιδέψει σε μία ξένη χώρα. Ενδεικτικά αναφέρω από αντιναζιστική πηγή ότι μία κρουαζιέρα στις Κανάριες νήσους κόστιζε 62 μάρκα, ποσό που ήταν εύκολα προσβάσιμο από το σύνολο των εργατών. Οι γυναίκες τότε απόλαυσαν μητρικές άδειες και προνόμια που οι "σουφραζέτες" δεν θα μπορούσαν καν να ονειρευτούν. Ενώ οι "σουφραζέτες", λοιπόν, στην υπόλοιπη Ευρώπη κήρυτταν την άρνηση της φύσης για τις γυναίκες και μέσα σε όλο το αντί-φυσικό τους παραλήρημα είχαν και αίτημα για δικαίωμα ψήφου, οι γυναίκες στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία είχαν πάρει την μοίρα τους στα χέρια τους έχοντας γυναίκες για ηγέτιδες τους. Ναι... Ίσως δεν έγινε κατανοητό... Ας το επαναλάβω. Εντός της ιεραρχίας του NSDAP υπήρχαν και γυναίκες σε ηγετικές θέσεις. Μάλιστα ηγέτιδες των Γερμανίδων μπορούσαν να είναι μόνο Γερμανίδες και όχι άνδρες. Παρά την αντιναζιστική υστερία και τις απέλπιδες προσπάθειες σώζονται οι αποδείξεις για όλα αυτά και πολλά άλλα στις ομιλίες της Gertrud Scholtz-Klink . Ένα από τα πολύ χαρακτηριστικά προβλήματα των γυναικών εκείνης της εποχής ήταν ότι δεν τους επιτρεπόταν να έχουν ενασχολήσεις εκτός σπιτιού, εκτός και αν ο άντρας της ήταν πολύ προοδευτικός. Στην Γερμανία υπήρχαν πολλά παραδείγματα που θα μπορούσα να αναφέρω, αλλά θα μείνω, χάριν χώρου, σε λίγες όπως η Hanna Reitsch , η οποία άρχισε να πετάει με αεροπλάνα το 1932 και έγινε η μόνη γυναίκα που της απονεμήθηκε ο Σιδηρούν Σταυρός και άλλα παράσημα ή η Elenore Baur που άνηκε στα SA. Όλως "τυχαίως" και οι τρεις αυτές γυναίκες παραμείναν φανατικές Εθνικοσοσιαλίτριες μέχρι και τον θάνατο τους, χρόνια αργότερα.




Συμπεράσματα για το Μέλλον

Ο Εθνικοσοσιαλισμός, όπως ήδη προείπαμε, είναι μια φύσει επαναστατική και ριζοσπαστική ιδεολογία. Είδαμε τις γυναίκες να έχουν πρωτοφανή δικαιώματα για την εποχή τους στην αρχαία Σπάρτη και μάλιστα ο Αριστοτέλης αναφέρει μερικούς άρχοντες ως "γυναικοκρατούμενους" για να δείξει ότι επηρεάζονταν από γυναίκες. Στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία αυτό συνεχίστηκε με τις γυναίκες να παρασημοφορούνται ακόμα και ως πιλότοι. Ποια είναι λοιπόν τα βασικά συστατικά της Εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας που οδήγησαν σε αυτά τα πρωτοφανή δικαιώματα για τις γυναίκες; Ο Ξενοφώντας σχολίασε και είπε ότι στην αρχαία Σπάρτη ο σκοπός ήταν η ευγονική. Η αλήθεια είναι ότι σκοπός ήταν και η ευγονική, αλλά όχι μόνο. Ο σκοπός ήταν γενικά η δημιουργία μίας κοινωνίας, η οποία δεν θα στηρίζεται αποκλειστικά στους άνδρες, αλλά θα μοιράζει τα καθήκοντα απέναντι στο Έθνος στο σύνολο του πληθυσμού της. Πέρα από τον σκοπό υπάρχουν βέβαια και οι αιτίες, οι οποίες είναι ακόμα πιο ισχυρές από τον σκοπό σύμφωνα με την λογική της αιτιοκρατίας. Η αιτιοκρατία που είναι τόσο αγαπητή στον φιλελευθερομαρξισμό απουσιάζει μόνο στην μελέτη των Εθνικοσοσιαλιστικών κοινωνιών, για έναν "μυστήριο" λόγο. Κοιτώντας την βάση της Εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας βλέπουμε τρεις λέξεις: Καθήκον, Αίμα, Τιμή. Η ευγονική προέρχεται από το Αίμα προφανώς και συνεπώς ένας ντετερμινιστής θα περίμενε να έχουν κάποιο απόηχο στην κοινωνία και οι δύο άλλες λέξεις. Η λέξη Τιμή είναι άλλος ένας λόγος που οδήγησε στα πρωτοφανή δικαιώματα των γυναικών και στα δύο ιστορικά παραδείγματα που παρουσιάσαμε. Θεωρώ αδύνατον ένας άνδρας να διατηρήσει την Τιμή του ανέπαφη όταν αρνείται την φυσική ροπή της αξιοκρατίας, όταν αρνείται σε κάποιον να υπηρετήσει το Έθνος και πέρα των καθηκόντων της Φύσης του, αν αυτός μπορεί να το κάνει. Η έννοια του Καθήκοντος είναι αυτό που κάνει τον φεμινισμό απορριπτέο άνευ συζητήσεως, γιατί το πρώτιστο Καθήκον που πράττει κάποιος για το Έθνος του είναι αυτό που έχει ορίσει η Φύση και για τα δύο φύλα, δηλαδή η τεκνοποιία και την σωστή διαπαιδαγώγηση των τέκνων αυτών. Δύο οι βασικοί πυλώνες του Εθνικοσοσιαλισμού η Αξιοκρατία και η Φύση ή μάλλον μόνο ένας η Φύση, αφού οι δύο προηγούμενοι ουσιαστικά είναι ένας. Ούτε στο παρελθόν, ούτε στο μέλλον πρόκειται να προδοθεί η Φύση και το Έθνος προκειμένου να εξυπηρετηθούν φεμινιστομαρξιστικά εκτρώματα. Στο παρελθόν η Ιδεολογία υπήρξε πάντα πρωτοπόρος σε όλα τα θέματα, συμπεριλαμβανομένου και του θέματος των γυναικών, είναι οπότε μοιραίο να συνεχίσει να το κάνει αυτό και στο μέλλον. Ας ετοιμάζονται, λοιπόν, οι Δημοκράτες και οι σύντροφοι τους οι Κομμουνιστές να προσπαθήσουν στο μέλλον να αποκρύψουν και άλλες πρωτοποριακές πολιτικές. Ας ετοιμάζονται αν και είναι καταδικασμένοι σε ήττα.