Φυλετισμός : Το απόλυτο κακό ή κάτι άλλο ;

Ακούγοντας κάποιος τις λέξεις «ρατσισμός» ή «ρατσιστής» σε μία συζήτηση στα Μ.Μ.Ε, σε δημόσιες εκδηλώσεις ή ακόμα και σε στενό κύκλο ανθρώπων, είναι σχεδόν βέβαιο ότι κάποιος θα τις χρησιμοποιεί ως ύβρεις, ενώ ο δέκτης της «ύβρεως» θα σπεύδει ν’ αποκυρήξει αυτόν τον χαρακτηρισμό πιστεύοντας ότι προσβάλλεται βαθύτατα. Είναι η απόλυτη κατηγορία. Οι χαρακτηρισμοί ομοφυλόφιλος, ανήθικος, ναρκωμανής, νταβατζής, ακόμα και η κατηγορία του προδότη ωχριούν μπροστά στον χαρακτηρισμό κάποιου ως ρατσιστή! Είσαι ρατσιστής; Την έβαψες, που λέει κι ο λαός μας. Καλύτερα να ήσουν gay (sic), αρνητής στράτευσης, έμπορος ναρκωτικών, κλέφτης ή οτιδήποτε άλλο παρά ρατσιστής!

Ποιός, όμως, είναι ο ρατσιστής ; Ρατσιστή λένε κι αυτόν που δεν θέλει τους λαθρομετανάστες στην περιοχή του διότι έχασε την εργασία του,ρατσιστή λένε κι αυτόν που υβρίζει τους ξένους, ρατσιστή λένε κι αυτόν που υβρίζει ή ειρωνεύεται τους ομοφυλόφιλους -κοινωνικός ρατσισμός(!)-, ρατσιστή τέλος πάντων «κατηγορούν» οποιονδήποτε υβρίζει ή κατηγοριοποιεί αρνητικώς κάποιον άλλον.

Ρατσισμός είναι η ξενόγλωσσος απόδοση στα ελληνικά του όρου «φυλετισμός». Προέρχεται από την «ράτσα» η οποία εννοεί την φυλή (φύω=γεννώ). Φυλή είναι ένα σύνολο ανθρώπων που συνδέονται μεταξύ τους δια συγγένειας (όμαιμον), δηλαδή έχουν κοινή καταγωγή. Τα άτομα της ίδιας φυλής έχουν όμοια σωματικά και ψυχικά χαρακτηριστικά, τα οποία κληρονομούνται στους απογόνους τους. Συνεπώς, φυλετισμός είναι η θεωρία που αποδέχεται την ύπαρξη διαφορετικών φυλών μεταξύ των ανθρώπων -και γενικότερα όλων των ζώντων οργανισμών- και υποστηρίζει ότι οι φυλές υπόκεινται στον «νόμο της ανισότητας» και στον «νόμο της ποικιλίας των ειδών».

Είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο ότι υπάρχουν πολλές φυλές ανθρώπων και φυσικά άνισες μεταξύ τους. Η ύπαρξη ολόκληρου επιστημονικού κλάδου, της Βιολογίας, επιβεβαιώνει την ύπαρξη και την διαφορετικότητα των φυλών (κάτι αυτονόητο,όμως,συνεχώς επαναλαμβόμενο λόγω της τεράστιας μαύρης προπαγάνδας των αντιρατσιστών). Πλήθος ξένων επιφανών επιστημόνων και καθηγητών έχουν κάνει σημαντικότατες μελέτες για τον άνθρωπο και γενικότερα όλους τους ζωντανούς οργανισμούς: Βάϊσμαν, Μπλούμενμπαχ, Ρέτσιους, Β.Γιόχανσεν, Λινναίος, Γουσταύος Λε Μπόν, Έγελος, Γκομπινώ, Ε.Καντ, Γ.Μέντελ, H.S.Chamberlain καθώς και πολλοί άλλοι. Εδώ και χιλιάδες χρόνια οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν και πίστευαν, φυσικά, σ’ αυτήν την πραγματικότητα, σ’ αυτόν τον Φυσικό Νόμο (βλέπε Ορφικά-«Νεμέσεως Ύμνον», «Αργοναυτικά», «Ηθικά Ευδήμεια» του Αριστοτέλη, καθώς και πληθώρα άλλων αρχαίων κειμένων). Στην αρχαία Ελλάδα, μάλιστα, δεν επιτρεπόταν ούτε η ταφή των βαρβάρων σε ελληνικό έδαφος!

Επιστημονικές μελέτες κατηγοριοποιούν τις ανθρώπινες φυλές με βάση διάφορα χαρακτηριστικά. Το σχήμα της κεφαλής, το ανάστημα, το στόμα, το σχήμα της μύτης, η φύση των τριχών και πολλά άλλα ανατομικά χαρακτηριστικά διαφοροποιούν και κατηγοριοποιούν τις φυλές. Όμως, η βασική διάκριση των φυλών γίνεται με βάση το χρώμα της επιδερμίδος: Λευκή, Κίτρινη, Ερυθρά και Μαύρη. Έτσι, προκύπτουν και οι τέσσερις μεγάλες ομάδες φυλών: η Καυκασοειδής, η Μογγολοειδής, η Αμερικανο-ινδική και η Νεγροειδής, οι οποίες υποδιαιρούνται σε πολλές μικρότερες φυλές.

Κάθε φυλή έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Οι φυλές ξεχωρίζουν μεταξύ τους λόγω εξωτερικών (σωματικών) και εσωτερικών (πνευματικών) διαφορών. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά είναι πασιφανέστατα. Η σύγκριση μεταξύ ενός Σουηδού και ενός Γκανέζου ή ενός Κινέζου και ενός Ινδιάνου είναι περιττή. Δεν διαφέρουν μόνο στο χρώμα της επιδερμίδος, αλλά σε όλα τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά. Μία σύντομη και μόνο ενασχόληση με την Βιολογία (Γενετική, Ανθρωπολογία κ.τ.λ) θα σας παρουσιάσει πληθώρα ανατομικών διαφορών που ούτε καν φαντάζεστε. Είναι, όμως, τουλάχιστον, ανόητο να πιστεύουμε ότι ενώ οι φυλές έχουν τόσες πολλές εξωτερικές διαφορές, δεν έχουν καμμία εσωτερική διαφορά! Το DNA, τα γονίδια και τα χρωμοσώματα δεν επηρεάζουν μόνο την εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου, αλλά και την εσωτερική φύση του. Η διαφορετικότητα των πνευματικών χαρακτηριστικών δεν είναι τόσο εμφανής όσο των σωματικών και γι’ αυτόν τον λόγο οι κάθε λογής αντιρατσιστές προσπαθούν να μας πείσουν ότι στο μόνο που διαφέρουν οι ανθρώπινες φυλές είναι στο χρώμα της επιδερμίδος τους !

Δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσει κάποιος τον διαφορετικό βαθμό ευφυίας μεταξύ των φυλών, αρκεί βέβαια να μην έχει δεχτεί τόση αντιρατσιστική προπαγάνδα, ώστε να έχει χάσει την δική του ευφυία! Και είναι, κυρίως, αυτά τα πνευματικά χαρακτηριστικά που δημιουργούν την ανισότητα μεταξύ των φυλών. Οι φυλές αξιολογούνται βάσει της ικανότητάς τους να δημιουργούν ή ν’ αφομοιώνουν πολιτισμό. Αυτό και μόνον εννοούμε όταν ισχυριζόμαστε ότι οι φυλές είναι άνισες.[Οι φυλές εξετάζονται και συγκρίνονται ως συνολικά μεγέθη, η σύγκριση δεν αφορά, φυσικά, μεμονομένα άτομα.]. Κατ’ αυτόν τον τρόπο διακρίνουμαι, γενικώς, τρεις κατηγορίες φυλών: τις ανώτερες, τις μεσαίες και τις κατώτερες. Ανώτερες φυλές είναι αυτές που μπορούν να δημιουργήσουν δικό τους πολιτισμό (εννοείται πολιτισμός άξιος αναφοράς και όχι οι λασποκαλύβες), μεσαίες φυλές είναι αυτές που αδυνατούν να δημιουργήσουν δικό τους πολιτισμό, αλλά μπορούν ν’ αφομοιώσουν εύκολα ή δύσκολα έναν ξένον και, τέλος, οι κατώτερες φυλές που αδυνατούν ακόμα και ν’ αφομοιώσουν έναν άλλον πολιτισμό και ζούν σε σχεδόν πρωτόγονες συνθήκες.

Η θεωρία του Φυλετισμού δεν υποστηρίζει ότι κάποια συγκεκριμένη φυλή είναι ανώτερη από κάποια άλλη, υποστηρίζει όμως,ότι σίγουρα υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες -πολιτισμικά πάντοτε- φυλές. Η ιστορική παρατήρηση, μελέτη και σύγκριση των φυλών αναδεικνύει ως ανώτερη φυλή την Λευκή. Είναι, μήπως, ψέμματα ότι τον πολιτισμό στην γη τον δημιούργησαν οι λευκοί και, κυρίως, οι Έλληνες; Ποιές είναι οι πολιτισμικές δημιουργίες των Μαύρων και των Ινδιάνων; Είκοσι εκατομμύρια Ελλήνων έχουν να επιδείξουν έναν τεράστιο πολιτισμό και δύομισι δισεκαττομύρια Ινδών και Κινέζων ωχριούν μπροστά στους Έλληνες και μόνον!

Διαβάζοντας κάποιος τα γραφόμενά μου θα μπορούσε ν’ αναρωτηθεί: «Και επειδή οι Λευκοί είναι ανώτεροι από τις άλλες φυλές πρέπει να τις καταπιέζουν;» Φυσικά και όχι. Η εκμετάλλευση των Μαύρων της Αφρικής, καθώς και άλλων φυλών από τους «Λευκούς» δεν έγινε, βέβαια, για φυλετικούς λόγους, αλλά για καθαρά καπιταλιστικούς και αποικιοκρατικούς λόγους. Το δουλεμπόριο των Μαύρων δεν έγινε για να επιβεβαιώσουν οι Λευκοί την ανωτερότητά τους, αλλά για να πλουτίσουν οι μεγαλοκαπιταλιστές της εποχής. Συνεπώς, είναι ανόητο, αν όχι ύποπτο και επικίνδυνο, να λέγεται ότι οι Λευκοί καταπίεσαν τους Μαύρους. Οι απάνθρωποι και κτηνώδεις μεγαλοκαπιταλιστές μαζί με τις ελεγχόμενες κυβερνήσεις τους καταπίεσαν τους Μαύρους. Ότι ακριβώς, γίνεται και σήμερα με τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών, τους οποίους εκμεταλλεύονται οι εργολάβοι, οι επιχειρηματίες και γενικότερα όσοι προσπαθούν να κερδίσουν περισσότερα χρήματα και μόνον.

Ο Φυλετισμός δεν επιζητά την εξαφάνιση των κατώτερων φυλών, αντιθέτως πρεσβεύει ότι οι φυλές πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν όπως ακριβώς δημιουργήθηκαν από τον Δημιουργό τους -για άλλους τον Θεό και για άλλους την ίδια την Φύση- και γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχουν οι φυλετικές διακρίσεις ως μέτρα προστασίας των φυλών και όχι όπως υποστηρίζουν συκοφαντικώς οι επαγγελματίες αντιρατσιστές ως μεθόδοι καταπίεσης. Η καταπίεση άλλων λαών δεν είναι θέμα φυλετισμού, αλλά καπιταλισμού και αποικιοκρατίας.

Από ποιούς, όμως, συκοφαντείται ο φυλετισμός ; Μόνον από τους αναρχικούς ; Μόνον από τους αριστεριστές ; Μόνον από τους κομμουνιστές ; Μόνον από τους σοσιαλιστές ; Μόνον από τους φιλελεύθερους δεξιούς ; Μα φυσικά απ’ όλους μαζί. Το κοινό όλων αυτών είναι ο αντιρατσισμός! Μην απορείτε, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, του διεθνή σιωνισμού. Τι σχέση έχουν οι μεγαλοκαπιταλιστές της Benetton και της Nike με τους αναρχοαριστερούς των Εξαρχείων, που όλοι τους έχουν βαλθεί να μας κάνουν διεθνιστές και αντιρατσιστές; Μα και οι δύο ομάδες πολιτικής και συμφερόντων πηγάζουν από την ίδια πηγή. Την ίδια «στιγμή» που οι αναρχοαριστεροί διοργανώνουν αντιρατσιστικά φεστιβάλ με κρατική χρηματοδότηση, όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις διατυμπανίζουν από τις διαφημίσεις την πολυπολιτισμικότητα και τον σιωνιστικό αντιρατσισμό. Δεν μπορούν να καταλάβουν οι αντιρατσιστές ότι υποστηρίζοντας την είσοδο και άλλων λαθρομεταναστών ουσιαστικά τους οδηγούν στην εκμετάλλευση από τους καπιταλιστές και από την αντεθνική κυβέρνηση που αναζητά τρόπους για να σώσει τα ασφαλιστ(ρ)ικά ταμεία από την κατάρρευση ;


Όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί και διαφορετικοί. Όλες οι φυλές είναι μοναδικές και διαφορετικές. Ο Δημιουργός επέλεξε να δημιουργήσει πολλές φυλές ανθρώπων, γιατί εμείς προσπαθούμε να τις αλλοτριώσουμε όλες και ν’ αφομοιωθούμε σ’ έναν σύγχρονο «Πύργο της Βαβέλ» ;


Στην εποχή μας, η Λευκή Φυλή κινδυνεύει όσο ποτέ άλλοτε. Είμαστε «πληθυσμιακή μειονότητα» στον πλανήτη και η δυσαναλογία αυτή, συνεχώς, διογκώνεται. Όλες οι μελέτες δείχνουν ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα οι Μαύροι της Αμερικής θα ξεπεράσουν αριθμητικά -ξέχωρα από τις άλλες φυλές- τους Λευκούς, ενώ στην Ευρώπη αυξάνονται δραματικά τα ποσοστά των μη Λευκών. Οι μεικτοί γάμοι αυξάνονται ανησυχιτικά, αφού η αντιρατσιστική προπαγάνδα μας έχει κάνει, πλέον, «πλύση εγκεφάλου». Μας θέλουν «πολίτες του κόσμου», χωρίς εθνολογική ταυτότητα και συνείδηση. Μόνο να καταναλώνουμαι και να τους υπακούμε πειθήνεια. Ακόμα και τον τρόπο επανάστασης μας καταδεικνύουν υποδώρεια, διαφημίζοντάς μας το πρότυπο του «ατίθασου» νεαρού που ντύνεται «χύμα», ακούει punk,grunge,hip hop,reggae ή οτιδήποτε άλλο διαφημίζει το MTV, έχει αφίσες και μπλούζες με τον Τσε και εκτονώνεται που και που σπάζοντας και καμμιά βιτρίνα ή αυτοκίνητα.

Συνεπώς, το μήνυμα του Φυλετισμού παραμένει επίκαιρο και μοιάζει, πλέον, ως επιτακτική ανάγκη. Ο Φυλετισμός είναι πραγματικά ανθρωποκεντρικός, διότι αποτελεί Φυσικό Νόμο και όχι θεωρητικό δημιούργημα. Είναι έμφυτο χαρακτηριστικό των ανθρώπων να υπερασπίζονται τον εαυτό τους, την οικογένειά τους και την φυλή τους. Πρέπει να υπάρχουν πολλές και καθαρές βιολογικά φυλές για την διατήρηση των ιδιαίτερων μορφολογικών και πνευματικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων και την ανάπτυξη των ανθρωπίνων δυνατοτήτων και του πολιτισμού. Κάθε παραβίαση των νόμων της Φύσης επιφέρει πάντοτε καταστροφικές συνέπειες στον άνθρωπο.


«Η Φυλετική μείξη, οδηγεί σχεδόν πάντοτε σε ανωμαλία, λόγω του καταστροφικού συνδυασμού ασυμβιβάστων κληρονομικών παραγόντων και της διαλύσεως εξισορροπημένων γονιδιακών ενώσεων». (Διαπίστωση της Αμερικανικής Ευγονικής Εταιρείας)


«Τα χειρότερα αποτελέσματα από την διασταύρωση ετερογενών φυλών, πέραν του εκφυλισμού και της φυσικής διαστρεβλώσεως, έχομε στην διάσπαση και στην εσωτερική αντίφαση, δηλαδή στην καταστροφή της εντός του ανθρωπίνου όντος ενοικούσης οντότητος». (Ιούλιος Έβολα)


«Η Ιδέα του Έθνους πρέπει μέσα μας να ξαναπάρει ακέραια την αυθεντική, την πιο βαθειά Ελληνική της εκδοχή, ως μίας κοινωνίας κατά βάθος ομοαίματων ανθρώπων, συνδεδεμένων με το ίδιο χώμα, με την ίδια γλώσσα και με τους ίδιους μακρινότατους ιστορικούς αγώνες...». (Άγγελος Σικελιανός)


«...Ψυχή εστί Φυλή ορώμενη εκ των έσω...». (Αλφρέδος Ρόζενμπεργκ)


«Φημί γαρ το μεν Ελληνικόν γένος αυτό αυτώ οικείον είναι και συγγενές, τω δε βαρβαρικόν οθνείον τε και αλλότριον». (Πλάτων)


«Λαοί σχηματισθέντες από ανάμειξη αργότερα εξαφανίζονται τελείως». (Στράβων)


«Οι λευκοί είναι ανώτεροι από τους νέγρους, όπως και οι νέγροι από τους πιθήκους και οι πίθηκοι από τα στρείδια». (Βολταίρος)

Savitri Devi «Η Αστραπή και ο Ήλιος».

Η Savitri Devi είναι μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες, μυστηριώδεις και πολυσχιδείς φυσιογνωμίες της Πανάριας ιδεολογικής κοινότητας. Ελληνίδα στην καταγωγή από την πλευρά του πατέρα της, Αγγλίδα από τη μητέρα της, μεγαλωμένη στη Γαλλία, και σύζυγος Ινδού βραχμάνου, η ζωή της καθορίστηκε από την αναζήτηση της Πατρίδας, τον επαναπροσδιορισμό της ευρωπαϊκής της ταυτότητας πέρα από τον ιουδαϊσμό και τον χριστιανισμό, την ανακάλυψη μιας ζωντανής άριας θρησκείας στην Ινδία, και εν τέλει την ταύτισή της με τον Εθνικοσοσιαλισμό και τη λατρεία στο πρόσωπο του Αδόλφου Χίτλερ. Η φιλοσοφική φαρέτρα της Devi περιλαμβάνει ιδέες οι οποίες γνωρίζουν στις μέρες μας νέο ενδιαφέρον και ανταπόκριση στους κύκλους του οικολογικού / πράσινου κινήματος, και η ίδια, προσωπική λατρεία ως πρόδρομος ενός νέου, δικαιότερου και ισορροπημένου κόσμου. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζουμε σήμερα αποσπάσματα από το έργο της «Η Αστραπή και ο Ήλιος».



Οι ιδέες


Οι ιδέες της Devi αποτελούν ένα αμάλγαμα Ελληνικής φιλοσοφίας, τευτονικών δοξασιών και ινδουιστικής πνευματικότητας. Έχοντας μελετήσει στο πανεπιστήμιο Βολταίρο και Καντ, Έλιοτ και Λεκόντ ντε Λίλ, Καϊρη και Ιουλιανό, η Devi σχηματοποιεί τα πιστεύω της σε μια ελκυστική στιχομυθία ρομαντισμού και μαχητικότητας, ρασιοναλισμού και εσωτερικής λατρείας, ενδεδυμένη μια μουσική αποθέωση της Ομορφιάς και της Νεότητας. Στη βάση της φιλοσοφίας της συναντούμε έναν φυλετικό μανιχαϊσμό βασισμένο στην αντίθεση του Αρείου με το Σημιτικό, του συλλογικού με το ατομικό, της αρμονίας με το χάος.Το κέντρο του ενδιαφέροντός της είναι η αιώνια Τάξη της Φύσης, ο προαιώνιος Κόσμος της ύπαρξης του οποίου ο άνθρωπος αποτελεί μέρος και όχι το κέντρο. Η Devi καταδικάζει την κρεοφαγία, την εκμετάλλευση των ζώων, τις ταυρομαχίες, το κυνήγι, τη θανάτωση και το εμπόριο της σάρκας τους, ως ανάξια του ανθρώπινου Λογικού. Είναι επίσης ένθερμη φυλετιστής. Υποστηρίζει πως ο ρατσισμός είναι οικολογικά επιβεβλημένος προκειμένου να επιβιώσει η Φύση. Ως εκ τούτου απορρίπτει τον χριστιανικό γιουνιβερσαλισμό, και την τελεολογική του θεολογία, πέραν της ιουδαϊκής καταγωγής του, και υιοθετεί την κυκλική πορεία της Ιστορίας που ακολουθεί τον απόλυτο φυσικό νόμο, «τον χορό» όπως τον ονομάζει, της γέννησης, του θανάτου και της γέννησης…Ο κόσμος της Devi είναι ένας κόσμος ομορφιάς και δύναμης, όπου σκοπός της ύπαρξης είναι η συνείδηση του Ωραίου και του Αληθινού, και η ταύτιση με το ρυθμό του Σύμπαντος. Αυτή η θεώρηση του θεϊκού, ξεπερνά τα στενά όρια του ενός εξ αποκαλύψεως θεού που φροντίζει και αγαπά τους ακολούθους και δημιουργούς του όπως συμβαίνει στον ιουδαϊσμό, τον χριστιανισμό και τον μωαμεθανισμό, και τοποθετεί στη θέση τους την αέναη τάξη του Σύμπαντος ως απόλυτη έκφραση της θεότητας.


Κύρια έκφραση του θεϊκού στον κόσμο είναι ο ίδιος κόσμος και λατρεία του η λατρεία του Ηλιακού δίσκου ως αστείρευτης, ανιδιοτελούς και ζωοποιού Ενεργείας.


Το βιβλίο


Έχοντας ξεδιπλώσει η ίδια την πορεία της σε προηγούμενα βιβλία της όπως «Η Λίμνη με τους Λωτούς» (1940), το «Προειδοποιώ τους Ινδούς» (1939), «Το Αιώνιο Μήνυμα του Ακενατών» (1940), και «Ο γιος του Θεού» (1946), «Η Αστραπή κι ο Ήλιος» αποτελεί την πληρέστερη καταγραφή της Αριοναζιστικής φιλοσοφίας της. Γραμμένο στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια στην Ευρώπη, είναι ένας συγκερασμός των έμφυτων προσωπικών πιστεύω της, του θαυμασμού της για τον Αδόλφο Χίτλερ και της θλίψης της απέναντι στον Εθνικοσοσιαλισμό που δεν μπόρεσε να υπηρετήσει όπως θα ήθελε, καθώς και παγανιστικών και Ινδουιστικών στοιχείων που θεωρούσε τα τελευταία ζωντανά σπαράγματα της πανάρχαιας Άριας παράδοσης. Το βιβλίο πρωτοεκδόθηκε στην Καλκούτα το 1958. Η συγγραφή του ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1948 στο Εδιμβούργο όπου εργαζόταν στην ιματιοθήκη ενός περιοδεύοντος χορευτικού συγκροτήματος, συνεχίστηκε στη Γερμανία στη φυλακή του Βερλ, το καλοκαίρι του 1949, στη γενέθλια Λυών μεταξύ 1951 και 1952, και κατά το προσκύνημά της στη Γερμανία ως το 1956.


Η Αστραπή και ο Ήλιος


Στο βιβλίο αυτό η Savitri Devi αναπτύσσει τη θεωρία της σύμφωνα με την οποία όλοι οι κύκλοι της ιστορίας ξεκινούν με μια Χρυσή Εποχή που καταλήγει στην πτώση και την αναγέννηση σε έναν νέο ιστορικό κύκλο. Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα ιστορικών φυσιογνωμιών που χαράσσουν το ιστορικό γίγνεσθαι φέρνει τον άριας καταγωγής βασιλιά Ακενατών της Αιγύπτου (Φαραώ Αμένοφις Δ΄, 14ος π.Χ. αιώνας), που απαρνήθηκε τους αιγυπτιακούς θεούς και ανέπτυξε μιαν ηλιακή λατρεία μη βίας. Αυτός ήταν, κατά τον χαρακτηρισμό της Devi, μόνον «ήλιος». Ακολουθεί ο μογγόλος κατακτητής Τζένκις Χαν (1167-1227), εγωιστής και αποστασιοποιημένος από τις αιώνιες δυνάμεις και τους νόμους του σύμπαντος. Αυτός ως δύναμη καταστροφής ήταν «αστραπή». Και τέλος, ο Αδόλφος Χίτλερ, ένας ηγέτης συνδεδεμένος με τις αιώνιες Αλήθειες και πρόθυμος να χρησιμοποιήσει τη Δύναμη προκειμένου να τις υλοποιήσει ήταν μαζί «αστραπή και ήλιος».


Οι ηγέτες χωρίζονται σε τρεις ομάδες. Είναι αυτοί που βρίσκονται «Μέσα στο Χρόνο», οι δυνατοί δηλαδή και αδίστακτοι που ενεργούν σύμφωνα με το δικό τους στενό συμφέρον και που, παρά την περιστασιακή ευμάρεια, κάνουν τον Κόσμο να γερνά, παραβιάζοντας τους νόμους του, και εξαντλώντας τον μέχρι να φθάσει στο τέλος του κύκλου. Όσοι βρίσκονται «Πέρα από το Χρόνο», είναι αυτοί που αναγνωρίζουν τη θεμελιώδη ενότητα του θείου. Αυτοί είναι οι πνευματικοί ηγέτες της Εποχής της Αλήθειας “Σάτια Γιούγκα”, κατά την οποία επικρατεί πλήρης τελειότητα και δικαιοσύνη. Αυτούς η Devi τους αποκαλεί «εξόριστους του Χρυσού Αιώνα στην εποχή του Σκότους», που ζουν στο δικό τους εσωτερικό σύμπαν αρνούμενοι τον πραγματικό κόσμο που βρίσκεται γύρω τους. Αυτοί οι ηγέτες, στους οποίους κατατάσσει μεταξύ άλλων τον Χριστό και το Βούδα, δεν είναι σε θέση να δημιουργήσουν εκ νέου τη Χρυσή Εποχή. Τέλος, η τρίτη κατηγορία ηγετών είναι όσοι στέκονται «Eνάντια στον Χρόνο». Είναι αυτοί που παίζουν τον καθοριστικό ρόλο στο στον αγώνα για τον ερχομό της Χρυσής Εποχής καθώς η “Κάλι Γιούγκα” πλησιάζει στο τέλος της. Σε αυτούς κυριαρχούν τα ηλιακά χαρακτηριστικά και ιδανικά των ηγετών «Πέρα από το Χρόνο», είναι όμως έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν τις βίαιες πρακτικές του ηγέτη «Μέσα στο Χρόνο» προκειμένου να υλοποιήσουν τη συλλογική αναγέννηση του κόσμου. Οι άνθρωποι που στέκονται «Ενάντια στο Χρόνο» συνδυάζουν τις αρετές της «Αστραπής» και του «Ήλιου» και είναι οι πραγματικοί ήρωες της Ιστορίας, οι χτίστες και οι υπερασπιστές που αφιερώνουν τη ζωή τους στην πραγμάτωση μιας νέας βιώσιμης πραγματικότητας πάνω στο πρότυπο του οράματός τους για την Αλήθεια. Είναι αυτοί οι σπάνιοι μύστες που επιταχύνουν την αναπόφευκτη πτώση, υποσχόμενοι ταυτόχρονα τον ερχομό της Χρυσής Εποχής. Ο κύριος εκπρόσωπος της κατηγορίας αυτής, ο πιο σημαντικός άνθρωπος «Ενάντια στο Χρόνο» είναι ο Αδόλφος Χίτλερ. Ο Χίτλερ είναι, κατά το ινδουιστικό πρότυπο που χρησιμοποιεί η Devi, ο αβατάρ, ο διάμεσος μεταξύ του θεϊκού και του ανθρώπινου, αυτός που, όπως υπόσχεται o Κρίσνα στη Μπαγαβαζίτα «Όταν η δικαιοσύνη συντρίβεται, όταν το κακό θριαμβεύει, τότε επανέρχομαι. Για την προστασία του καλού, για την καταστροφή όσων απεργάζονται το κακό, για την εγκαθίδρυση της βασιλείας της Δικαιοσύνης, γεννιέμαι ξανά και ξανά, σε κάθε εποχή».


Για τον σύγχρονο κόσμο


«Το άτομο που ζει κάτω από το σιδερένιο κι ατσάλινο καθεστώς της σύγχρονης «προόδου» μπορεί να φαει ό,τι του κάνει κέφι (σε μεγάλο βαθμό, τουλάχιστον), να παντρευτεί όποιον του αρέσει (δυστυχώς!), και να πάει όπου του αρέσει (τουλάχιστον στην θεωρία). Αλλά αναγκάζεται να δεχθεί σε όλα τα ζήτημα που ξεπερνούν το άτομό του, στα ζητήματα που έχουν πραγματικά σημασία, τα πιστεύω, τη στάση ζωής, την κλίμακα των αξιών και, σε μεγάλο βαθμό, τις πολιτικές απόψεις που τείνουν να ισχυροποιήσουν το ισχυρό κοινωνικοοικονομικό σύστημα εκμετάλλευσης στο οποίο ανήκει (ή μάλλον στο οποίο εξαναγκάζεται να ανήκει προκειμένου να είναι σε θέση να επιζήσει), και στο οποίο είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Και μάλιστα, τον κάνουν να πιστεύει ότι είναι προνόμιό του να είναι ένας τροχός σε έναν τέτοιο οργανισμό, ότι τα ασήμαντα ζητήματα στα οποία αισθάνεται πως είναι κύριος του εαυτού του είναι, αντίθετα, τα πιο σημαντικά, τα μόνα πραγματικά σημαντικά. (…) Κι ακόμη, του λένε, στις δημοκρατικές χώρες τουλάχιστον, ότι είναι ελεύθερος από κάθε άποψη, ότι είναι ένα άτομο που δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν εξόν στη δική του συνείδηση - μετά από χρόνια έξυπνης διαμόρφωσης έπλασαν την «συνείδησή του» κι ολόκληρη την ύπαρξή του τόσο βαθιά, σύμφωνα με το σχέδιό τους, που δεν είναι πλέον σε θέση να αντιδράσει διαφορετικά».


Η εποχή της πτώσης


«Δεν υπάρχει ελπίδα να «διορθωθούν τα πράγματα» σε μια τέτοια εποχή. Είναι μια εποχή κατά την οποία από τη διαφθορά των γυναικών επέρχεται η σύγχυση των φυλών. Από τη σύγχυση των φυλών, η απώλεια της μνήμης. Από την απώλεια της μνήμης, η έλλειψη κατανόησης. Και από αυτήν όλα τα δεινά. Είναι η εποχή κατά την οποία το ψέμα βαπτίζεται «αλήθεια» και η αλήθεια καταδιώκεται ως ψέμα ή λοιδορείται ως παραφροσύνη, στην οποία οι απολογητές της αλήθειας, οι θεόπνευστοι ηγέτες, οι αληθινοί φίλοι της φυλής τους και του συνόλου της ζωής, οι θεϊκοί άνδρες, ηττώνται και οι οπαδοί τους ταπεινώνονται και η μνήμη τους συκοφαντείται, ενώ οι άρχοντες του ψεύδους χαιρετίζονται ως «σωτήρες», η εποχή στην οποία κάθε άνδρας και γυναίκα βρίσκεται σε λάθος θέση κι ο κόσμος κυριαρχείται από κατώτερα υποκείμενα, μπασταρδεμένες φυλές και φαύλες δοξασίες, όλα τους κομμάτι μιας σύμφυτης ασχήμιας πολύ χειρότερης από την απόλυτη αναρχία».


Για τις θρησκείες


Το πρακτικό αποτέλεσμα των μεγάλων θρησκειών απόδρασης από τους περιορισμούς του χρόνου, το πρακτικό αποτέλεσμα των διδαχών των μεγάλων ανδρών “Πέρα από το Χρόνο” μετά τον Ακενατών, είναι η πτώση του φυλετικού επιπέδου και κατά συνέπειαν της ποιότητας των ίδιων τους των πιστών και, μέσω αυτών και των προσήλυτων τους, της ανθρωπότητας γενικότερα, όχι – δυστυχώς - μια γενεά από sadhus (σ.σ. ινδοί ασκητές) και ρεμβάζοντες αγίους, ακολουθούμενων από έναν πλανήτη χωρίς ανθρώπους (χωρίς αμφιβολία ομορφότερου απ΄ ό,τι είναι εδώ και καιρό ) αλλά, μάλλον, διασταυρώσεις Αρίων με Μογγόλους, ή Αριου και Εβραϊκού αίματος (…) Οι υπερκόσμιες διδασκαλίες σύμφωνα με τις οποίες ο άνθρωπος θεωρείται πριν απ΄ όλα “ψυχή”, ενήργησαν υπέρ σχημάτων άδικης παγκόσμιας κυριαρχίας από την ίδια τη χριστιανική εκκλησία και από έναν μεγάλο αριθμό χριστιανών κυβερνητών. (…) Με άλλα λόγια, υπάρχει σ΄ αυτήν τη σκοτεινή εποχή, χώρος μόνο για θρησκείες “ενάντια στο χρόνο”, εκτός από τις ψεύτικες θρησκείες “μέσα στο χρόνο”. Στον ειλικρινή, νοήμονα και απολύτως συνεπή οπαδό μιας διδασκαλίας που είναι εκατό τοις εκατό “πέρα από το χρόνο”, εκατό τοις εκατό ενάντια στη βία, δεν απομένει παρά μία οδός: η εξαφάνιση. Δεν ανήκει σε αυτόν τον πλανήτη, αυτήν την εποχή. Πρέπει να φύγει και να μην επιστρέψει. Η μη βία δεν είναι μόνον ασύμβατη με την ύπαρξη οποιουδήποτε κράτους, οιασδήποτε συλλογικής ζωής, μα είναι αταίριαστη με την ίδια τη ζωή.


Για τον Εθνικοσοσιαλισμό


Στην ουσία, η Εθνικοσοσιαλιστική ιδέα ξεπερνά όχι μόνο τη Γερμανία και την εποχή μας, αλλά και την Αρία φυλή και την ίδια την ανθρωπότητα σε κάθε εποχή, [γιατί] εκφράζει την μυστηριώδη και αλάνθαστη σοφία σύμφωνα με την οποία η Φύση ζει και δημιουργεί. Την απρόσωπη σοφία του αρχέγονου δάσους, του απύθμενου ωκεανού και των σφαιρών στα σκοτεινά πεδία του διαστήματος. Και είναι προς δόξαν του Αδόλφου Χίτλερ ότι δεν επέστρεψε απλώς σε εκείνη τη θεϊκή σοφία – επικρίνοντας τον ανόητο ενθουσιασμό του ανθρώπου για τη “διανόηση”, την παιδαριώδη υπερηφάνεια του για την “πρόοδο”, και την εγκληματική προσπάθειά του να υποδουλώσει τη Φύση -, αλλά την κατέστησε τη βάση μιας πρακτικής αναγεννητικής στρατηγικής παγκόσμιας εμβέλειας, ακριβώς τώρα, στον υπερφορτωμένο πληθυσμιακά, πολιτιστικά και τεχνολογικά κόσμο μας, στο τέλος ακριβώς των σκοτεινών χρόνων.

(…)


Ο Εθνικοσοσιαλισμός θα αναγεννηθεί γιατί είναι αληθινός [και σύμφωνος με] την συμπαντική πραγματικότητα, και γιατί αυτό που είναι αληθινό είναι αξεπέραστο.
Για τους πιστούς


Λίγοι αντιστέκονται και παραμένουν, πιο δυνατοί καθώς η πλημμύρα απλώνεται και βρυχάται τριγύρω τους, σαν νικηφόροι βράχοι, σαν ανίκητοι βράχοι, στη μέση της εξαπλούμενης πλημμυρίδας. (…). Δεν ξεχνούν τίποτε, δε συγχωρούν τίποτε, και μαθαίνουν όσα μπορούν. Κρατούν μες στις καρδιές τους και ανταποκρίνονται [με τη ζωή τους] στις εντολές της νέας θρησκείας της Άριας υπερηφάνειας και της συμπαντικής αλήθειας όπως την εξέφρασε ο Μάρτυρας Αλφρεντ Ρόζενμπεργκ: “Θα είστε γενναίοι, δεν θα κάνετε κακό. Θα αγαπάτε τον Θεό σε όλα τα ζωντανά πλάσματα, ζώα και φυτά. Θα κρατήσετε το αίμα σας καθαρό…”. Συγκεντρώνονται πότε, πότε, όποτε μπορούν, και διαβάζουν τα έργα του Νίτσε και του Ρόζενμπεργκ και του Φρέμσεν, μα ιδιαίτερα το “Ο αγών μου” του Αδόλφου Χίτλερ. Και σχολιάζουν τα αιώνια λόγια [του]. Θυμούνται και λένε στα παιδιά τους το μήνυμα της ελπίδας, το μυστικό του αήττητου, το κάλεσμα στη δύναμη, μια από τις τελευταίες προτάσεις στο βιβλίο του Φύρερ: “Ένα κράτος που στην εποχή της φυλετικής μίανσης αφοσιώνεται στη φροντίδα των καλυτέρων φυλετικών του στοιχείων, δεν μπορεί παρά μια μέρα να γίνει ο κυρίαρχος της γης”. Εργάζονται. Περιμένουν. Ζουν. Είναι, σ΄ αυτούς τους όλο και πιο σκοτεινούς χρόνους, το αναλλοίωτο στοιχείο “ενάντια στο χρόνο”. Σταδιακά ένας μικρός αριθμός μυημένων αποκτούν πλήρη συνείδηση του εαυτού τους και της σημασίας τους και της αποστολής τους, σαν αυτόν που μου είπε, στις 28 Οκτωβρίου 1953: “Μέχρι το 1945 ήμασταν ένα Κόμμα. Από το 1945 έχουμε γίνει ο πυρήνας μιας μεγάλης νέας πίστης. Ανακαλύψαμε ποιοι είμαστε, και Ποιος είναι ο Φύρερ μας ”.


Για τον Αδόλφο Χίτλερ


“Θέλουμε να ελπίζουμε ότι η μνήμη του ενός - πριν- τον- τελευταίο και πιο ηρωικού από όλους τους άνδρες μας “Ενάντια στο Χρόνο”, του Αδόλφου Χίτλερ, θα επιζήσει, τουλάχιστον στα τραγούδια και τα σύμβολα. Θέλουμε να ελπίζουμε πως οι κύριοι του χρόνου, άνθρωποι του ίδιου αίματος και της ίδιας πίστης μ΄ αυτόν, θα του αποδώσουν τιμές θεού, με τελετές πλήρεις νοημάτων και δυνάμεως, στη δροσερή σκιά των ατελείωτων αναγεννημένων δασών, στις ακτές, ή απάνω στις ανέγγιχτες κορυφές των ορέων, αντικρίζοντας τον ανατέλλοντα ήλιο”.

ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΓΗ - WALTHER DARRE

«Η Φυλετική μείξη, οδηγεί σχεδόν πάντοτε σε ανωμαλία, λόγω του καταστροφικού συνδυασμού ασυμβιβάστων κληρονομικών παραγόντων και της διαλύσεως εξισορροπημένων γονιδιακών ενώσεων». Διαπίστωση της Αμερικανικής Ευγονικής Εταιρείας ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΓΗ - WALTHER DARRE-BLUT_UND_BODEN

Αποικιοκρατία : Η αλήθεια με αποδείξεις και όχι με αντιρατσιστικές υστερίες.

Ένας από τους πολλούς αντιρατσιστικούς μύθους που πλήττουν την εποχή μας, είναι η δικαιολογία ότι οι αφρικανοί έμειναν υποανάπτυκτοι πολιτισμικά και οικονομικά λόγω της αποικιοκρατίας και της σκλαβιάς από τους λευκούς. Άλλη μια ανυπόστατη, αντιεπιστημονική, ασταθής και απαράδεκτη άποψη που μόνο κάποιος διανοητικά καθυστερημένος θα μπορούσε να την υποστηρίξει.
Η πρώτη απόπειρα εξερεύνησης της Αφρικής χρονολογείται το 1436, όταν ο Πορτογάλος Εάννες Μπαλντάγια έφτασε μέχρι το ακρωτήριο Ρίο Ντέκκα Όρο. Το 1441 ο Τριστάου φτάνει μέχρι τη σημερινή Σενεγάλη. Το 1471 ο Ρουίντα Σεκέιρα φτάνει μέχρι το σημερινό Γκαμπόν, ενώ ο Κάου Ντόγκο έφτασε στα 1482 μέχρι τις εκβολές του ποταμού Κόγκο. Στα 1486 ο Βαρθολομαίος Ντιάζ φτάνει σχεδόν μέχρι τη σημερινή πόλη Ντέρμπαν και, τέλος, ο Βάσκο ντα Γκάμα στα 1497 περιπλέει για πρώτη φορά ολόκληρη την Αφρική. Οι αποικίες βέβαια άρχισαν να αποκτούν δομή και να είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμες κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Μέχρι τότε οι λαοί των μαύρων κατοίκων ήταν ελεύθεροι να δημιουργήσουν πολιτισμό, να αναπτύξουν επιστήμες, τέχνες και γράμματα, να κάνουν αλφάβητο και γενικά να προσθέσουν και αυτοί το λιθαράκι τους στον παγκόσμιο πολιτισμό, όπως έκαναν ΟΛΕΣ οι άλλες φυλές του πλανήτη. Δεν χρειάζεται να είναι επιστήμονας ιστορικός κάποιος για να διαπιστώσει ότι η μαύρη φυλή δεν έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα ΤΙΠΟΤΑ από τα παραπάνω…! Όταν οι Αιγύπτιοι χτίζανε πυραμίδες, οι Κινέζοι είχαν αυτοκρατορίες, οι λευκοί επινόησαν και ανέπτυξαν όλες τις επιστήμες, όταν η τέχνη ήταν μορφή έκφρασης των πρώτων πολιτισμών και αργότερα, σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία που αποκτήθηκε, εξελίχθηκε σε γλυπτική, αρχιτεκτονική και γενικά κάθε μορφή ανθρώπινης δημιουργίας, οι απολίτιστοι υπάνθρωποι της Αφρικής στην μόνη τέχνη που ήξεραν να επιδίδονται ήταν ο κανιβαλισμός! Κανένα πολιτιστικό στοιχείο δεν βρήκαν οι πρώτοι λευκοί που έφτασαν στην Αφρική. Αντίθετα, έπρεπε να προσαρμοστούν ώστε να επιβιώσουν από τα ανθρωποφάγα κτήνη που ανακάλυψαν.

Η μαύρη φυλή οφείλει ένα τεράστιο ευχαριστώ στους λευκούς που τους προσέφεραν απλόχερα κάθε κοινωνική και πολιτιστική δομή στις κοινωνίες τους. Κατάργησαν την ανθρωποφαγία (αν και σε κάποιες περιοχές στα τροπικά δάση υπάρχουν ακόμη μαύροι που τρέφονται με ανθρώπινο κρέας), έχτισαν πόλεις, έφτιαξαν δρόμους, τους έμαθαν να καλλιεργούν τη γη και να εκμεταλλεύονται τον ορυκτό πλούτο, τους έμαθαν να γράφουν και να διαβάζουν και γενικά έβαλαν τα θεμέλια στις κοινωνίες τους ώστε να μπορούν να επιβιώσουν πλέον ως ανθρώπινα όντα και όχι σαν ζώα. Η φυλετική κατωτερότητα όμως των μαύρων είναι εμφανής σε κάθε πτυχή του «πολιτισμού» τους. Όταν μετά από μακροχρόνιους πολέμους κατάφεραν να διώξουν τους αποίκους και να πάρουν στα χέρια τους τις δομές που με τόσο κόπο και ιδρώτα δημιούργησαν οι λευκοί μέσα σε λίγα χρόνια, κάτι που οι μαύροι δεν κατάφεραν να κάνουν στους αιώνες που κατοικούσαν στην ίδια ακριβώς περιοχή, επικράτησε το χάος: Εμφύλιοι πόλεμοι, σφαγές άμαχων πληθυσμών, λιμός, αρρώστιες, δυστυχία. Ένα ακόμη δημιούργημα του ανθρώπινου πολιτισμού ισοπεδώθηκε μέσα σε λίγες δεκαετίες από τους μαύρους υπανθρώπους. Χώρες όπως η Νότια Αφρική ήταν ισχυρές σε όλους τους τομείς της οικονομίας κατά την εκμετάλλευσή της από τους λευκούς. Θέλει πραγματικά μεγάλη προσπάθεια η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη της Αφρικής, η Νότια Αφρική, να συρρικνώσει το ΑΕΠ της το 2009 και να οδηγηθεί σε ύφεση μέσα σε μόλις 15 χρόνια διακυβέρνησης από τους μαύρους. Εκτός της άθλιας οικονομικής της κατάστασης, ο Νέλσον Μαντέλα και τα υπόλοιπα μιάσματα που πήραν βιαίως της εξουσία από τους λευκούς, κατάφεραν να φέρουν τη χώρα σε τέτοια δεινή θέση ώστε από διαμάντι της παγκόσμιας οικονομίας να καταντήσει τελευταία σε όλους τους τομείς ανάπτυξης. Με βάση εκτιμήσεις για το 2009, το προσδόκιμο ζωής του συνολικού πληθυσμού είναι τα 48,97 χρόνια (αν και οι λευκοί είχαν αφήσει ένα άρτιο σύστημα υγείας το οποίο κατέρρευσε και αυτό), είναι η πρώτη χώρα σε ποσοστά εγκληματικότητας στον κόσμο, ένας στους 4 κατοίκους είναι φορέας του AIDS, και γενικά το χάος είναι αυτό που χαρακτηρίζει το μετααποικιακό μαρξιστικό καθεστώς του Μαντέλα.

Στις υπόλοιπες χώρες της Αφρικής τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Είναι πραγματικά  απορίας άξιο πώς η πιο εύφορη και πλούσια σε ορυκτό πλούτο ήπειρος της γης λιμοκτονεί από τότε που εκτοπίστηκαν οι λευκοί πληθυσμοί. Ενδεικτικά, η Ζιμπάμπουε μέχρι το 1965 (οπότε και ανεξαρτητοποιήθηκε) ήταν η χώρα με την μεγαλύτερη εξαγωγή φρούτων στην Αφρική. Σήμερα, τα οικονομικά προβλήματα της χώρας είναι εντονότατα, με κυριότερο τον καλπάζοντα πληθωρισμό, ο οποίος είναι και ο υψηλότερος στον κόσμο (11.000%). Νέες προβλέψεις κάνουν λόγο για πληθωρισμό 1,5 εκατομμύριο %. Πώς το εξηγούν αυτό οι αντιρατσιστές; Πήραν τα δέντρα μαζί τους οι λευκοί; Και στον τομέα της υγείας δεν είναι καλύτερα τα πράγματα για τη Ζιμπάμπουε: Σε επιδημία χολέρας, που ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2008 έχασαν τη ζωή τους 3.759 άτομα, σύμφωνα με απολογισμό τον Φεβρουάριο του 2009.

Ο κατάλογος είναι μακρύς και αν πιάσουμε μία-μία όλες τις χώρες της Αφρικής και συγκρίνουμε την κατάσταση που βρίσκονταν ως αποικίες με τη σημερινή, θα οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι οι άποικοι διέδωσαν πολιτισμό και όχι σκλαβιά. Και μάλιστα λογικό είναι σε άτομα που συνηθίζουν να τρώνε άλλους ανθρώπους να εφαρμόσεις σκληρά μέτρα, όπως π.χ. το Απαρτχάιντ, ώστε να τους εκπολιτίσεις.
Είναι λοιπόν εντελώς βλακώδες να καθόμαστε να ακούμε τα αντιραστικά παπαγαλάκια που κατακλύζουν τα ΜΜΕ, την παιδεία και την ελληνική κοινωνία γενικότερα. Οι μαύροι ήταν και συνεχίζουν να είναι  άνθρωποι κατώτερης νοημοσύνης από τους λευκούς (όπως πολλοί γενετιστές έχουν ισχυριστεί) χωρίς καμία κλίση σε κάποιον τομέα της επιστήμης. Και προκαλούμε οποιονδήποτε να καταδείξει την ανακάλυψη ενός μαύρου στην ιατρική, αρχιτεκτονική, φυσική, μαθηματικά, λογοτεχνία ή οποιαδήποτε μορφή επιστημών υπάρχει, και μάλιστα πριν τον 18ο αιώνα, οπότε και αποικήθηκε η Αφρική, για να μην υπάρχει και ο υποτιθέμενος παράγοντας της «καταπίεσης» από τους λευκούς.

“Ρατσισμός”, Φυλετισμός και προπαγάνδα

Όλοι γνωρίζουμε, λίγο έως πολύ, την κλασσική εικόνα του "ρατσιστή", όπως αυτός εμφανίζεται σε αναρίθμητες ταινίες και ντοκιμαντέρ σχετικά, κυρίως, με την Κου Κλουξ Κλαν. Φλεγόμενοι σταυροί και μαύροι εκδουλευμένοι ή κρεμασμένοι. Στα χωράφια μια σαφής χρωματική αντίθεση μεταξύ του λευκού βαμβακιού και των μαύρων σκλάβων. Άσπρες κουκούλες και η καλύβα του μπάρμπα-Θωμά να φλέγεται. Αυτά όλοι τα έχουν δει σε ταινίες του Χόλιγουντ. Λίγοι, όμως, έως ελάχιστοι γνωρίζουν πως αυτές οι εικόνες ουδεμία σχέση έχουν με οποιαδήποτε μορφή πραγματικού φυλετισμού. Ακόμα και το Εθνικοσοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Γερμανίας (NSDAP), το απόλυτο "κακό", όπως προπαγανδίζουν, μέσω τηλεοράσεων και τύπου, οι εκπρόσωποι της δημοκρατίας, είχε καταδικάσει τις εν λόγω εικόνες, όχι για λόγους μικροπολιτικής, αλλά λόγω βαθέους ιδεολογικού και φιλοσοφικού χάσματος που χώριζε αυτές τις εικόνες με την Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία. Ίσως σε κάποιους αυτό να φαντάζει παράδοξο. Λογικό είναι, αφού το βάρος της μαύρης μεταπολεμικής προπαγάνδας των νικητών του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου είναι πραγματικά μεγάλο. Ίσως να το βρουν παράδοξο και μερικοί επίδοξοι "εθνικοσοσιαλιστές", όψιμοι "υπερεπαναστάτες". Καλύτερα, για να διαφανεί πλήρως η άγνοια ή η ιδιοτέλεια τους. Στη συνέχεια θα παρατεθούν αποσπάσματα, φωτογραφίες και ιστορικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο φυλετισμός του Γ' Ράιχ δεν είχε, ούτε θα μπορούσε να έχει ουδεμία σχέση με τον, Χολιγουντιανής παραγωγής, "ρατσισμό".

"Άρθρο 4ο: Δεν μπορούν να είναι Γερμανοί πολίτες παρά μόνον όσοι αποτελούν μέρος του Γερμανικού Λαού. Και δεν μπορούν να θεωρούνται ως αποτελούντες μέρος του Γερμανικού Λαού παρά μόνο όσοι έχουν γερμανικό αίμα"

Θα ξεκινήσουμε παραθέτοντας μερικά άρθρα του επισήμου προγράμματος του NSDAP, όπως αυτό ψηφίστηκε στις 25 Φεβρουαρίου του 1920 και ίσχυσε μέχρι την πτώση του Γ' Ράιχ. Το πρόγραμμα αυτό εφαρμόστηκε στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, με λάθη, σε κάποιες στιγμές, αλλά χωρίς παρεκκλίσεις. Ξεκινάμε με το άρθρο 4, το οποίο δείχνει ότι η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία ήταν υπέρ του δικαίου του Αίματος, έναντι του δικαίου του εδάφους, σχετικά με την πολιτογράφηση. Το δίκαιο του Αίματος καθιστά κάποιον πολίτη ενός κράτους αν και μόνο αν αυτός έχει κοινή καταγωγή με τους υπόλοιπους πολίτες αυτού του κράτους. Το δίκαιο του Αίματος εφαρμόζεται ακόμα σε μεγάλο μέρος της Ευρωπαϊκής Ηπείρου και οι μόνες φωνές που του εναντιώνονται είναι οι φωνές της παγκοσμιοποίησης.

"Άρθρο 8: Κάθε νέα μετανάστευση μη Γερμανών στη χώρα, πρέπει να απαγορευθεί. Απαιτούμε, όλοι οι μη Γερμανοί που έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία από τις 2 Αυγούστου του 1914 να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν αμέσως το Ράιχ."

Τέλη Ιουλίου του 1914 οι φλόγες του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου τυλίγουν την Ευρώπη και προκαλούν σοβαρές μεταβολές στο χάρτη της, καθώς αυτοκρατορίες καταρρέουν και νέα κράτη εμφανίζονται στο προσκήνιο. Πολλοί μελετητές, μάλιστα, τοποθετούν τα αίτια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου στο καλοκαίρι του 1914. Το ζήτημα, όμως, που απασχολεί στην προκειμένη περίπτωση την αναζήτηση μας είναι το άρθρο 8 του επίσημου προγράμματος του NSDAP, το οποίο ρητά αναφέρει ότι όσοι ξένοι ζουν σε Γερμανικό έδαφος από πριν την κήρυξη του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου είναι ελεύθεροι να συνεχίσουν απρόσκοπτα τη διαμονή τους, με κανόνες που θα εξηγήσουμε παρακάτω. Οι λόγοι για την εν λόγω πολιτική εδράζονται, όχι μόνο στο φυλετικό επίπεδο, αυτό άλλωστε θα καλυφθεί από την νομοθεσία που διέπει την διαμονή των ξένων, αλλά και σε καθαρά εργασιακούς λόγους, αφού η Γερμανία εκείνη την περίοδο γνώριζε εξαιρετικά μεγάλους δείκτες ανεργίας και η οικονομική κρίση του 1929 δεν είχε αρχίσει καν να διαφαίνεται στον ορίζοντα. Η εφαρμογή αυτού του άρθρου σε συνδυασμό, φυσικά, με την αναπτυξιακή πολιτική του Γ' Ράιχ είχε ως αποτέλεσμα την ριζική και άμεση καταπολέμηση της ανεργίας, πριν ακόμα ξεσπάσει ο πόλεμος.

Αυτό το άρθρο και η αντίστοιχη νομοθεσία, η οποία το πραγμάτωσε, δείχνουν το πρώτο ιδεολογικό χάσμα μεταξύ φυλετισμού και χολιγουντιανού "ρατσισμού". Η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, σε αντίθεση με τις νότιες Αμερικανικές επαρχίες, απέλασε και δεν εκδούλευσε τους ξένους. Προτίμησε να δώσει δουλειά στους Γερμανούς εργάτες και να αφήσει τους ξένους να αναζητήσουν την τύχη τους ελεύθερα στις χώρες προέλευσης τους. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι σε όσους ζούσαν για καιρό στην Γερμανία, τους επιτράπηκε να μείνουν.

Τι όριζε, όμως, η νομοθεσία που προαναφέραμε σχετικά με την διαμονή των ξένων στην Γερμανία; Πρώτον απ' όλα όριζε ότι μόνο Γερμανοί πολίτες θα μπορούσαν να αναλάβουν δημόσια αξιώματα, διασφαλίζοντας ότι κανείς και τίποτα εντός του κρατικού μηχανισμού δεν θα ενδιαφέρεται για συμφέροντα τρίτων, χωρών ή μη. Δεύτερον περιόριζε την απονομή πολιτικών δικαιωμάτων στους Γερμανούς πολίτες, δηλαδή στους Γερμανούς στο αίμα, που, επιπροσθέτως, έχουν προσφέρει έστω τα ελάχιστα στην Κοινωνία και την Πατρίδα τους, διασφαλίζοντας έτσι ότι μόνο ο γηγενής πληθυσμός θα έχει λόγο στην λήψη αποφάσεων, που αφορούν την χώρα. Τρίτον, και "ρατσιστικότερον" απαγόρευσε ρητά την φυλετική επιμιξία, γεγονός που ναι μεν είναι φυλετιστικό, όμως αποτελεί και έναν σαφή Ιδεολογικό διαχωριστικό τοίχο μεταξύ του φυλετιστή και του δουλοκτήτη που βιάζει την μαύρη που έχει στην δούλεψη του.

"Μια και μόνη επιτυχία αξίζει να αναγνωριστεί στους αποικιστές: Όπου και εάν πήγαν, κατάφεραν να εγείρουν το μίσος, ένα μίσος που ωθεί τους λαούς αυτούς σε αφύπνιση από τη νάρκη τους, να εγερθούν και να μας εκδιώξουν."
Adolf Hitler - "Η πολιτική μου διαθήκη"

Μια από τις μεγαλύτερες ιστορικές αδικίες είναι η λήθη ή μάλλον καλύτερα η σκόπιμη απόκρυψη των αιτιών και των πηγών του "ρατσισμού", όπως αυτός προλέχθηκε. Συνηθίζεται δε να αποδίδονται ιστορικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά των νικητών του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου στους ηττημένους, με σκοπό την αγιοποίηση των πρώτων και την δαιμονοποίηση των δεύτερων. Η κύρια πηγή που τροφοδοτούσε τα σκλαβοπάζαρα της Αμερικής ήταν οι γαλλικές και αγγλικές αποικίες. Υπήρχαν βέβαια και γερμανικές, προεθνικοσοσιαλιστικές προφανώς, αποικίες οι οποίες όμως ήταν μια σταγόνα στον ωκεανό, εμπρός στην Βρεταννική Αυτοκρατορία. Αυτό βέβαια και παρά το γεγονός ότι η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία τάχθηκε ευθύς εξαρχής εναντίον της αποικιοκρατίας έκανε τον Αδόλφο Χίτλερ να χρησιμοποιήσει την έκφραση "να μας εκδιώξουν", πιθανώς αναφερόμενος και στον σύμμαχο- βαρίδι, την Ιταλία, την οποία κατακεραυνώνει σχετικά με την αποικιακή πολιτική της, στην πολιτική του διαθήκη.
"Αφού ο αποικισμός δεν είναι μια δραστηριότητα που αρμόζει σε Γερμανούς, η Γερμανία δεν θα έπρεπε να συμπράξει σε κοινό μέτωπο με έθνη που ακολουθούν αποικιακή πολιτική και πάντοτε οφείλει να απέχει από την προάσπιση των αποικιστικών φιλοδοξιών τους."
Adolf Hitler - "Η πολιτική μου διαθήκη"

Ποια ήταν όμως η αιτία που οδήγησε τις αποικίες να γίνουν "ορυχεία" σκλάβων; Μα, φυσικά, η ιδέα πως όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται που είναι στον ιδεολογικό πυρήνα των υλιστικών κρατών, όπως τα καπιταλιστικά και τα κομμουνιστικά, στους δύο συμμάχους δηλαδή του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, οι οποίοι απεμπόλησαν την δουλεία, μόνο όταν οι οικονομικές συνθήκες ανέδειξαν την κακοπληρωμένη εργασία, ως πιο προσοδοφόρα. Αυτό, βέβαια, που μονίμως αποκρύπτεται, σε σχέση με το εμπόριο δούλων, είναι η πραγματική εθνικότητα των δουλεμπόρων και το γεγονός ότι οι πρώτοι που πωλούσαν μαύρους σκλάβους ήταν οι μαύροι φύλαρχοι, άλλων φυλών. Κάπως έτσι η ανθρώπινη ζωή έγινε άλλο ένα εμπόρευμα θυσιασμένο στο βωμό του χρήματος και το ηρωικό πνεύμα του πολεμιστή- κατακτητή έγινε ένας νωθρός, πλιατσικολόγος, μεταπράτης ψυχών που, από πολεμικής απόψεως, έχανε μάχες ακόμα και από ιθαγενείς με τόξα, πόσο μάλλον από έναν κανονικό στρατό.

"Η υπερηφάνεια για την δική μας Φυλή, χωρίς να υποτιμούμε ή να περιφρονούμε οιαδήποτε άλλη Φυλή, αποτελεί ένα ορθό και υγιές από κάθε άποψη συναίσθημα."
Adolf Hitler - "Η πολιτική μου διαθήκη"

Κάπως έτσι οι δουλοκτήτες και οι δουλέμποροι γίνανε "αντιρατσιστές" και οι αντιαποικιοκράτες μετατράπηκαν στο "απόλυτο κακό". Βέβαια δεν είναι η μόνη περίπτωση που εγκλήματα των νικητών και των ιδεολογικών τους απογόνων φορτώνονται στους ηττημένους. Αυτό συμβαίνει και σήμερα με την Μέρκελ να παρουσιάζεται ως "ναζί", με την νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να παρουσιάζεται ως "ναζί", οι αντιναζί γίνονται ναζί κατά το δοκούν, ακόμα και με τους Εβραίους να παρουσιάζονται ως "ναζί". Φυσικά όλα αυτά γίνονται από ανθρώπους ιδιοτελείς, που έχουν πλήρη ιδεολογικά και ηθικά μεσάνυχτα και έναν σαφή σκοπό να διέπει τις πράξεις τους: την εξυπηρέτηση συμφερόντων.

"Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να επαναλαμβάνουμε, με επιμονή και πειθώ, ότι ο Γερμανικός φυλετισμός δεν αξιολογεί, ούτε απαξιώνει τις άλλες φυλετικές ομάδες... Παρά μόνον αναγνωρίζει, επιστημονικά, ότι υπάρχουν διαφορές."
Dr. Walter Gross - Επικεφαλής του Τμήματος Φυλετικής πολιτικής του NSDAP

Σ' ένα άρθρο περί της φυλετικής πολιτικής του Γ' Ράιχ, δεν θα μπορούσαν, φυσικά, να λείπουν οι Εβραίοι, θα ήταν λειψό, πραγματικά, ένα τέτοιο άρθρο χωρίς αυτούς. Βέβαια, για να είναι κάποιος δίκαιος, επί του θέματος, οφείλει, φυσικά, να δει και την προϊστορία του. Επειδή, προφανώς, το ζήτημα αυτό καθ' αυτό είναι τεράστιο θα παρατεθούν κάπως τηλεγραφικά κάποιες σκέψεις και θα παρατεθεί κατάλληλη βιβλιογραφία και παραπομπές σε έγκυρες ιστοσελίδες.

"Ο εθνικοσοσιαλιστικός φυλετισμός ήταν πιστός στην γερμανική Φυλή και σεβόταν απολύτως τις άλλες Φυλές. Και στο σημείο αυτό έρχεται η φωνή: "Και τότε γιατί ο αντιεβραϊκός φυλετισμός;" Και μπορεί κανείς να απαντήσει: "Και τότε γιατί ο εβραϊκός αντιχριστιανικός φυλετισμός;"."
Leon Degrelle - "Η ιστορία των Waffen SS"

Το παραπάνω απόσπασμα, από το βιβλίου του Βαλλόνου Λέον Ντεγκρέλ, φανερώνει τον λόγο, για τον οποίο υπήρξε αυτή η διαφορά πολιτικής, όσον αφορά τους Εβραίους. Οι λόγοι αυτοί ήταν ότι οι Γερμανοί πολίτες τον καιρό της μεγάλης δυστυχίας τους είδαν ως κύριους υπεύθυνους τους Εβραίους, που συνολικά ευημερούσαν, έχοντας θώκους κυβερνητικούς και δημοσιογραφικούς, με τον ένα θώκο να "λιβανίζει" τον άλλο. Οι λόγοι αυτοί καθώς και πολλοί άλλοι μπορούν να βρεθούν στο, γενικότερης φύσεως, βιβλίο του Εβραίου Bernand Lazare με τον τίτλο "Αντιεβραϊσμός", καθώς και σε άλλα βιβλία που καταδεικνύουν την σιωνιστική επιρροή στο βάθος των αιώνων, ακόμα μέχρι και σήμερα. Όπως αναφέρεται και σε απόρρητο έγγραφο του προκατόχου του Χίτλερ, dr. Heinrich Bruning, και μας αποκαλύπτει σε βιβλίο του ο έγκριτος Ιστορικός David Irwing, στην εποχή της μεγάλης ύφεσης υπήρχε μόνο μία γερμανική τράπεζα που δεν ελεγχόταν από Εβραίους και τα στοιχεία για την ανεξέλεγκτη διαφθορά τους έμεναν απόρρητα λόγω φόβου "πρόκλησης αντισημιτικών ταραχών".

Υπάρχουν, όμως, ακόμα και σε αυτό ιστορικά στοιχεία, τα οποία έχουν σκοπίμως αποκρυφτεί από τον κόσμο, με φανερό σκοπό την χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Το πρώτο από αυτά είναι τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής που αποδεικνύουν πως πρώτη η Ιουδαία κήρυξε τον πόλεμο στην Γερμανία και όχι το αντίθετο. Αυτό έγινε πριν από οτιδήποτε μπορούσε να χαρακτηριστεί ως casus belli. Έγινε, παραδείγματος χάριν, πολύ πριν την περίφημη "Νύχτα των Κρυστάλλων". Το δεύτερο είναι ότι υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο για άμεση απέλαση των Εβραίων και για την δημιουργία κράτους του Ισραήλ στη Μαδαγασκάρη ή οπουδήποτε αλλού, πλην φυσικά της Παλαιστίνης. Το σχέδιο αυτό απερρίφθη από τους σιωνιστές, γιατί για αυτούς μόνο η Παλαιστίνη ήταν αποδεκτή λύση. Το τρίτο είναι το έργο των ιστορικών του αναθεωρητισμού, η αλήθεια του οποίου αποδεικνύεται όχι μόνο από τα αδιάσειστα στοιχεία, αλλά και από το γεγονός ότι η μόνη "επιχειρηματολογία" εναντίον τους είναι οι ύβρεις και τα σκοταδιστικά νομοθετήματα, που απαγορεύουν ακόμα και την ιστορική έρευνα, επί του ζητήματος.

"Ωστόσο αυτό που πρέπει να τονιστεί στον Εθνικοσοσιαλισμό είναι ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φυλής ή πολιτισμού, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον δέοντα σεβασμό. Πράττοντας το αντίθετο είναι σε ευθεία αντίθεση με την ηθική του Εθνικοσοσιαλισμού, ο οποίος βασίζεται στην έννοια της Τιμής."
Rudolf Hess- "Τι είναι Εθνικοσοσιαλισμός"

Οι πραγματικοί ιδεολογικοί, και όχι μόνο, απόγονοι αυτών που απεικονίζονται στις πάσης φύσεως "αντιρατσιστικές" ταινίες ως "ρατσιστές", είναι ακριβώς αυτοί που φτιάχνουν αυτές τις ταινίες και τα αφεντικά τους. Αυτοί που θέλουν να απαλείψουν από προσώπου γης τις διαφορετικές φυλές και τους διαφορετικούς πολιτισμούς. Αυτοί που θέλουν να αντικαταστήσουν την δημιουργία της Φύσης με μια άφυλη κοινωνία μιγάδων, από έναν κόσμο άβουλων εργατών- καταναλωτών. Η φυλετική θεώρηση βρίσκεται αντιδιαμετρικά τους και δηλώνει σαφώς υπέρ του φυλετικού διαχωρισμού και της φυλετικής καθαρότητας, όμως δηλώνει κατά της επιμειξίας και της εκμετάλλευσης. Στην περίπτωση της σημερινής Ελλάδας ένας φυλετιστής σαφώς δηλώνει ενάντιος της λαθρομετανάστευσης, όπως και αντίθετος με και με "φραουλοχώραφα". Η θέση ενός φυλετιστή (συνεπώς εθνικιστή και αναγκαστικώς σοσιαλιστή) είναι υπέρ του "κάθε λαός στον τόπο του και με τον πολιτισμό του".

"Ενώ οι λαοί μας της Ευρώπης, προς μεγάλη δόξα και τιμή του Υψίστου, έχουν διαποτισθεί από μια φυσική και ηθική λέπρα, οι σεβάσμιοι ιεραπόστολοι ξεχύνονται στην Κεντρική Αφρική και εγκαθιδρύουν αποστολές για τους νέγρους, σε τέτοιο βαθμό ώστε ο "υπέροχος πολιτισμός" μας να μεταβάλλει αυτούς τους υγιείς ανθρώπους, έστω και πρωτόγονους και καθυστερημένους, σε μια φάρα μπάσταρδων τεμπέληδων"
Adolf Hilter - "Ο Αγών Μου"

Βιβλιογραφία:
Δεύτερη Αναφορά Λόχτερ
Bernarnd Lazare - Αντιεβραϊσμός
Σίτσα Καραϊσκάκη - Εβραίοι και Κομμουνισμός
David Irwing - Ο Πόλεμος Του Χίτλερ

Η αξία του Φυλετισμού

«το ελληνικόν εόν όμαιμόν τε και ομόγλωσσον και θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα» (Ηρόδοτος, Ουρανία 144).

 Ο πρώτος ορισμός του Έθνους από τον Ηρόδοτο είναι και αξεπέραστος έως τώρα. Θέτει σε πρώτη προτεραιότητα το όμαιμον γιατί σημασία δεν έχουν μόνο τα γραφόμενα, αλλά και η σειρά τους, ιδιαιτέρως αν μιλάμε για κάποιον όπως ο Ηρόδοτος. Έτσι και για μας η Φυλή αποτελεί το πρώτιστο, προς διαφύλαξη αγαθό. Η Φυλή με την έννοια της, έστω και μακρινής, συγγένειας αποτελεί τον πρώτο και ισχυρότερο συνεκτικό δεσμό της κοινωνίας, την προϋπόθεση για πραγματική ευημερία και ανάπτυξη, όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά και του πολιτισμού. Το πραγματικά επικίνδυνο αυτές τις ημέρες είναι η προσπάθεια αναδιάταξης των εννοιών, από τους αποδομητές της κοινωνίας μας, σε μια προσπάθεια να χαθεί το πραγματικά σημαντικό σε αυτό τον ορισμό που είναι ακριβώς η σειρά με την οποία κατατάσσονται οι συνεκτικοί δεσμοί του Έθνους. Αυτό αποτελεί ένα ζήτημα διαφωνίας ανάμεσα στους πραγματικούς εθνικιστές και τους διάφορους ακροδεξιούς φελλούς. Κάπως έτσι φτάσαμε στην φρικαλέα περίσταση, από βήματος βουλής να λέγεται ότι “ Έλληνες είναι όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας”, γεγονός που ως μόνο συμπέρασμα μπορεί να έχει είναι ότι αυτός που το είπε, σύμφωνα πάντα με τον ορισμό που έδωσε ο ίδιος, οφείλει να αποβληθεί από το Έθνος άμεσα, εφόσον παράφρασε με τέτοιο βάναυσο και διεθνιστικό τρόπο, τον πλέον φυλετιστή Ισοκράτη, του “τους βαρβάρους ειλωτεύειν”. Κάποιοι άλλοι θεωρούν την θρησκεία ως ενδεικτικό εθνικότητας, με αποτέλεσμα αντίπαλες θρησκευτικές ομάδες να λεξιμαχούν σχετικά με το ποιος είναι Έλληνας και ποιος όχι, ενώ και των δύο οι απόψεις είναι αρκούντως μη Ελληνικές. Αυτά παρότι φαντάζουν προφανώς αστεία, στον μη υποψιασμένο, ο αναγνώστης που έχει παρακολουθήσει, έστω και ελάχιστα, την επικαιρότητα γνωρίζει ότι είναι δυστυχώς αληθινά. Η αλήθεια είναι ότι ο Ηρόδοτος έθεσε σε πρώτη προτεραιότητα το Αίμα γιατί είναι αυτό που συνεπάγεται όλα τα υπόλοιπα του ορισμού, χωρίς τα υπόλοιπα να συνεπάγονται αυτό, και ταυτοχρόνως είναι το μόνο που δεν μπορεί να αντικατασταθεί αν οι συνθήκες της ζωής και της κοινωνίας προκαλέσουν την αλλαγή του.

Το Αίμα, ορθώς, αποτέλεσε πρώτιστο παράγοντα στον ορισμό του Έθνους από τον Ηρόδοτο, γιατί μέσω αυτού και μόνο αυτού επάγονται και συνεπάγονται τα άλλα συστατικά του ορισμού, όπως οι κοινές παραδόσεις, η κοινή γλώσσα και η κοινή θρησκεία. Η αντίθετη συνεπαγωγή δεν ισχύει για να καταστήσει τις έννοιες ισοδύναμες, γεγονός που καταδεικνύει που ακριβώς στοχεύουν οι υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης. Οι Φυλετικές κοινότητες από την αρχή της σύστασης τους δημιούργησαν μία γλώσσα κοινή που αντικατόπτριζε ανά πάσα στιγμή την Φυλετική Ψυχή τους, μέση της μορφής της, του συντακτικού της και του λεξιλογίου της. Η κοινή ζωή της κοινότητας, η ευλογημένη από το πρωταρχικό συνεκτικό δεσμό του Αίματος, ανέπτυξε τα ήθη, τα έθιμα που αποτελούν την ανάπτυξη της συνήθειας σε μια κοινή ζωή. Οι κοινές ανησυχίες, μεταφυσικές και μη, των ανθρώπων της κοινότητας, τα ήθη τους, αλλά και η ίδια η Φύση που τους περιέβαλε σχημάτισαν τα αξιακά συστήματα τους που οδήγησαν στην Θρησκεία τους, η οποία, λόγω του ότι οι λόγοι δημιουργίας της ήταν κοινοί, ήταν και αυτή ίδια για όλους και με την σειρά της δημιούργησε νέα ή ανέλιξε τα παλαιά έθιμα σε τελετουργικά της. Σκεπτόμενοι αντίθετα θα βρούμε πολλά λογικά σφάλματα, αφού οι αντίθετες συνεπαγωγές, όπως είπαμε, δεν ισχύουν. Το γίγνεσθαι της Ιστορίας ανάγκασε πολλούς αδερφούς μας που βρίσκονται εκτός Ελλάδος να αλλάξουν γλώσσα, ενώ σε άλλους τους ανάγκασε να αλλάξουν κάποια από τα ήθη και τα έθιμα τους, όμως είναι απολύτως αληθές ότι αυτοί, λόγω Αίματος και μόνο, μπορούν, όταν έρθει η ώρα, να υιοθετήσουν τα υπόλοιπα σημεία του ορισμού, που έτσι και αλλιώς τους είναι οικεία, αφού πηγάζουν μέσα από την Φυλετική Ψυχή. Ακόμα και αν μια νέα Θρησκεία μπει στην ζωή της Λαϊκής Κοινότητας θα πρέπει εν τέλει να προσαρμοστεί στην Φυλή στην οποία απευθύνεται. Αυτό έγινε και στον Χριστιανισμό στην Ελλάδα, ο οποίος ερχόμενος στην Ελλάδα προσαρμόστηκε για να αντικατοπτρίζει τον Λαό. Έτσι είδαμε, εμφανώς, κάποια σημεία του δόγματος να καθίστανται “ανενεργά”, ενώ αντιθέτως κάποια άλλα σημεία γράφτηκαν στην πορεία, για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Κάπως έτσι ένα πολύ συγκεκριμένο δόγμα, όπως ο Χριστιανισμός, διαιρέθηκε σε διάφορες εκκλησίες και διαφορές μπορούν να βρεθούν ακόμα και σε εκκλησίες ομόδοξες. Ενδεικτικό αυτού που λέμε είναι ότι ενώ οι Αβρααμικές θρησκείες επικρατούν σε όλη σχεδόν την υφήλιο, ο σχετικός χάρτης θρησκειών, ομοιάζει σε πολλά σημεία με τον φυλετικό χάρτη, με τον Χριστιανισμό να βρίσκεται κατά κόρον στις περιοχές των Λευκών, το Ισλαμ να επικρατεί κυρίως στην μαύρη και την σημιτική φυλή και τον Ιουδαϊσμό να βρίσκεται περιορισμένο στους Εβραίους. 

Οι Έλληνες ανήκουν στην Λευκή Άρια Φυλή, της οποίας αποτέλεσαν το πιο λαμπρό παράδειγμα πολιτισμού. Αποτελούνται από συγκεκριμένα υποφύλα, όπως είναι οι Αχαιοί, οι Δωριείς, οι Δαναοί, οι Αιολείς, οι Μινωίτες, τα οποία αποτέλεσαν τον πυρήνα των πόλεων – κρατών και που γνώριζαν και αναγνώριζαν την κοινή τους καταγωγή, αυτοαποκαλούμενοι Έλληνες. Η φυλετική συνέχεια των σημερινών Ελλήνων από τους Αρχαίους δεν είναι κάτι που βεβαιώνεται μόνο από τις ανθρωπολογικές και γενετικές μελέτες. Αυτές είναι δεδομένες και τα αποτελέσματα τους αδιαμφισβήτητα. Όμως η φυλετική συνέχεια δεν φαίνεται μόνο από τα παραπάνω, αλλά και από τα παράγωγα της, δηλαδή την λαογραφία, την γλώσσα, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο έχει “στραφεί” η Ελληνική Ορθοδοξία. Δεν ανάγκασε κανείς τους σύγχρονους προγόνους μας να υιοθετήσουν ήθη και έθιμα της αρχαιότητας και να τα προσαρμόσουν στον νέο τρόπο ζωής τους. Αυτό γίνεται εμφανές ιδιαιτέρως στην επαρχία, όπου ο αστικός τρόπος ζωής δεν έχει απαλλοτριώσει τον άνθρωπο. Οι Έλληνες μέσω των αποικιών τους, αλλά και άλλων μετακινήσεων, όπως η κάθοδος των Δωριέων συνδέονται άρρηκτα με τον Λευκό Ευρωπαίο Αδερφό. Η σύνδεση αυτή γίνεται εμφανής με μια απλή ματιά στις θρησκείες των Ευρωπαϊκών Λαών, όπως και στην συνάφεια ηθών και εθίμων. Ενδεικτικά θα αναφέρω την πίστη των Βίκινγκς, αλλά και των υπολοίπων λαών της Ευρώπης για εκ των προτέρων καταγραφή της μοίρας, του πεπρωμένου, ρήση και πίστη που εμφανίζεται και στον Σωκράτη, τον Ηρόδοτο, τον Αισχύλο, τον Όμηρο, αλλά και σε άλλους. Αυτό αποτελεί μια συνάφεια, η οποία έχει σαφείς και προφανείς αντανακλάσεις στην κοσμοθέαση, στον τρόπο ζωής του εκάστοτε Λαού. Η ίδια ρήση εμφανίστηκε ως παροιμία και στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που για αιώνες αποτέλεσε μια καθαρά Άρια Αυτοκρατορία, της οποίας η φυλετική βάση και αριστοκρατία, ήταν η Ελλάδα και το Ελληνικό υποφύλο της Άριας Φυλής. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που αυτή εμφανίστηκε στην περιοχή που βρισκόντουσαν πολλές και σημαντικές Ελληνικές αποικίες.

Η φυλετική καθαρότητα δεν αποτελεί κάποιου είδους φετίχ μας, ούτε κάποιο φιλολογικό ενδιαφέρον που θέλουμε λόγω συντηρητισμού και φοβίας να διατηρήσουμε. Η Φύση δημιούργησε τις ανθρώπινες φυλές διαφορετικές και τις έβαλε σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές με προφανή σκοπό να ευημερήσουν σύμφωνα με τις ξεχωριστές και διαφορετικές βιολογικές ικανότητες. Εμείς σε αντίθεση με κάποιους “οικολόγους” δεν φροντίζουμε μόνο για την διατήρηση κάποιου υποείδους χελώνας, αλλά και για την διατήρηση των φυλών του ανθρώπινου είδους. Αυτός είναι και ο σκοπός της προσπάθειας διάδοσης του φυλετισμού, της έμφυτης προδιάθεσης μας, την οποία προσπαθούν να σπιλώσουν οι σωβινιστές και να αφαιρέσουν οι αντιρατσιστές. Αυτοί είναι που τρέφουν το πραγματικό μίσος, εμείς αντιθέτως πορευόμαστε από αγάπη και μόνο, αγάπη πρωτίστως για την Φυλή μας και την Φυσική δημιουργία. Η φυλετική καθαρότητα και συνεπαγωγικά η παρουσία του ισχυρότερου συνεκτικού δεσμού στην κοινωνία είναι η πρώτη προϋπόθεση για ανάπτυξη πραγματικού, και όχι εφήμερου, πολιτισμού. Στην Ιστορία της Ευρώπης δύο πολύ σημαντικά παραδείγματα όταν η Φυλή, ως πρώτιστος συνεκτικός δεσμός της κοινωνίας, αντικαταστάθηκε με οτιδήποτε άλλο. Και στις δύο περιπτώσεις, της Ρώμης και του Βυζαντίου δηλαδή, η παρακμή προχώρησε με γρήγορους ρυθμούς, όταν η κοινή θρησκεία αντικατέστησε την κοινή φυλή. Αυτός είναι και στόχος των παγκοσμιοποιητών σήμερα, για αυτό και βλέπουμε το ένα τους χέρι να ταρακουνά χώρες με σκοπό την δημιουργία μεταναστευτικών ρευμάτων και άλλο χέρι τους να ανοίγει τις κερκόπορτες στις χώρες- στόχους. Ο σκοπός είναι ο εκφυλισμός και η εν τέλει διάλυση των ανθρώπινων φυλών και η σύσταση μιας και μόνης “φυλής”- σούπας, η οποία δεν θα είναι ικανή ούτε για πολιτισμό, ούτε για αντίδραση στα σχέδια του κιληδωτή, μιας “φυλής” που στην ουσία θα είναι απλά και μόνο μια αγέλη καταναλωτών και εργατών, όπως ακριβώς το ονειρευόντουσαν από κοινού κομμουνιστές και καπιταλιστές. Εκεί στεκόμαστε εμείς, φρουροί του πραγματικού Έθνους και αποδομητές του Έθνους που ονειρεύονται οι πάσης φύσεως αιώνιοι ψεύτες, οι διεθνείς τοκογλύφοι και τα εκάστοτε τσιράκια τους. Οι πραγματικοί εχθροί του καπιταλισμού, αυτοί που αντιπαλευόμαστε και τον σκοπό και τα μέσα του.

“Ωστόσο, αυτό που πρέπει να τονιστεί στον Εθνικοσοσιαλισμό είναι ότι κάθε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φυλής ή πολιτισμού, πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον δέοντα σεβασμό. Πράττοντας το αντίθετο είναι σε ευθεία αντίθεση με την ηθική του Εθνικοσοσιαλισμού, ο οποίος βασίζεται στην έννοια της Τιμής.”

Rudolf Hess

“Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να νιώσω τον εαυτό μου άτομο. Από άνθρωπος μιας τάξης με ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών. Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος.”

Ίων Δραγούμης

Βασικός πυλώνας της Ιδεολογίας μας πέρα από το Αίμα, είναι η Τιμή και η Αυτοβελτίωση, η προσπάθεια για θέωση της ίδιας μας της Φύσης. Θα ήταν βλάσφημο εκ μέρους μας, εκ μέρους των Πραγματικών Εθνικιστών να διαλέξουμε οποιονδήποτε δρόμο πέρα από τον πιο δυσβάσταχτο, τον πιο ανηφορικό, τον πιο δύσκολο. Είναι εύκολο να αρνηθεί κανείς το κάλεσμα του Αίματος, ιδιαίτερα όταν αυτό είναι βαρύ, όπως το Ελληνικό. Είναι εύκολο να επικαλείται την δική του ψευδεπίγραφη ελευθερία για παρακμή. Είναι εύκολο να απαρνείται τις λαμπρές ψυχές που πάλλονται μέσα στο ίδιο του το Αίμα. Εμείς από την πλευρά μας ακούμε μέσα μας να δονείται η θυσία του Λεωνίδα, να πάλλεται το πνεύμα του Πλάτωνα, να διαφαίνεται η γενναιότητα του Κολοκοτρώνη. Επιλέγουμε να ακολουθήσουμε αυτό το κάλεσμα, να προσπαθήσουμε να φανούμε αντάξιοι του και να παραδώσουμε στο γόνο μας την φοβερή εντολή να μας ξεπεράσει. Ζήτω Η Νίκη!

Ελλάς και Αδόλφος Χίτλερ

«…Πρέπει να διαφυλάξουμε σ’ όλη του την ομορφιά το Ελληνικό Ιδεώδες του πολιτισμού.»

«…Αν μας ρωτήσει κανείς για τους προγόνους μας πρέπει να τον παραπέμπουμε πάντοτε στους Έλληνες».

Στην εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» δημοσιεύθηκαν στο παρελθόν αποσπάσματα από τις «Μυστικές συνομιλίες του Αδόλφου Χίτλερ», αποσπάσματα τα οποία επιμελήθηκε ο γνωστός καθηγητής κ. Ενεπεκίδης. Προφανώς τα αποσπάσματα αυτά είναι από το βιβλίο του Ράουσνιγκ «Ο ΧΙΤΛΕΡ ΜΟΥ ΕΙΠΕ». Από τα αποσπάσματα αυτά προκύπτει ότι ο Χίτλερ δεν έτρεφε καμμία εκτίμηση τους κύκλους των Γερμανών εθνικιστών, που πίστευαν ότι τα πάντα προέρχονται από την Γερμανία. Αντίθετα πίστευε ότι τα πάντα προέρχονται από την Ελλάδα. Από το κείμενο που δημοσίευσε η Καθημερινή και τα παρακάτω αποσπάσματα από τις «Μυστικές συνομιλίες του Αδόλφου Χίτλερ»:
«…Οι ανθρωπολόγοι βρίσκουν κάπου κανένα κρανίο κι έπειτα ακούμε παντού να λένε: να, αυτή τη φάτσα είχαν οι πρόγονοί μας! Ποιος ξέρει αν ο άνθρωπος του Νεάτερνταλ δεν ήταν πίθηκος. Πάντως οι πρόγονοί μας δεν ζούσαν στην παραπάνω περιοχή την εποχή εκείνη!
Η χώρα μας ήταν τότε γουρουνότοπος απ’ τον οποίο το πολύ πολύ να πέρασαν.
Αν μας ρωτήσει κανείς για τους προγόνους μας πρέπει να τον παραπέμπουμε πάντοτε στους Έλληνες».

18.1.1942
«…Αν προσέξουμε τους Έλληνες, που ήσαν κι αυτοί Γερμανοί (σ.σ.: Στο σημείο αυτό ασφαλώς εννοείται η φυλετική ενότητα της Αρίας Ευρωπαϊκής Φυλής), θα διαπιστώσουμε ένα κάλλος που βρίσκεται πολύ πιο ψηλά από κείνο που είμαστε εμείς σε θέση να παρουσιάσουμε σήμερα. Αυτό ισχύει τόσο ως προς τη μεγαλοσύνη του κόσμου των ιδεών τους - μόνο στην τεχνολογία έχουν μείνει πίσω - όσο και για την εξωτερική εικόνα της εμφάνισής τους.
Αρκεί να συγκρίνει κανείς την κεφαλή του Δία ή της Αθηνάς με κανένα «Εσταυρωμένο» ή άγιο του μεσαίωνα».

25-26/1.1942


«Σε μια εποχή που οι άλλοι κατασκεύαζαν κιόλας λιθόστρωτους δρόμους, η χώρα μας δεν είχε να επιδείξει μνημεία πολιτισμού. Μόνο οι Γερμανοί της θάλασσας συνέβαλαν κάπως στον πολιτισμό. Οι Γερμανοί που είχαν μείνει στο Χολστάϊν (λόγου χάρη) εξακολουθούν να είναι και έπειτα από 2000 χρόνια ακόμη χοντράνθρωποι, ενώ τα αδέλφια τους που μετανάστευσαν στην Ελλάδα εκπολιτίσθηκαν σε υψηλό βαθμό.
Περισσότερο από κάθε φυλετικό χαρακτηριστικό επιβιώνει στον άνθρωπο αυτό που τρώει. Η σούπα που έφαγα στο Χολστάιν, είναι κατά την γνώμη μου ο «μέλας ζωμός» των Σπαρτιατών. Γίνομαι σκεπτικός όταν βλέπω τα ανασκαφικά ευρήματα των περιοχών μας - λέω πως τα πράγματα αυτά είναι συχνά προϊόντα εντελώς άλλων τόπων, που τα πήραν οι Γερμανοί των παραλίων αντάλλαγμα για το κεχριμπάρι τους. Ο πολιτισμός τους ήταν χαμηλού επιπέδου, όπως σήμερα των νέγρων «Μαόρι» της Νέας Ζηλανδίας. Είχαν όμως, το Ελληνικό προφίλ καθώς και την ρωμαϊκή κεφαλή των Καισάρων. Νομίζω πως ανάμεσα στους χωρικούς μας βρίσκονται τουλάχιστον 2.000 άτομα που έχουν τέτοιες κεφαλές».

4.2.1942


«Κατά την διάρκεια του φαγητού ανέφερε ο Φύρερ ότι για τις ανασκαφές οικισμών των Γερμανών προγόνων μας της προχριστιανικής εποχής γίνεται πάντοτε πολύς θόρυβος. Και ότι δεν συμπαθεί καθόλου αυτό το είδος του εθνικισμού, γιατί κατά την ίδια εποχή που οι πρόγονοί μας κατασκεύαζαν πέτρινες σκάφες και πήλινες στάμνες για τις οποίες οι Γερμανοί προϊστορικοί ερευνητές μας έκαναν τόσο μεγάλο θόρυβο, στην Ελλάδα είχαν χτίσει προ πολλού ακροπόλεις(…). Οι πραγματικοί φορείς του πολιτισμού, όχι μόνο τις τελευταίες χιλιετίες προ Χριστού ήσαν οι Μεσογειακές χώρες. Αυτό μας φαίνεται καμιά φορά, είπε ο Φύρερ, απίθανο επειδή κρίνουμε τις παραπάνω χώρες κατά την κατάσταση στην οποία τις βρίσκουμε σήμερα. Αυτό όμως είναι εντελώς εσφαλμένο».

7.7.1942


Τι έλεγε για τον Ελληνισμό ο Χίτλερ σε ανύποπτο χρόνο – Mein Kampf 1924

Όπως διαβάσαμε παραπάνω, αυτά έλεγε ο Χίτλερ τα έτη 1941-42, όταν ήδη είχε ξεκινήσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και αυτός ήταν ο κυβερνήτης της Γερμανίας. Ιδιαίτερη σημασία έχει όμως και το τι είχε γράψει ο Χίτλερ σε ανύποπτο χρόνο, κρατούμενος στην φυλακή, στο βιβλίο του «ΜΕΙΝ ΚΑΜPF», που κυκλοφόρησε το 1924. Επιλέξαμε τρία αποσπάσματα από το βιβλίο του. Το πρώτο αφορά την επίσκεψή του στο κοινοβούλιο της Αυστρίας και έχει ως εξής:
«Το Γερμανικό στοιχείο μέσα στο Αυστριακό κράτος εξαρτούσε την τύχη του από τις αποφάσεις της Ράιχσρατ. Μέχρι που να καθιερωθεί παγκοσμίως η μυστική ψήφος, υπήρχε ακόμη μια ταπεινή πλειοψηφία Γερμανών στο Κοινοβούλιο. Αυτή η κατάσταση έδινε αφορμή για συλλογισμούς πάνω στην αβέβαιη στάση της Σοσιαλδημοκρατίας για τα εθνικά ζητήματα και την αντίθεση της κάθε φορά που έμπαινε θέμα σημαντικό για την τύχη και τα ενδιαφέροντα των Γερμανών. Φοβόταν ότι θα διασπαρούν οι οπαδοί της μέσα σε ξένους λαούς. Μέχρι τότε η Σοσιαλδημοκρατία δεν μπορούσε να διεκδικεί δικαιώματα γερμανικού κόμματος, αλλά η καθιέρωση της ψήφου πήρε τα πρωτεία από τους Γερμανούς ακόμα και αριθμητικώς. Έτσι ο δρόμος τώρα ήταν ελεύθερος για τον «απογερμανισμό».
Από τότε, η βαθειά εθνική μου συνείδηση επαναστάτησε, μέσα σε μια αίθουσα αντιπροσώπων του λαού όπου όχι μόνο δεν αντιπροσωπευόταν κάθε τι γερμανικό αλλά και προδινόταν. Όμως αυτά τα ελαττώματα του εκλογικού συστήματος ήταν τα λιγότερο αξιοκατάκριτα, όσο το Αυστριακό Κράτος. Είχα κιόλας καταλάβει ότι όσο θα επιζούσε η Αυστριακή Κυβέρνηση η γερμανική πλειοψηφία δε θάπαιρνε ποτέ μια προνομιακή θέση στο Κοινοβούλιο.
Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες μπήκα για πρώτη φορά σ’ αυτές τις αίθουσες που τόσο σεβόμουν αλλά και τόσο τις είχαν δυσφημήσει. Άλλωστε και μόνο η αρχιτεκτονική σου γεννούσε το σεβασμό: είχα μπροστά μου το υπέροχο Ελληνικό στοιχείο, εδώ στη γερμανική γη».
Το δεύτερο απόσπασμα από το «Μάιν Κάμπφ» αναφέρεται στην δημιουργία του πολιτισμού:
«Θα ήταν μάταιος κόπος να συζητούμε πάνω στο σημείο του ποια ή ποιες ράτσες υπήρξαν πρωταρχικά οι φορείς του ανθρώπινου πολιτισμού κι έχουν, στην συνέχεια, βάλει τα θεμέλια αυτού που εννοούμε, λέγοντας: ανθρωπότητα. Είναι πολύ απλό να ρωτήσουμε τώρα, με τις παρούσες συνθήκες, κάτι τέτοιο κι η απάντηση είναι εύκολη και ξεκάθαρη. Όλα όσα έχουμε σήμερα μπροστά μας σαν σημάδια του ανθρώπινου πολιτισμού, καρποί της τέχνης, της επιστήμης και της τεχνικής είναι, σχεδόν κυριολεκτικά, δημιουργήματα και καρποί της δραστηριότητας των Αρίων. Αυτό το γεγονός επιτρέπει να συμπεράνουμε αμοιβαία κι όχι χωρίς σοβαρούς λόγους, ότι η Άρια φυλή είναι ο μοναδικός δημιουργός μιας ανώτερης ανθρωπότητας και σαν συνέχεια, ότι αντιπροσωπεύει τον πρωταρχικό τύπου αυτού που εννοούμε με τη λέξη: «άνθρωπος». Ο Άριος είναι ο Προμηθέας της ανθρωπότητας το θείο άστρο του πνεύματος φώτιζε πάντοτε το ξεκάθαρο μέτωπο του πάντα αυτός άναβε και διατηρούσε τη φωτιά που κάτω απ’ τη μορφή της γνώσης, φώτιζε τη νύχτα κι αποκάλυπτε τα μυστήρια, που επίμονα ήθελαν να κρατήσουν τη σιωπή τους, δείχνοντας έτσι στον άνθρωπο τον δρόμο που έπρεπε να χαράξει για να καταστεί κυρίαρχος πάνω στ’ άλλα ζωντανά πλάσματα τούτης της γης. Αν εξάλειφαν απ’ το πρόσωπο της γης τον Άριο, ένα βαθύ σκοτάδι θα ξαπλωνόταν πάνω της, για μερικούς αιώνες ο πολιτισμός που αυτός δημιούργησε θ’ αντανακλούσε ακόμη αλλά τελικά ο κόσμος θα μεταβαλόταν σε μιαν απέραντη έρημο.
Αν διαχωρίζαμε την ανθρωπότητα και την ιστορία της σε τρεις ανθρώπινους τύπους: σ’ αυτόν που την δημιούργησε, σ’ αυτόν που διαφύλαξε την παρακαταθήκη και σ’ αυτόν που την κατάστρεψε δεν θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τον Άρειο παρά μόνο στον πρώτο ανθρώπινο τύπο. Εγκαθίδρυσε τα θεμέλια και το μεγάλο έργο ολόκληρης της ανθρώπινης δημιουργίας και μονάχα απ ‘τη θέα του και την ύπαρξη του εξαρτήθηκε ο χαρακτήρας των υπόλοιπων λαών. Έστησε τις χοντρές πέτρες και τα σχέδια των οικοδομημάτων της ανθρώπινη προόδου και άφησε μόνο την εκτέλεση τους στο πνεύμα των άλλων φυλών. Παράδειγμα: μέσα σε μερικές δεκάδες χρόνια ολόκληρη η Ανατολή κι η Ασία θα μπορούσε να ονομάζει δικό της έναν πολιτισμό που την θεμελιακή βάση του έβαλε το Ελληνικό πνεύμα και η Γερμανική τεχνική».
Το τρίτο απόσπασμα είναι σχετικό με τα όσα γράφει στο βιβλίο του το 1924 για την εκπαιδευτική πολιτική του κράτους του εάν ποτέ οι εθνικοσοσιαλιστές πάρουν την εξουσία:

«Η δεύτερη μεταρρύθμιση που το φυλετικό Κράτος πρέπει να επιφέρει στα προγράμματα διδασκαλίας είναι η ακόλουθη:
Είναι ιδιαίτερο γνώρισμα της υλιστικής εποχής μας, η διδασκαλία κ’ η μόρφωση να στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά προς τις θετικές επιστήμες: Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία κ.τ.λ. Βέβαια, αυτές οι γνώσεις, είναι χρήσιμες σε μίαν εποχή όπου βασιλεύει η τεχνική και η χημεία κι όπου η καθημερινή ζωή τις έχει καθιερώσει κατά τρόπο εκπληκτικό. Μολοντούτο ο κίνδυνος είναι μεγάλος όταν στραφεί ολοκληρωτικά, η γενική παιδεία ενός Κράτους, αποκλειστικά και πάντα σ’ αυτές τις επιστήμες. Αντίθετα η γενική παιδεία πρέπει πάντοτε ν’ αποβλέπει σ’ ένα ιδανικό. Έχει καθήκον να στηριχθεί πάνω σε βάσεις «ανθρωπιστικές» και να δημιουργήσει τα σημεία απ’ όπου αργότερα θα ξεκινήσει μια επαγγελματική εκπαίδευση πιο ανεπτυγμένη. Αν δεν γίνει αυτό, τότε ξοδεύουμε ασυλλόγιστα δυνάμεις που θάχουν πολύ πιο μεγάλη σημασία για την ανθρώπινη ύπαρξη αργότερα, απ’ όλες αυτές τις τεχνικές γνώσεις. Ειδικώτερα η διδασκαλία της ιστορίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει την αρχαία περίοδο. Αν κατέχουμε έστω και σε χοντρές γραμμές την Ρωμαϊκή ιστορία, θα μας γίνει ο καλύτερος οδηγός για τα σημερινά χρόνια, αλλά και για όλες τις εποχές. Πρέπει ακόμη να διαφυλάξουμε σ’ όλη του την ομορφιά το Ελληνικό Ιδεώδες του πολιτισμού. Οι διαφορές ανάμεσα στους λαούς δεν πρέπει να μας εμποδίσουν να βρούμε την κοινότητα της ράτσας που τις ενώνει και τα σημεία όπου έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Ο παθιασμένος αγώνας μας πρέπει νάχει πλατειά αντικείμενα: ένας ολόκληρος πολιτισμός αγωνίζεται για την ύπαρξή του κι αυτός ο πολιτισμός θα βαστάξει εκατομμύρια χρόνια γιατί θ’ αγκαλιάσει και θα συνταιριάσει τον Ελληνισμό με τον Γερμανισμό».


Αναφορά στους Έλληνες στο κεφάλαιο¨ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ¨ του "mein kampf":

Αυτή η ικανότητα είναι πάντα εκεί, αν και θα βρεθεί κοιμισμένη εκτός αν οι εξωτερικές περιστάσεις την ξυπνούν στη δράση. Τα έθνη, ή μάλλον οι φυλές, που χρηματοδοτούνται με την ικανότητα της πολιτιστικής δημιουργiκότητας κατέχουν αυτήν την ικανότητα σε μια λανθάνουσα μορφή κατά τη διάρκεια των περιόδων όταν οι εξωτερικές περιστάσεις είναι δυσμενείς προς το παρόν και επομένως δεν επιτρέπουν στην ικανότητα για να εκφραστούν αποτελεσματικά.
Είναι επομένως εξωφρενικά άδικο να μιλήσει για τους προ-χριστιανικούς Γερμανούς ως βαρβάρους που δεν είχαν κανέναν πολιτισμό. Δεν είναι ποτέ τέτοιοι. Αλλά η δριμύτητα του κλίματος που επικράτησε στις βόρειες περιοχές που κατοίκησαν στους επιβληθέντες όρους της ζωής που παρακώλυσαν μια ελεύθερη ανάπτυξη των δημιουργικών ικανοτήτων τους. Εάν είχαν έρθει στο δικαιότερο κλίμα του νότου, χωρίς τον προηγούμενο πολιτισμό, και εάν απόκτησαν το απαραίτητο ανθρώπινο υλικό - δηλαδή, άτομα μιας κατώτερης φυλής - για να τους εξυπηρετήσουν, θα είχαν ανθίσει έξοχα εμπρός, όπως στην περίπτωση των Ελλήνων, παραδείγματος χάριν.
Αλλά αυτή η αρχέγονη δημιουργική ικανότητα στα πολιτιστικά πράγματα δεν οφειλόταν απλώς στο βόρειο κλίμα τους. Γιατι ο Λαπωνας ή ο Εσκιμώος δεν θα γινοταν δημιουργός ενος πολιτισμου ακομα και εάν αυτός είχαι μεταμοσχευθεί στο νότο. Όχι, αυτή η θαυμάσια δημιουργική ικανότητα είναι ένα ειδικό δώρο που παραχωρείται στον άριο, εάν βρίσκεται κοιμισμένο σε αυτον ή γίνεται ενεργό, όπως οι δυσμενείς όροι της φύσης αποτρέπουν την ενεργό έκφραση εκείνης της ικανότητας ή της ευνοϊκής άδειας περιστάσεων σ' αυτό!
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ: Δηλαδή ακόμα και αν οι αρχαίοι Γερμανοί είχαν τις ευνοϊκότερες συνθήκες ζωής θα είχαν κατορθώσει απλώς να φτάσουν το πολιτιστικό επίπεδο των αρχαιών Ελλήνων (οχι να το ξεπεράσουν)!

Τὸ καθῆκον μας

του Περικλή Γιαννόπουλου

Ἡμεῖς οἱ Ἰδεολόγοι εἴμεθα οἱ πνευματικοὶ πατέρες τοῦ λαοῦ. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ πραγματικοὶ ποιμένες αὐτοῦ. Ἡμεῖς κρατοῦμεν εἰς τὰ χέρια μας, τὴν ψυχήν του, τὴν καρδιά του, τὸ πνεῦμά του. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν διαφθείρομενἔως τὸ κόκκαλον. Ἡμεῖς ἐὰν θέλωμεν τὸν ναρώνομεν, τὸν ἀρρωσταίνομεν, τὸν πεθαίνομεν, τοῦ κόπτομεν κάθε καλόν, κάθε χαράν. Ἡμεῖς ἂν θέλωμεν τὸν βοηθοῦμεν ν᾿ ἀνθίσῃ περίφημα, νὰ εἶνε παραδειγματικός, θαυμάσιος. Οὔτε ὁ Δηλιγιάννης, οὔτε ὁ Τρικούπης, οὔτε κανεὶς ἄλλος πταίει, δι᾿ ὅ,τι ἔγινε, δι᾿ ὅ,τι γίνεται. Πταίουν μόνον, κυρίως, πρῶτοι, οἱ ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος, καὶ ἡμᾶς βαρύνει ὁλόκληρος ἡ εὐθύνη της σήμερον, ἡ φοβερὰ εὐθύνη τῆς αὔριον ὁλόκληρος. Ἰδοὺ ποία εἶνε ἡ δύναμίς μας: Κάθε γῆ ἔχει τὰ μέταλά της, τὰ φυτά της, τὰ ζῶά της, τοὺς ἀνθρώπους της καὶ αἱ ἐκδηλώσεις ὅλαι τῶν ἀνθρώπων κάθε γῆς, κατὰ φυσικὸν λόγον, εἶνε διαφορετικαί. Συνεπῶς, ἄλλο εἶδος οἰκογενείας ἔχει ὁ Ἄγγλος, ἄλλο ὁ Γάλλος, ἄλλο ὁ Ἰταλός, ἄλλο ὁ Γερμανός. Ἄλλο πατρικὸν αἴσθημα ἔχει ὁ Ἄγγλος, ἄλλο μητρικόν, ἄλλο ἀδελφικόν. Ἄλλο ὁ Γάλλος, ὁ Ἰταλός, ὁ Γερμανός. Ἄλλη λοιπὸν εἶνε καὶ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκογένεια, διότι ἄλλος εἶνε ὁ Ἕλλην, διότι ἄλλη εἶνε ἡ γῆ του. Ἡ οἰκογένεια εἶνε ἡ θρησκεία τοῦ Ἕλληνος. Εἶνε ἡ βαθυτέρα του θρησκεία, ἀπὸ τὴν προϊστορικὴν ἐποχὴν ἔως αὐτὴν τὴν στιγμήν, παντοῦ ὅπου ὑπάρχει Ἕλλην. Θρησκευτικῶς τηρεῖται ἡ ἱεραρχία, δυνατότατος εἶνε ὁ ἑνωτικὸς δεσμὸς τῆς ἀγάπης, τῶν αἰσθημάτων, τῶν καθηκόντων, τοῦ σεβασμοῦ μεταξὺ τῶν μελῶν της. Ἀπόλυτος ἡ ἀφοσίωσις τοῦ ἑνὸς εἰς τοὺς ἄλλους, τῶν ὅλων διὰ τὸν ἕνα. Ὁ Ἕλλην δὲν ἔχει τίποτε ἱερότερον εἰς τὸν κόσμον ἀπὸ τὴν οἰκογένειάν του. Τίποτε δὲν τηρεῖ ὑψηλότερα, ἁγνότερα. Ὁ πατὴρ δουλεύει εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν διὰ τὸ σπίτι του. Ἡ μητέρα -ὤ ἡ ἑλληνὶς μητέρα! ἡ ὡραιοτάτη Παναγία- πονεῖ δι᾿ ὅλους εἰς ὅλην της τὴν ζωήν. Ὁ ἀδελφός, ἔχει τὴν ἀδελφήν του σὰν τὰ μάτια του. Δὲν ὑπανδρεύεται πρὶν τὴν ὑπανδρεύσῃ. Ὁ υἱὸς μόλις μάθει ὅτι ἡ μητέρα του εἶνε ἀσθενής, τρέχει ἀπὸ τὰ βάθη τῆς Αἰγύπτου, τῶν Ἰνδιῶν, τῆς Ἀγγλίας, ἀπὸ τὰ πέρατα τοῦ κόσμου, νὰ εὐρεθῇ κοντά της καὶ ὅσον ἂν ἄσπρισαν τὰ μαλλιά του, ὅσον καὶ ἂν τὸν ἀγρίευσαν αἱ καταιγίδες, κλαίει σὰν μικρὸ παιδὶ μόλις τὴν ἰδεῖ. Εἴτε εἰς τὴν Μάνην, εἴτε εἰς τὴν Σύφνον, εἴτε εἰς τὰ Πάτρας, εἴτε εἰς τὸν Βόλον, εἴτε εἰς τὴν Κρήτην, εἴτε εἰς τὰς Ἀθήνας, εἴτε εἰς τὴν Πόλιν, εἴτε εἰς τὴν Ὁδησσόν, εἴτε εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, εἴτε πρὸ χιλίων, εἴτε πρὸ ἑκατόν, εἴτε πρὸ πέντε ἐτῶν, εἴτε τώρα, αὐτὴ εἶνε ἡ μία ἑλληνικὴ οἰκογένεια. Ἡμεῖς οἱ ἰδεολόγοι, οἱ ἰδεογράφοι, ἔχομεν τὴν δύναμιν, ἂν θέλωμεν, νὰ καταστρέψωμεν τὸ θαυμάσιον αὐτὸν πρᾶγμα, νὰ θραύσωμεν τοὺς ἱεροὺς καὶ στενοτάτους αὐτοὺς δεσμούς, νὰ ξεριζώσομεν τὰ αἰσθήματα αὐτά, νὰ πετάξωμεν τὴν οἰκογένειαν εἰς τοὺς δρόμους, νὰ τὴν διαλύσωμεν εἰς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους. Δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ πάρωμεν τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἄγγλου, τοῦ γάλλου, τοῦ γερμανοῦ, τοῦ ἰταλοῦ καὶ νὰ εἰποῦμεν εἰς τὴν ἰδικήν μας νὰ γίνῃ τὸ ἴδιον. Καὶ ὁ ἄγγλος ἀδελφὸς ἀφήνει τὴν ἀδελφὴν του νὰ πεθάνῃ ἀπὸ τὴν πεῖναν, τὴν παραδίδει δεμένην ἐπάνω εἰς τὰ σίδερα τοῦ κρεββατιοῦ διὰ νὰ πάρῃ ὁλίγα σελήνια καὶ μεθύσῃ. Ὁ ἰταλὸς σὲ πηγαίνει εἰς τὴν μητέρα του καὶ τρέφεται ἀπὸ τὴν διαφθοράν της. Ὁ Γερμανὸς μὲ ὁλίγα μάρκα σοῦ πουλεῖ τὴν γυναῖκά του, τὴν ἀδελφήν του, τὴν μητέρα του, τὴν νόννα του. Ὁ Ἕλλην πατήρ, υἱός, ἀδελφός, σκοτώνει. Παίρνομεν λοιπὸν ἡμεῖς, τὴν «Τιμὴν» τοῦ Σούδερμαν, τὴν μεταφράζομεν, τὴν ἐξυμνοῦμεν, τὴν διδάσκομεν εἰς τὸ θέατρον, τὴν συζητοῦμεν καί, λέγομεν ἡμεῖς οἱ πνευματικοὶ πατέρες, οἱ ὁδηγοί, ἡ τιμὴ εἶνε κολοκύθια, δὲν ὑπάρχει τιμή. Εἶσαι βάρβαρος νὰ ἔχῃς τιμήν.
Αὐτὴν τὴν δύναμιν ἔχομεν εἰς κάθε τι. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν δύναμιν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὸ κάθε καλὸν τὸ κάθε κακὸν εἰς κάθε ζήτημα. Δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τὸν λαὸν νὰ κρατήσῃ τὰ ἰδικά του θαυμάσια πράγματα ἢ νὰ τὰ ἀλλάξῃ μὲ ἄλλα ξένα, ποταπά. Βαθυτάτη λοιπὸν πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ συναίσθησις τῆς εὐθύνης ἡμῶν. Ὁ κάθε ἰδεολογῶν ἢ ἰδεογραφῶν βαθύτατα πρέπει νὰ συναισθάνεται πιάνων τὴν πένα τὶ κακὸν δύναται νὰ κάμῃ ἢ τὶ καλόν.
Καὶ κανένα ἀπολύτως σκοπὸν ἄλλον, δὲν εἶνε δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τώρα, πιάνοντες τὴν πένα, παρὰ πῶς νὰ θέσωμεν τὰς ἰδέας εἰς τὴν θέσιν των, διὰ νὰ θέσωμεν ἔπειτα καὶ τὰ πράγματα. Κανέναν ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ δημιουργήσωμεν τὴν Ζωὴν Ἑλληνικήν.
Καὶ διὰ νὰ τὴν δημιουργήσωμεν καὶ τὴν βοηθήσωμεν νὰ ἀνθίσῃ πρέπει νὰ μελετήσωμεν αὐτὴν ποὺ ἔχει, καὶ ἔχει καὶ εἶνε θαυμασία καὶ εἶνε ἀνωτέρα κάθε Εὐρωπαϊκῆς(μὴν ἀκοῦτε τοὺς ξιππασμένους), νὰ τοῦ συστήσωμεν νὰ κρατήσῃ μὲ τὰ δόντια ὅ,τι ἔχει ἰδικόν του, νὰ τοῦ δείξωμεν ὅτι εἶνε ὡραῖον ὅ,τι ἔχει, νὰ τοῦ τὸ ἀποδείξωμεν, νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν, νὰ τὸ κάμωμεν πρῶτοι ἡμεῖς, νὰ εἴμεθα ἡμεῖς ὑπερήφανοι δι᾿ ὅ,τι ἔχομεν ἰδικόν μας, νὰ τοῦ συστήσωμεν καὶ αυτοῦ νὰ εἶνε ὑπερήφανος ὅπως ἦτο πάντοτε καὶ θὰ ἦτο καὶ τώρα ἐὰν δὲν τὸν ἀλλάζαμεν ἡμεῖς.
Καὶ πρὶν στραφῶμεν πρὸς τὴν Ἑλλ. ζωήν, τὸ πρώτιστον πρᾶγμα ποὺ ἔχομεν νὰ κάμωμεν, διότι εἶνε καὶ τὸ μόνον ἐμπόδιον, μὰ κτυπήσωμεν κατακέφαλα ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην τῆς ζωῆς ἔως τὴν ἄλλην, ἀπὸ τὴν κούνιαν ἔως τὸν τάφον τὸν Ξενισμόν. Νὰ βοηθήσωμεν τὰς λαϊκὰς τάξεις -αἱ ὁποῖαι ἐκόλησαν τὴν ψώραν ἀπὸ τὴν ἀνωτέραν καὶ ἔγινανγελοιωδέσταται- ὰ ἐλευθερωθοῦν, νὰ κτυπήσωμεν μὲ μῖσος καὶ ἀπόφασιν ἀμείλικτον τὸν ξενισμὸν τῆς ἀνωτέρας τάξεως, μεχρις ὅτου τὸν ξεπατώσωμεν ὁριστικῶς, μέχρις ὅτου δὲν μείνει οὔτε ἴχνος. Ὁ καθεὶς λοιπὸν εἴτε ἰδεολογῶν, εἴτε ἰδεογραφῶν, διὰ τοῦ ἔργου καὶ διὰ τοῦ λόγου, ἀποστολικῶς, καθῆκον ἔχει, νὰ βοηθήσῃ τὸν πρῶτον αὐτὸν ἀγῶνα πρὸς πέταγμα τῶν ξένων πραγμάτων τὰ ὁποῖα πνίγουν τὰ ἰδικά μας καὶ ἐμποδίζουν τὴν δημιουργίαν ἰδικῶν μας πραγμάτων ἀπὸ τὰ ἰδικά μας ὑλικὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας τεχνίτας. Ἀπὸ τὰ πράγματα τοῦ σπητιοῦ ἔως τὴν ἐφημερίδα καὶ τὸ περιοδικὸν καὶ τὸ θέατρον καὶ τὴν φιλολογίαν.
Εἶνε ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ Ἑλληνικὴ Ζωὴ ἐνόσῳ ὅλη ἡ ζωὴ εἶνε πιασμένη ἀπὸ τὴν ξένην.
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ


(Περικλῆς Γιαννόπουλος, «Τὸ καθῆκον μας», «Ὁ Νουμᾶς», ἀρ. 4, 12-1-1903)

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΕΚ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΩΔΟΥΣ ΕΡΓΟΥ «Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ 20ού ΑΙΩΝΟΣ»

του Alfred Rosenberg

Ήδη από μακρού έχουμε εκ των πραγμάτων αναγκασθή να εγκαταλείψουμε την παλαιοτέραν, περί ομολόγου σ’ όλους τους λαούς εξελίξεως μύθων και ιδεατών πλαισίων, εν γένει, της Τέχνης και της θρησκείας, πεποίθησίν μας. Η αυστηρώς τεκμηριωμένη επιβεβαίωσις της μετακινήσεως πολλών θρύλων από λαού εις λαόν και η επαληθευομένη παγίωσίς των μεταξύ άλλων ομάδων λαϊκών κοινοτήτων έχει, απεναντίας, καταδείξει ότι οι πλείστοι θεμελιώδεις μύθοι κέκτηνται ένα απολύτως συγκεκριμένον κέντρον ακτινοβολίας των, ένα ίδιον τόπον δημιουργίας - δυνάμενοι, τανάπαλιν, αποκλειστικώς να έχουν νόημα και σαφές περιεχόμενον μόνον εντός τινος αυστηρώς συγκεκριμένου περιβάλλοντος, κατά τρόπον ώστε, ασφαλώς και αναμφισβητήτως, να συμπεραίνονται μεγάλαι μετακινήσεις φυλών και λαών και διά τους αρχαιοτάτους [μυθικούς], ακόμη, χρόνους. Ούτω, λοιπόν, ο Ηλιακός Μύθος - μέ τά παρεμφερή συνοδά του στοιχεία - δεν προέκυψε παντού ως ένα «κοινόν εξελικτικόν στάδιον», αλλ’ εγεννήθη ακριβώς εκεί, όπου η εμφάνισις τού ηλίου ηδύνατο φυσικώς ν’ αποτελέση μίαν μυχίως διαπεραστικήν εμπειρίαν κοσμικών διαστάσεων: στον απώτατο Βορρά! Εκεί μόνον θά ηδύνατο ποτέ να συλληφθή η οξεία διάκρισις των ημίσεων του έτους, μόνον εκεί θα ηδύνατο ποτέ η ηλιακή οντότης να διαποτίση τον πυρήνα της ψυχής, ως ενδομύχως απτή βεβαιότης περί της ακτίστου, αναδημιουργικώς ζωογόνου Φωτεινής Πρωτουσίας του Κόσμου. Ως δ’ εκ τούτου αποκτά νέαν ισχύν και η πρό τινος καταγέλαστος παλαιά υπόθεσις, ότι εξ ενός βορείου Κέντρου της δημιουργίας, εκ μιάς «Ατλαντίδος» φερ’ ειπείν, χωρίς διά τής ονομασίας ταύτης να παραμένουμε κατ’ ανάγκην προσηλωμένοι στην περί μιάς καταβυθισθείσης ατλαντικής χώρας εικασία, εξώρμησαν κάποτε δίκην ακτίνων ηλιακών όμιλοι και φύλα πολεμιστών, ως οι πρώτοι μάρτυρες της αενάως πρόσω της Ιστορίας εις νέους φορείς κληροδοτουμένης φυλετικώς βορεινής χαρακτηριστικής νοσταλγίας του απωτάτου κι έλξεως προς το άγνωστον, ώστε να κατακτήσουν, μορφοποιητικώς να εγκαθιδρύσουν! Εκείνα δε τα ρεύματα υπερβορείων ανθρώπων, διά των κυκνοειδών και δρακοφόρων τους νηών [πλοίων], ήχθησαν πρός την Μεσόγειο και πρός την Αφρική· διά χερσαίας οδού ετράβηξαν μέσω κεντρικής Ασίας κατά την Κούτσια [1] - ναί, δεν αποκλείεται ακόμη και μέσα στην Κίνα· μέσω δε της βορείου Αμερικής προς τον νότον της ηπείρου εκείνης. [ΣτΜ: όλες οι ως άνω τότε εικασίες του σοφού μελετητού Αlfred Rosenberg έχουν, εν τώ μεταξύ, πλήρως στηριχθή κι επαληθευθή υπό νεωτέρων αρχαιολογικών ευρημάτων: επί παραδείγματι των ευρημάτων της ερήμου Ταρίμ (Τακλαμαχάν) της Κίνας, με μούμιες ξανθοκοκκίνων ανθρώπων διατηρημένες (χάρις στην καυτή άμμο) επί τέσσερις χιλιετίες – αλλά και με τά ευρήματα της Αμερικής, όπως του σκελετού λευκού ανθρώπου του Kentucky, αναγομένου στην δεκάτη (!) π.Χ. χιλιετία, τα οποία, μάλιστα, ενισχύονται κι από σχετικές μελέτες, πού εξιχνιάζουν ευρωπαϊκά γονίδια στους συγχρόνους ιθαγενείς Ινδιάνους της περιοχής των Μεγάλων Λιμνών!]

Όταν, λοιπόν, ο Άχουρα Μάσδα λέγει προς τον Ζαρατούστρα: «Άπαξ μόνον του έτους βλέπει τις τ’ αστέρια και τον ήλιο και το φεγγάρι να δύουν και ν’ ανατέλλουν· κι οι κάτοικοι έχουν για ημέρα αυτό πού πράγματι είναι ένα ολόκληρον έτος», τότε πρόκειται περί μιάς απωτέρας αναμνήσεως της υπερβορείας Πατρίδος του περσικού θεού του Φωτός, αφού μόνον ανά την πολικήν περίμετρον αποκτά νόημα η διάρκεια ημέρας και νυκτός επί έξ μήνας εκατέρας, ολόκληρον δε το έτος μόνον εδώ σύγκειται εκ μιάς ημέρας και μιάς νυκτός! Περί του ινδικού ήρωος Αργιούνα (Arjuna) η Μαχαμπαράτα (Mahabharata) αφηγείται, ότι κατά την επίσκεψίν του εις το όρος Μερού ο ήλιος και η σελήνη περιέτρεχαν τον ορίζοντα καθημερινώς εξ αριστερών προς τα δεξιά – μία εικών, η οποία ουδέποτε θα μπορούσε να γεννηθήι μέσα στον τροπικό νότο, αφού μόνον κατά τον απώτατον Βορράν ο ηλιακός δίσκος κυλίεται τοιουτοτρόπως κατά μήκος του ορίζοντος. Στους ινδικούς Adityas, πάλιν, αναφέρεται η προσευχή: «Είθε να μή μας καταπλακώσηι το Έρεβος [: η Σκοτεινιά]», περί δε του καταλάμποντος Άγνι (Agni) εκφράζεται το παράπονον ότι «έχει αναπαυθή υπερβολικώς στήν μακρά Σκοτεινιά» - πού όλα τους, απλούστατα, παραπέμπουν στην βαθειά υπερβορεία νύκτα.

Παρομοίως προς αυτές τις διαυγώς υπερβόρειες αναμνήσεις των μεταγενεστέρων Αρίων, προβάλλουν και οι μόνον διά της βορείας προελεύσεως κατανοητές λατρευτικές εικόνες [- μεταφορές], ενδυμασίες, (γραμμένα ή χαρακτικά) σχέδια. Την βορείαν ναύν [ΣτΜ: ενδεικτικώς αναφέρουμε τά: σανσκριτ. nªus, παλαιοπερσ. Nav-, αρμ. Nav, ιρλ. Nau, λατ. Nªvis (αιτιατ. Nªvem = σανσκρ. Nªvam = ελλην. ναFα > ομηρ. (και ιων.) Νή(F)α ), παλαιοσκανδ. NÓR (= ναύς) και nau-st (= ναύσταθμος!), αγγλοσαξ. NÓW-END (ναύκληρος, το –END αποτελεί κατάληξιν μετοχής ενεστώτος, πρβλ. τήν ελληνικήν –ων γεν. -οντος) κ.ο.κ., εκ των γνωστών συναφών άλλων ινδοευρωπαϊκών ομοίων] με τον κυκνόσχημον λαιμόν και το τριφύλλι ευρίσκουμε ήδη στην προδυναστικήν Αίγυπτο, όμως οι ερέται [κωπηλάται] της ήσαν ο μεταγενεστέρως κυρίαρχος καταστάς λαός των Αμοριτών, ήδη υπό του Sayce ως ανοικτοχρώμων κατά το δέρμα και γλαυκοφθάλμων [: με γαλανά μάτια] αναγνωρισθέντων. Κάποτε διέδραμαν την Βόρειον Αφρική πέρα ώς πέρα, ως συμπαγείς φατρίες κυνηγών, οι οποίες προοδευτικώς καθυπέταξαν την χώραν ολόκληρη, έπειτα δε βαθμηδόν διεξεπεραιώθησαν και μέσω Συρίας έφθασαν ώς την Βαβυλώνα. Οι εν μέρει έως και σήμερον ανοικτόδερμοι, ακόμη δε και γαλανομάται, Βέρβεροι δεν ανάγονται στις μεταγενέστερες επιδρομές των Βανδάλων αλλά στα πανάρχαια κύματα υπερβορείων ανθρώπων. Οι κυνηγοί–Καβύλοι, επί παραδείγματι, κατά ένα ουδόλως ασήμαντον μέρος τους είναι εμφανέστατα βορεινής προελεύσεως (έτσι, λοιπόν, οι ξανθοί Βέρβεροι στην περιοχή της Κωνσταντίνης αποτελούν το 10 τοίς εκατόν, εις δε το Djebel Scheschor είναι ακόμη πολυαριθμότεροι). Το επικυριαρχούν στρώμα της αρχαίας Αιγύπτου εμφανίζει σημαντικώς ευγενέστερα φυσικά γνωρίσματα ή ο επικυριαρχούμενος λαός. Οι «Χαμίται» ούτοι αποτελούν μίαν ήδη διαμορφωθείσαν μειξοποικιλίαν μεταξύ υπερβορείων και του νεγροειδούς ιθαγενούς υποστρώματος.[2] Περί δε το 2400 π.Χ.[3] εγείρονται ανάγλυφα ανθρώπων ανοικτοχρώτων [: φωτεινού δέρματος], ξανθερύθρου κόμης και κυανών οφθαλμών, εκείνων των «ξανθών Λιβύων», περί των οποίων αφηγείται βραδύτερον ο Παυσανίας. Στίς ταφικές ζωγραφιές των Θηβών ανευρίσκουμε απεικονισμένες τις «τέσσερις φυλές» της Αιγύπτου: ήτοι, Ασιάτας, νεγροειδείς, Αιγυπτίους και Λίβυας. Οι Αιγύπτιοι (Χαμίται) απεικονίζονται κόκκινοι, απεναντίας δέ οι Λίβυες πάντοτε με γαλανούς οφθαλμούς, γενειοφόροι και λευκόδερμοι. Καθαρώς βορεινού τύπου είναι τά δείγματα του τάφου της Σενύης για την 18η Δυναστεία, η γυναίκα παρά τον πυλώνα του Horemheb παρά το Karnak, οι άνθρωποι των κυκνοσχήμων νηών επί του αναγλύφου του ναού του Medinet-Habu, ο Τεύκρος, ιδρυτής της «φοινικικής» ναυσιπλοΐας. Ανοικτόχρωμοι τύποι με κιτρινόχρυσα μαλλιά αναδεικνύονται και στους τάφους του Medinet-Gurob[4]. Κατά τις τελευταίες ανασκαφές στις Mastabas παρά την πυραμίδα του Χέοπος (1927) ευρέθη η «πριγκήπισσα και βασίλισσα Meres-Aneh» (2633-2564 π.Χ.), εικονιζομένη με ξανθήν κόμην. Ομοίως, επίσης, η θρυλική, παραμυθένια βασίλισσα Νιτοκρίς σ’ όλους τους θρύλους αναφέρεται ως ξανθή.

Όλ’ αυτά είναι μνημεία μιάς παναρχαίας βορεινής παραδόσεως στην Βόρειο Αφρική.

Οι Αμορίται ίδρυσαν την Ιερουσαλήμ, αποτελέσαντες το βορεινόν στρώμα της μεταγενεστέρας Γαλιλαίας, ήτοι της «εθνικής εστίας», εκ της οποίας έμελλέν ποτε καί ο Ιησούς να εκπηδήσηι. Ούτοι εν συνεχεία καί έτυχαν ενισχύσεως παρά των Φιλισταίων, πού παρομοίως διεξεπεραίωσαν προς την Συρίαν τελείως αγνώστους για τους ιθαγενείς βορείους τύπους πλοίων, με πρωραία τους εμβλήματα τον πέλεκυν και το τριφύλλι.

Εν τώι μεταξύ, απροσδιόριστος παραμένει εισέτι η θέσις της Πρωτοπατρίδος (Urheimat) της Βορεινής Φυλής. Όπως οι νοτιο-ατλάντιοι μέσωι Αφρικής εξεχύθησαν εις την νότιον Ασίαν, έτσι πρέπει κι οι βορειοατλάντιοι μέσωι Ευρώπης να έφεραν τον Ηλιακόν Θεόν εις την βόρειον Ασία[5], μέχρι τους Σουμερίους - των οποίων κάποτε η μέτρησις του χρόνου ξεκινούσε με το χειμερινό ηλιοστάσιο! Πρόσφατες έρευνες στην Ισλανδία και την Σκωτία υπαινίσσονται το ενδεχόμενον παλαιολιθικού των εποικισμού· εξ άλλου το παλαιοϊρλανδικόν ιδεώδες κάλλους επέβαλλεν γαλακτόχρουν δέρμα και ξανθήν κόμην, το οποίον και, βεβαίως, βραδύτερον απεσβέσθη τήι επικαλύψει μιάς σκουροχρώμου, σφαιροκεφάλου φυλής. Κι αν, όμως, απομένουν πολλά εισέτι προς απάντησιν και προσδιορισμόν, κι αν παραπέμπεται εις την έρευναν του μέλλοντος οριστικώς ν’ αποφανθήι, εάν τα όλως πρώιμα ιερά σύμβολα και σχέδια των βραχογραφιών της λιθίνης εποχής απετέλεσαν επίσης την βάσιν της προδυναστικής γραμμικής γραφής τής Αιγύπτου, όπως και εάν εις αυτήν την «υπερβορείαν»[6] συμβολικήν, δίκην πρωταρχικού θεμελίου, ανάγονται κι άλλες γραφές της γής, το οίον αποτέλεσμα της ερεύνης ταύτης ουδόλως, πάντως, θα ηδύνατο να μεταβάληι το ένα τούτο μέγα γεγονός, ότι το «νόημα της παγκοσμίου Ιστορίας» εκ του Βορρά ακτινοειδώς απήστραψεν και μετέστη ζωογόνως ανά τον κόσμον όλον, υπό μιάς (αρχικώς) γλαυκώπιδος και ξανθής φυλής φερόμενον, ήτις διά πλειόνων μεγάλων κυμάτων καθώρισε το πνευματικόν πρόσωπον του κόσμου όλου – καί εκεί δέ ακόμη μάλιστα το καθώρισεν, όπου έμελλεν η ιδία τελικώς ν’ αφανισθή. Απαριθμούμεν ήδη τά κύρια τοιαύτα κύματα των μετακινήσεων: η πολυθρύλητος και μυθωδώς εισέτι περιχαρακωμένη [ΣτΜ: και τουλάχιστον τριπλή· βλ. σημ. 4 και 6] διαδρομή [πέρασμα] υπερβορείων/ατλαντείων διά της Βορείου Αφρικής· η επέλασις των Αρίων[7] εις Περσίαν-Ινδίαν· η επακολουθήσασα κάθοδος των Δωριέων-Μακεδόνων, των Λατίνων κ.ά. · η [επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας] κάθοδος από Βορρά των Γερμανικών φύλων· ο εποικισμός του κόσμου υπό της γερμανικώς καθωρισμένης [ταυτοποιημένης] Δύσεως.




[1] ΣτΜ: Στα ΒΔ όρια της Κίνας. Σήμερα πλέον διαθέτουμε και τα εκπληκτικά και πλουσιότατα (παρ’ όλες τις προσπάθειες των Κινέζων να τα αποκρύψουν ή αλλοιώσουν!!!) ευρήματα της Λεκάνης Ταρίμ (Tarim Basin), πιο πέρα ακόμη, στον νότο της Xinjiang (στο Taklamakhan), με τις ξανθιές μούμιες με βορεινά κρανιακά και σκελετικά γνωρίσματα και τις «σκωτικού τύπου» υφαντές ενδυμασίες και σχέδια! Των οποίων οι αρχαιότερες χρονολογημένες ανάγονται στον 21ο π.Χ. αιώνα (εποχή ορειχάλκου), ο «άνδρας τού Cherchen» μίαν χιλιετίαν βραδύτερον - ενώι τοιχογραφίες από του 7ου π.Χ. αιώνος απεικονίζουν ανθρώπους με ίσιες μύτες και ξανθιά κόμη και κείμενα της ιδίας περιόδου είναι γραμμένα στην Τοχαρική, μιάν χαμένη, πλέον, ινδοευρωπαϊκή διάλεκτο. Γενετική έρευνα διενεργηθείσα επ’ αυτών υπό του ειδικευμένου στην μελέτη DNA από αρχαιολογικά ευρήματα καθηγητού Paolo Francalacci, του ιταλικού Πανεπιστημίου Sassari, έδειξαν ότι οι εν λόγω ανήκαν στην ίδια γραμμή γενεαλογίας με τους συγχρόνους Σκανδιναβούς, Κορσικανούς και κατοίκους της Σαρδηνίας, με τους οποίους συνεκρίθησαν. Η επίσημος, όμως, Κίνα παρεμποδίζει επιμελώς την σχετικήν έρευναν του αφθόνοως διατιθεμένου σχετικού υλικού, τά αρχαιότερα τμήματα τού οποίου δυνατόν να είναι ακόμη παλαιότερα· πάντως είναι εκπληκτική η χρονική έκτασις αυτού του αγνώστου αρίου πολιτισμού.

Ακόμη δε περαιτέρω, διατίθενται πλέον απτά σκελετικά ευρήματα (π.χ. ο περίφημος «άνδρας του Kentucky»), καθώς και γενετικές μελέτες επί τών Ινδιάνων της περιοχής των Μεγάλων Λιμνών, πού τεκμηριώνουν την παρουσίαν Αρίων στην Βόρειο Αμερική ήδη κατά την 10ην π.Χ. χιλιετία! …Τά οποία και επαληθεύουν τις υψηλώς διαισθητικές παρατηρήσεις του μεγάλου Hermann Wirth [’’Der Aufgang der Menschheit’’] στις αρχές ήδη του 20ού αιώνος, όταν εξιχνίαζε την Πρωτοαρίαν επίδρασιν τόσον επί του ηλιακού τύπου πολιτισμού (πρβλ. αετόν ως σύμβολον κ.ο.κ.), όσον επίσης και εις τάς φυσιογνωμίας της ηγετικής κάστας ωρισμένων φύλων Ινδιάνων.


[2] ΣτΜ: Τούτο αποτελεί, βεβαίως, απλήν πρόχειρον υπόθεσιν τού (μή χαρακτηριζομένου, πάντως, ως ειδικού φυσικού ανθρωπολόγου) συγγραφέως – υπάρχουν, όμως, ισχυραί ενδείξεις ότι οι Χαμίται αποτελούν μίαν διακλάδωσιν ομόλογον του οριενταλικού ανθρωπολογικού τύπου· μάλλον, λοιπόν, πρέπει να υποτεθή η ανάμειξις αυτού του αρχικού χαμιτικού τύπου, εν μέρει ίσως και υπό νεγροειδούς διαπιδύσεως μεμολυσμένου, με επελθόντα υπερβόρεια στοιχεία.


[3] ΣτΜ: Άς παραβληθή η χρονολόγησις αύτη προς το δεδομένον της προϊστορικής αρχαιολογίας ότι, τα φύλα Kurgan ήδη από της πρωίμου φάσεως τής ως «Kurgan ΙV» χαρακτηριζομένης και προσδιοριζομένης περί το 2500 π.Χ. εντοπίζονται πρός τα βορειοδυτικά της σημερινής Ελλάδος, στο τέλος της νεολιθικής περιόδου· επί παραδείγματι αναφέρεται γλυπτή κεφαλή ίππου (τον οποίον αυτά τα φύλα έφεραν εξημερωμένο στην περιοχή), εξ αυτής της περιόδου, στο Porodin της Πελαγονίας, νοτίως του Μοναστηρίου [πρβλ. N.G.L.Hammond «Ιστορία της Μακεδονίας», τόμος α΄]. Τέτοια πρώιμα υπερβορείας προελεύσεως φύλα (με την ιερά παράδοσι των χαρακτηριστικών τους τύμβων [τούμπες], συνεχιζομένην υπό των Μακεδόνων επίσης κατά την ιστορικήν εποχή, καί εκ των οποίων εξοφθάλμως βρίθει ακόμη σήμερον η Μακεδονία!) εντοπίζονται και στην περιοχή της Σκόδρας (π.χ. Γαϊτάνι), απ’ της οποίας την λίμνη (Σκούταρι) και μέσω του συνδέοντος πλωτού ποταμού εξήλθαν στην Αδριατική και επώκησαν Κέρκυρα (Αφιόνα, με επιτόπια, μάλιστα, δείγματα και σχοινοτύπου κεραμεικής (Schnurkeramik, corded ware ), Λευκάδα, Πελοπόννησο, … - προφανώς δε, οι ίδιοι έφθασαν και μέχρι Λιβύη και Αίγυπτο! Αυτή ήτο η διαπόντιος (παράλληλος της χερσαίας) κάθοδος. Της οποίας, μάλιστα, επηκολούθησε και μία, τουλάχιστον, ακόμη - χρονικώς συμπίπτουσα με το δεύτερον κύμα Βρυγών, φορέων του Κεντρο-ανατολικοευρωπαϊκής προελεύσεως «πολιτισμού της τεφροδόχου (Urnenfeld)» ή «Lausitz Kultur» (πρβλ. σελ. 19-20 καί 108 της λίαν αξιολόγου προσφάτου μελέτης τού Δημητρίου Ευαγγελίδου «Λεξικόν Αρχαιοελληνικών και Περιελλαδικών φύλων») αλλά και με την Κάθοδον των Δωριέων. Άξιες ιδιαιτέρας εμβαθύνσεως και μελέτης είναι και οι σχετικές πρωτοποριακές μελέτες του συγχρόνου Γερμανού ερευνητού Jürgen Spanuth (βλ., ιδίως, «Die Rückkehr der Herakliden», ήτοι, η Επιστροφή των Ηρακλειδών), υπό το φώς πολλών νέων αρχαιολογικών ευρημάτων. Επίσης είναι πλέον ή βέβαιον ότι οι πρώτη είσοδος Αρίων εις την Αίγυπτον εγένετο χιλιάδας ετών πρό του 2400 π.Χ.· ίσως θα πρέπει αύτη να συσχετισθή προς τον εν σημειώσει 1 αναφερόμενον εποικισμόν της Βορείου Αμερικής (εκ Βορείου Σιβηρίας διά μέσου Βεριγγείου Πορθμού, ευχερώς τότε βατού), με ενδεχομένην εκείθεν σύστασιν ατλαντικής αποικίας, της υπό του Πλάτωνος αναφερομένης Ατλαντίδος. Αυτό εξηγεί και την λεπτομερειακήν ομοιότητα αναλογιών και προσανατολισμού μεταξύ πυραμίδων της Αιγύπτου και της Νοτίου Αμερικής – αλλά και πολλά, εισέτι, εκπληκτικά δεδομένα. Εκ τούτων επισημαίνομεν μόνον, ακόμη, την εξάπλωσιν του (ηλιοειδούς αλλ’ όχι ηλιακού!) μεγαλιθικού πολιτισμού εις την Ευρώπην εκ των δυτικοτέρων τομέων της Ιβηρικής χερσονήσου, φερόμενον υπό του ανθρωπολογικού τύπου Cro-Magnon (Κρομανιόν), προδρόμου της Φαιλικής (Fälische) φυλής. Την σαφή, όμως, διάκρισιν μεταξύ Πρωτοπατρίδος (Urheimat) και Ατλαντίδος ο Alfred Rosenberg δεν είχε την δυνατότητα, με τά δεδομένα της εποχής του, να κάμη. Παρ’ όλην, όμως, την υποθετικήν του θεωρητικήν συγχώνευσιν των δύο ενίοτε, είναι πάντως κατά τούτο, σαφέστατα, αρκετά επιφυλακτικός.


[4] Πρβλ. Hermann Wirth: “Der Aufgang der Menschheit”, Jena 1928· επίσης το υπό τού E. Dacqué: „Erdzeitalter“, München 1930 . Ο Hermann Wirth έχει δώσει στην προϊστορική έρευνα ερεθίσματα ισχυρότατα, το δε κατά πόσον θα επαληθευθούν οι διάφορες θεωρίες του, δύναται μόνον το μέλλον ν’ αποφανθή οριστικώς.

[5] ΣτΜ: Πρβλ. τέλος της προηγουμένης υποσημειώσεώς μου [4]: ενώι, λοιπόν, φαίνεται ότι, οι υπό του συγγραφέως ως πρώτοι «νοτιοατλάντιοι» αναφερόμενοι έποικοι της νοτίας Μεσογείου, όντως προέρχονται εξ ατλαντικών αποικιών Αρίων, ήσαν δηλαδή όντως «ατλάντιοι», πρωίμως διαχωρισθέντες εκ του κυρίου σώματος της Πρωτοπατρίδος, όμως αι από της τρίτης χιλιετίας και εφ’ εξής χρονολογούμεναι έφοδοι δέον ν’ αποδοθούν εις το κύριον ρεύμα Καθόδου εκ της αρχικής Πρωτοπατρίδος: κατ’ αρχάς κατά μήκος του ποταμού Όβι (Ob) (ενδέχεται μικρόν μέρος να εκινήθη απ’ ευθείας δυτικά, προς βορείως της λίμνης Λαντόγκα), με κάποια τμήματα να μετακινούνται βραδέως κατά μήκος του Ορτύος (παραποτάμου του Όβι) προς Κίναν (πρβλ. λεκάνην Tarim), ενώι νοτίως των Ουραλίων διχάζονται εκ νέου, αφού τα μέν Αριο-ιρανικά φύλα συνεχίζουν προς νότον (πρβλ. τον μεγάλον «πολιτισμόν του Αndronovo» πέριξ της λίμνης Αράλης, περί το 2000 π.Χ.) οι δε λοιποί συνεχίζουν προς δυσμάς, με συνεχείς διακλαδώσεις υποομάδων προς παραπλεύρους κατευθύνσεις. Έτσι, εγκαθίστανται οι Πρωτοάριοι κατά μάζας αρχικώς κυρίως εις κεντρικήν και νότιον Γερμανίαν. Εις την Γιουτλάνδην (Δανίαν) οι Άριοι επήλυδες είναι οι φορείς της πατριαρχικής κουλτούρας γνωστοί εις την σκανδιναβικήν βιβλιογραφίαν ως «οι λαοί του μονού τάφου ή του πολεμικού πελέκεως» (Enkeltgravs- Stridsøksefolkene), πού επεβλήθησαν τόσον τών μεγαλιθικών (φαιλικών) όσον και των φύλων κυνηγών - αλλά μιαρών φιννογενών φορέων της κουλτούρας των køkkenmøddinger: ήτο αυθαίρετος, λοιπόν, η απόπειρα πολλών να τοποθετήσουν εκεί την Πρωτοπατρίδα! Υπάρχουν δε και γλωσσολογικά –γεωγραφικά δεδομένα πού αποκλείουν τόσον την Γιουτλάνδην, όσον και την Βόρειον Γερμανίαν.

[6] ΣτΜ: Εις το πρωτότυπον αναφέρεται «ατλαντική»· ίδε 2 προηγουμένας «ΣτΜ».

[7] ΣτΜ: Εδώ η χρήσις του όρου γίνεται υπό την στενήν (τοπικήν) έννοιαν, καθ’ ό οι ίδιοι απεκάλουν εαυτούς..